اسمش محمد مداح است.
طلبه ای که این روزها در بیمارستان های قم به بیماران کرونایی کمک می کرد...
همسر باردارش با علائم کرونا و بیماری دیگر در بخش آی سی یوی همان بیمارستان به همراه فرزندش جان داد...
گوشه ای نشست و بدون هیاهو با خودش خلوت کرد...
چون طلبه است شاید عکسش را خیلی منتشر نکنند، اما خدا میبیند و خدا کافیست.
پ. ن:
همه را با یک چوب نباید زد...
@Managementhints
طلبه ای که این روزها در بیمارستان های قم به بیماران کرونایی کمک می کرد...
همسر باردارش با علائم کرونا و بیماری دیگر در بخش آی سی یوی همان بیمارستان به همراه فرزندش جان داد...
گوشه ای نشست و بدون هیاهو با خودش خلوت کرد...
چون طلبه است شاید عکسش را خیلی منتشر نکنند، اما خدا میبیند و خدا کافیست.
پ. ن:
همه را با یک چوب نباید زد...
@Managementhints
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔺استراتژی ۴مرحلهای مقابله با بحران
مرحله۱- هیچ خبری نیست. همهجا امن و امان است
مرحله۲- حالا شاید خبرهایی هم باشد، اما لازم نیست ما کاری بکنیم
مرحله۳- احتمالا باید کاری بکنیم اما توانش را نداریم
مرحله۴- شاید کاری از دستمان برمیآمد اما حالا دیگر دیر شده / سینا مطلبی
@Managementhints
مرحله۱- هیچ خبری نیست. همهجا امن و امان است
مرحله۲- حالا شاید خبرهایی هم باشد، اما لازم نیست ما کاری بکنیم
مرحله۳- احتمالا باید کاری بکنیم اما توانش را نداریم
مرحله۴- شاید کاری از دستمان برمیآمد اما حالا دیگر دیر شده / سینا مطلبی
@Managementhints
#پساکرونایئسم
#مصطفی_یوسفی
این چند هفته که از شروع اپیدمی کرونا در ایران و آزمون الهی که اینبار کنکور جهانی شده،میگذرد اکثرمان، دلتنگ کار،ترافیک،رانندگی،سفر،خرید و به طور کل همزیستی اجتماعی هستیم
دلتنگ تمام آنچه بود و بودنشان زجرمان میداد!
تا قبل از این ماجرای کرونا و ترس مرگ خود یا عزیزانمان،بیشتر ما زندگی نمیکردیم،فقط با هم مسابقه دو گذاشته بودیم و میخواستیم به چیزی برسیم که هنوز هم نمیدانیم چیست ولی نامش را خوشبختی گذاشته ایم
ولی در این مسابقه ی نفس گیر آنقدر با عجله طی مسیر کرده ایم که هیچ چیز از لحظه های در گذر روزگار نفهمیدیم و بعد چشم باز کردیم که وای بر من چند سال گذشت و من هیچ خاطره ای برای خودم نساخته ام که بعدها پشت هیچ شیشه ی بخار گرفته ای در کهنسالی افسوس عمر رفته را نخورم
به ما لذت بردن از زندگی را یاد نداده اند و خودمان هم پیگیرش نبوده ایم
از همه چیز زندگی گذشتیم تا کار کنیم،دریغ که ما باید کار می کردیم تا زندگی کنیم
جالب است،اکثر ماهایی که تا دیروز محل کار عذاب بود برایمان و شنبه خر و رانندگی در ترافیک مصیبت و سفر و بی فرهنگی مردم طاقت فرسا و کلا در یک کلام تافته جدا بافته ای بودیم که از ماتحت آسمان به زمین جلوس کرده بودیم و آدمها را به زور شرایط تحمل می کردیم
و حتی اکثرمان از خودمان هم خسته بودیم
آدمهایی که ژست فلسفی پوچی و نهیلیسم داشتیم و همه ی دنیا و مردمانش به یک طرفمان بود حالا له له میزنیم برای در میان همین مردم بودن
مضحک مایی که تا دیروز از تمام هست و نیست زندگی خسته شده بودیم و منتظر جام شوکران هستی بودیم و حالا روزی ١۶۵ بار دستهایمان را با آب و الکل و ژل و وایتکس مطهر میکنیم تا مبادا شمع زندگی کسالت بارمان به یک باره در این سونامی کرونا خاموش شود
البته به شدت موافقم که کیفیت مرگ انسان به اندازه ی کیفیت زندگی اش مهم است
آن یکی که سال به سال پدر و مادرش را نمی دیدید حالا عین چهارپای درازگوش پشیمان است
نوجوان و جوان همیشه متشاکی از درس و مدرسه و دانشگاه،بغض در گلو فریاد خستگی از این دوری را سر میدهد
آن یکی مینویسد این دوران تمام شود دست ایل و تبار را میگیرم و هر روز به بوستان و چمن نغمه کنان خواهیم رفت
آن یکی برای عشقش مرا ببوس میخواند
واقعا هم حق دارد زندگی بدون بوس و بغل یعنی کشک
خوب هیچ کدام اینها بد نیست
اصلا کاش میشد صحنه های این روزها را ثابت نگه داشت و میتوانستم این مردمان مهربان شده ی شاعر مسلک را برمیداشتم میبردم در شهر رویایی پشت دریای سهراب،و تا ابد عشق را نفس می کشیدیم
ولی افسوس باد همه چیز را با خود خواهد برد
بیایید کمی با خودمان لااقل صادق باشیم!
ما آدمهای از شنبه و ایشالا ماشالا از فردا هستیم
ما بیش از اندازه حتی با خودمان هم صداقت نداریم
هزاران بار در شرایط سخت و بد روزگار قسم خورده ایم و به خودمان قول داده ایم این بگذرد،آن میکنم
آخر قولها ماند و یک صد وجب خاک بر رویشان
ما مردمان بی شنبه ای هستیم!
حالا خوب فهمیدیم،هیچ یک از ما از لحظات دردناک زندگی در امان نیستیم.ما به تنهایی از پسِ پارو زدن بر نمیآییم.
حالا به قول تارکوفسکی فهمیدیم که داشتن یک خوشبختی پر از غصه، بهتر از داشتن یک زندگی خاکستری و کسلکننده است
از خدا بخواهیم لطفا نگذارد این
بارهم مثل همیشه آنقدر احمق باشیم
زنده ماندن دغدغه ی فعلی ماست
یادمان باشد بعد از این داستان به جای تمام این سالها زندگی کنیم
چند هفته یا ماه دیگر که کرونا برود
و این خواب آشفته پایان یابد
باز خواهیم آمد و از کار و رفت و آمد و شلوغی و درس و مدرسه ناله ی خستگی و انزجار سرخواهیم داد و پدر و مادر و خانواده هم میروند گوشه ی ذهنمان تا اگر وقت شد و اگر فلان شد یک تلفنی از سر کرامت خدمتشان نثار کنیم
بیاید به خودمان دروغ نگوییم و اصلا خودمان را مجازات کنیم تا زندگی کنیم، با همه ی کاستی های خودمان و کشورمان و دنیایمان،این از همه چیز سختتر است
حالا که فهمیدیم این شرایط است که مردم را وادار به نشان دادن خود واقعی میکند از افکار خودآزاری و خود کم بینی ملی و ملیتی دست برداریم،حالا که دیدیدم مردمان ترکیه و آمریکا و همه جای دنیا فروشگاه ها را غارت کردند و ماسک و ژل احتکار و چندین برابر شد
قبول کنیم،همه جای دنیا کفتار دارد
بیاید به گونه ای زندگی نکنیم که
طاقتمان تمام شود و به روی خودمان
نیاوریم و تا زمان مرگ ادامه دهیم
این بشر دو پا
خطرناکترین فراموشکار خلقت است
میگویید نه
این خط و این نشان
یک ماه بعد از هجرت کرونا،این متن را مجددا باز نشر میدهم تا بخوانیم،البته به شرط بقا و حیات
در انتها فقط باید این را فهمیده باشیم در این ایام که زندگی میگذرد و هر کداممان سهمی از عمر داریم،تا آنجا که از دستمان بر می آید،باید چنان زندگی کنیم که تلخ نباشیم و برای دیگران هم تلخی نیاوریم.که زندگی همهاش یک شوخی بزرگ است
#والدو
@Managementhints
#مصطفی_یوسفی
این چند هفته که از شروع اپیدمی کرونا در ایران و آزمون الهی که اینبار کنکور جهانی شده،میگذرد اکثرمان، دلتنگ کار،ترافیک،رانندگی،سفر،خرید و به طور کل همزیستی اجتماعی هستیم
دلتنگ تمام آنچه بود و بودنشان زجرمان میداد!
تا قبل از این ماجرای کرونا و ترس مرگ خود یا عزیزانمان،بیشتر ما زندگی نمیکردیم،فقط با هم مسابقه دو گذاشته بودیم و میخواستیم به چیزی برسیم که هنوز هم نمیدانیم چیست ولی نامش را خوشبختی گذاشته ایم
ولی در این مسابقه ی نفس گیر آنقدر با عجله طی مسیر کرده ایم که هیچ چیز از لحظه های در گذر روزگار نفهمیدیم و بعد چشم باز کردیم که وای بر من چند سال گذشت و من هیچ خاطره ای برای خودم نساخته ام که بعدها پشت هیچ شیشه ی بخار گرفته ای در کهنسالی افسوس عمر رفته را نخورم
به ما لذت بردن از زندگی را یاد نداده اند و خودمان هم پیگیرش نبوده ایم
از همه چیز زندگی گذشتیم تا کار کنیم،دریغ که ما باید کار می کردیم تا زندگی کنیم
جالب است،اکثر ماهایی که تا دیروز محل کار عذاب بود برایمان و شنبه خر و رانندگی در ترافیک مصیبت و سفر و بی فرهنگی مردم طاقت فرسا و کلا در یک کلام تافته جدا بافته ای بودیم که از ماتحت آسمان به زمین جلوس کرده بودیم و آدمها را به زور شرایط تحمل می کردیم
و حتی اکثرمان از خودمان هم خسته بودیم
آدمهایی که ژست فلسفی پوچی و نهیلیسم داشتیم و همه ی دنیا و مردمانش به یک طرفمان بود حالا له له میزنیم برای در میان همین مردم بودن
مضحک مایی که تا دیروز از تمام هست و نیست زندگی خسته شده بودیم و منتظر جام شوکران هستی بودیم و حالا روزی ١۶۵ بار دستهایمان را با آب و الکل و ژل و وایتکس مطهر میکنیم تا مبادا شمع زندگی کسالت بارمان به یک باره در این سونامی کرونا خاموش شود
البته به شدت موافقم که کیفیت مرگ انسان به اندازه ی کیفیت زندگی اش مهم است
آن یکی که سال به سال پدر و مادرش را نمی دیدید حالا عین چهارپای درازگوش پشیمان است
نوجوان و جوان همیشه متشاکی از درس و مدرسه و دانشگاه،بغض در گلو فریاد خستگی از این دوری را سر میدهد
آن یکی مینویسد این دوران تمام شود دست ایل و تبار را میگیرم و هر روز به بوستان و چمن نغمه کنان خواهیم رفت
آن یکی برای عشقش مرا ببوس میخواند
واقعا هم حق دارد زندگی بدون بوس و بغل یعنی کشک
خوب هیچ کدام اینها بد نیست
اصلا کاش میشد صحنه های این روزها را ثابت نگه داشت و میتوانستم این مردمان مهربان شده ی شاعر مسلک را برمیداشتم میبردم در شهر رویایی پشت دریای سهراب،و تا ابد عشق را نفس می کشیدیم
ولی افسوس باد همه چیز را با خود خواهد برد
بیایید کمی با خودمان لااقل صادق باشیم!
ما آدمهای از شنبه و ایشالا ماشالا از فردا هستیم
ما بیش از اندازه حتی با خودمان هم صداقت نداریم
هزاران بار در شرایط سخت و بد روزگار قسم خورده ایم و به خودمان قول داده ایم این بگذرد،آن میکنم
آخر قولها ماند و یک صد وجب خاک بر رویشان
ما مردمان بی شنبه ای هستیم!
حالا خوب فهمیدیم،هیچ یک از ما از لحظات دردناک زندگی در امان نیستیم.ما به تنهایی از پسِ پارو زدن بر نمیآییم.
حالا به قول تارکوفسکی فهمیدیم که داشتن یک خوشبختی پر از غصه، بهتر از داشتن یک زندگی خاکستری و کسلکننده است
از خدا بخواهیم لطفا نگذارد این
بارهم مثل همیشه آنقدر احمق باشیم
زنده ماندن دغدغه ی فعلی ماست
یادمان باشد بعد از این داستان به جای تمام این سالها زندگی کنیم
چند هفته یا ماه دیگر که کرونا برود
و این خواب آشفته پایان یابد
باز خواهیم آمد و از کار و رفت و آمد و شلوغی و درس و مدرسه ناله ی خستگی و انزجار سرخواهیم داد و پدر و مادر و خانواده هم میروند گوشه ی ذهنمان تا اگر وقت شد و اگر فلان شد یک تلفنی از سر کرامت خدمتشان نثار کنیم
بیاید به خودمان دروغ نگوییم و اصلا خودمان را مجازات کنیم تا زندگی کنیم، با همه ی کاستی های خودمان و کشورمان و دنیایمان،این از همه چیز سختتر است
حالا که فهمیدیم این شرایط است که مردم را وادار به نشان دادن خود واقعی میکند از افکار خودآزاری و خود کم بینی ملی و ملیتی دست برداریم،حالا که دیدیدم مردمان ترکیه و آمریکا و همه جای دنیا فروشگاه ها را غارت کردند و ماسک و ژل احتکار و چندین برابر شد
قبول کنیم،همه جای دنیا کفتار دارد
بیاید به گونه ای زندگی نکنیم که
طاقتمان تمام شود و به روی خودمان
نیاوریم و تا زمان مرگ ادامه دهیم
این بشر دو پا
خطرناکترین فراموشکار خلقت است
میگویید نه
این خط و این نشان
یک ماه بعد از هجرت کرونا،این متن را مجددا باز نشر میدهم تا بخوانیم،البته به شرط بقا و حیات
در انتها فقط باید این را فهمیده باشیم در این ایام که زندگی میگذرد و هر کداممان سهمی از عمر داریم،تا آنجا که از دستمان بر می آید،باید چنان زندگی کنیم که تلخ نباشیم و برای دیگران هم تلخی نیاوریم.که زندگی همهاش یک شوخی بزرگ است
#والدو
@Managementhints
Forwarded from شعر و ادبیات
نه اینکه نا امید باشم، نه. می دانم می گذرد. می دانم که دوباره روزهای خوب می آید و البته پشتش دوباره روزهای بد و باز روزهای خوب و باز بد. گفته اند، خوشبختی فاصله بین دو بدبختی است، من می گویم بدبختی فاصله بین دو خوشبختی است.
با این وجود می خواهم بگویم احساس می کنم رسیده ایم به راند آخر و هنوز سرپاییم. شبیه لحظات آخر جورج فورمن جلوی محمد علی. در انتظار پایان این رقابت نفس گیر.
راستش روزگار بالاخره تنها گیرمان آورد. یعنی تکه تکه مان کرد اول. همه را با همه دشمن کرد. بر سر همه چیز دست به یقه شدیم. لیست طولانی ای دارد که تکرارش حوصله سر بر است. روزگار به همین میزان تنهایی راضی نشد. وقتی دید هنوز چهار نفرمان هستند که تن به دشمنی نمی دهند با این ویروس آمد. که یعنی راه ندارد، زنده ماندنتان را گروی تنهایی می گیرم. که یعنی تنها تنهاترین شماست که زنده خواهد ماند. که یعنی بین مرگ و تنهایی یکی را اختیار کنید.
حالا ماییم و این راند آخر. در تقلا زیر ضربات سهمگین روزگار. با چشمانی نیمه باز و صورتی زخمی. مایی که زیر لب روزگار را نفرین می کنیم ولی به زمین نمی افتیم. مایی که همه منتظرند تسلیم شویم و نمی شویم. مایی که هم بر تنهایی پیروز خواهیم شد، هم بر مرگ. مایی که دیگر پلیدی نبوده که ندیده باشیم. مایی که دوباره خواهیم خندید.
کافی است این راند را سرپا بمانیم. سر ساقی سلامت.
✍امیرعلی بنی اسدی
@Vaallddoo
با این وجود می خواهم بگویم احساس می کنم رسیده ایم به راند آخر و هنوز سرپاییم. شبیه لحظات آخر جورج فورمن جلوی محمد علی. در انتظار پایان این رقابت نفس گیر.
راستش روزگار بالاخره تنها گیرمان آورد. یعنی تکه تکه مان کرد اول. همه را با همه دشمن کرد. بر سر همه چیز دست به یقه شدیم. لیست طولانی ای دارد که تکرارش حوصله سر بر است. روزگار به همین میزان تنهایی راضی نشد. وقتی دید هنوز چهار نفرمان هستند که تن به دشمنی نمی دهند با این ویروس آمد. که یعنی راه ندارد، زنده ماندنتان را گروی تنهایی می گیرم. که یعنی تنها تنهاترین شماست که زنده خواهد ماند. که یعنی بین مرگ و تنهایی یکی را اختیار کنید.
حالا ماییم و این راند آخر. در تقلا زیر ضربات سهمگین روزگار. با چشمانی نیمه باز و صورتی زخمی. مایی که زیر لب روزگار را نفرین می کنیم ولی به زمین نمی افتیم. مایی که همه منتظرند تسلیم شویم و نمی شویم. مایی که هم بر تنهایی پیروز خواهیم شد، هم بر مرگ. مایی که دیگر پلیدی نبوده که ندیده باشیم. مایی که دوباره خواهیم خندید.
کافی است این راند را سرپا بمانیم. سر ساقی سلامت.
✍امیرعلی بنی اسدی
@Vaallddoo
■ در این زمانه، همینکه با مردم همرنگ نشوی و در برابر سنتها سر خم نکنی، خود خدمتی است به جامعه!
👤جان استوارت میل
@Managementhints
👤جان استوارت میل
@Managementhints
بورس ، بانک ، اجتماع و اقتصاد
✳️ این روزها همه از #کرونا نوشتند و گفتند و خواندیم و... ولی خواستم بنویسم از بی دفاع ترین آدمهای این روزها کسانی که نه آلودگی، نه سرما، نه گرما، نه برف، نه باران و نه حتی کرونا برای وظیفه شغلی شان بی معناست. کسانی که تمامی ملت ایران مستقیما از خدماتشان…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#آن_بیست_و_یک_نفر
⚫️ متاسفانه تا کنون بيست و يك نفر از كاركنان زحمتکش شبکه بانکی کشور بر اثر كرونا به ديار حق شتافتند.
پ. ن:
به کارمندان بانک ها رحم نمی کنید به خودتان لااقل رحم کنید.
این فضا به شدت مستعد شیوع و انتقال کرونا ست.
#احمق_نباشیم
@Managementhints
⚫️ متاسفانه تا کنون بيست و يك نفر از كاركنان زحمتکش شبکه بانکی کشور بر اثر كرونا به ديار حق شتافتند.
پ. ن:
به کارمندان بانک ها رحم نمی کنید به خودتان لااقل رحم کنید.
این فضا به شدت مستعد شیوع و انتقال کرونا ست.
#احمق_نباشیم
@Managementhints
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔺 واکسن "کرونا ویروس" امروز آزمایش میشود
🔹 قرار است امروز در یک آزمایش بالینی در آمریکا، واکسن کرونا ویروس روی افراد آزمایش شود.
🔹 البته افرادی که این اطلاعات را فاش کردند، هنوز ناشناس هستند.
🔹 موسسه ملی سلامت آمریکا بودجه این آزمایش را تامین کرده که در مرکز تحقیقات بهداشت "Kaiser Permmanent Washington" واقع در شهر سیاتل انجام میشود.
🔹 این واکسن توسط شرکت داروسازی "مدرنا"(Moderna) و "مؤسسه ملی سلامت"(NIH) توسعه داده شده است./جامجم
🔺ترامپ مدعی شد:
🔹مرحله تست بالینی واکسن کرونا آغاز شده، این سریع ترین ساخت واکسن در جهان است./ جماران
🔺جنیفر هالر، ۴۳ ساله، نخستین کسی است که داوطلب شده است تا واکسن آزمایشی کرونا ویروس بر بدنش تزریق شود
🔹ساعتی قبل اولين تست واكسن ويروس كرونا بر روي انسان بر روي جنیفر هالر در ایالت کنتاکی امريكا انجام شد.
@Managementhints
🔹 قرار است امروز در یک آزمایش بالینی در آمریکا، واکسن کرونا ویروس روی افراد آزمایش شود.
🔹 البته افرادی که این اطلاعات را فاش کردند، هنوز ناشناس هستند.
🔹 موسسه ملی سلامت آمریکا بودجه این آزمایش را تامین کرده که در مرکز تحقیقات بهداشت "Kaiser Permmanent Washington" واقع در شهر سیاتل انجام میشود.
🔹 این واکسن توسط شرکت داروسازی "مدرنا"(Moderna) و "مؤسسه ملی سلامت"(NIH) توسعه داده شده است./جامجم
🔺ترامپ مدعی شد:
🔹مرحله تست بالینی واکسن کرونا آغاز شده، این سریع ترین ساخت واکسن در جهان است./ جماران
🔺جنیفر هالر، ۴۳ ساله، نخستین کسی است که داوطلب شده است تا واکسن آزمایشی کرونا ویروس بر بدنش تزریق شود
🔹ساعتی قبل اولين تست واكسن ويروس كرونا بر روي انسان بر روي جنیفر هالر در ایالت کنتاکی امريكا انجام شد.
@Managementhints
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
صحبتهای کامل #امیر_حسین_رستمی
توضیحات #علی_ضیا در مورد قطع صحبتهای امیر حسین رستمی
حق رو به کی میدید؟
@Managementhints
توضیحات #علی_ضیا در مورد قطع صحبتهای امیر حسین رستمی
حق رو به کی میدید؟
@Managementhints
تقدیر کرونا
@Managementhints
چرا فکر می کنید در شرایط عجیب و غریب امروز، مردم با اراده خود در خانه خواهند ماند و به خرید نخواهند رفت؟ چرا فکر می کنید در نوروز امسال جاده ها خالی خواهند بود و مردم با میل و اراده خویش به مسافرت نخواهد رفت؟ شاید چون هنوز فکر می کنید مردم در تمام شرایط بر اساس فرهنگ والای انسانی و قواعد تمدن بشری عمل می کنند!
اتفاقات چند هفته اخیر بار دیگر نشان داد که انسانهای قرن بیست و یکم که متمدن و با فرهنگ خوانده می شوند در مواقع اضطراری و بحرانی بسیاری از آداب و رفتارهای متمدنانه را به فراموشی می سپارند و به آنچه تمدن بشری و اخلاق انسانی از آنها انتظار دارند بی توجه هستند. تفاوتی هم نمی کند که این انسانها در ایران باشند یا در ایتالیا و آلمان!
با این همه، اوضاع در ایران ممکن است مقداری متفاوت باشد. دلایل این امر را می توان در نحوه مواجهه ایرانیان با مرگ و مردن پیدا کرد.
ایران جامعه ای است که در آن حوادث غیر عمد شایع ترین علت مرگ و میر در بین افراد زیر 40 سال است.
ایران از لحاظ آمار مربوط به کشته شدگان بر اثر تصافات رانندگی وضعیت مناسبی ندارد و در رتبه های پایانی جدول کشورهای جهان قرار دارد. در ایران سالانه 27000 نفر بر اثر حوادث رانندگی جان خود را از دست می دهند و تنها در تعطیلات نوروزی سال پیش (از 25 اسفند 97 تا 17 فروردین 98) روزانه 38 نفر در تصادفات رانندگی کشته شده اند.
آلودگی هوا در کلان شهرها، شهرهای بزرگ و متوسط سالانه هزاران قربانی می گیرد به نحوی که در سال 1397 و تنها در تهران 3447 مرگ بر اثر آلودگی هوا رخ داده است.
در کنار اینها باید مرگ های ناشی از حوادث هوایی، ریلی و بلایای طبیعی را نیز در نظر گرفت که سالانه هزاران قربانی می گیرند.
ایران سرزمینی است که مرگ در آن پدیده ای غریب و ناآشنا نیست و مرگ حداقل در بین بسیاری از افراد و اعضای طبقات اجتماعی چندان جدی گرفته نمی شود.
تا به حال فکر کرده اید، چرا فردی که از اتومبیل یا موتور سیکلت نمی ترسد و بسیاری از رفتارهای پرخطر را با آنها انجام می دهد باید از ویروسی نادیدنی و کوچک بهراسد؟
بر اساس نتایج نظرسنجی های انجام شده در چند هفته اخیر در تهران بیش از نیمی از پاسخگویان نگران مبتلا شدن خود و خانوادهشان به کرونا نیستند و 68 درصد آنها گمان می کنند هرگز به کرونا مبتلا نمی شوند.
مسئولان بهداشت کشور هر روز از مردم درخواست می کنند که به سفر نروند و در بازارهای پر جمعیت به خرید نپردازند اما بسیاری از مردم توجه ای به این هشدارها نمی کنند.
یافتههای تحقیقات پیشین و از جمله پژوهش انجام شده به وسیله نویسنده در مورد «سیمای فکری مرگ در بین ساکنان شهر تهران» نشان می دهند که در اینجا تقدیرگرایی یکی از نمایشنامه های فرهنگی رایج در مورد مرگ و مردن است. بر این اساس بسیاری از افراد به انجام رفتارهای پرخطر مبادرت می ورزند و خود را در معرض مرگ قرار می دهند. آنها مردن را بخشی از تقدیر و سرنوشت خود می دانند که با اعمال و رفتارهای آنها نسبت مستقیمی ندارد. بسیاری از ایرانیان فکر می کنند، «مرگ برای همسایه است» و هیچ گاه درب منزل آنها را نخواهد زد. همین نگرش در بین بسیاری از مسئولان نیز به چشم می خورد زیرا آنها نیز بخشی از جامعه هستند و تحت تاثیر باورهای فرهنگی جامعه قرار دارند.
به نظر می رسد مرگ و مردن تنها هنگامی از سوی مردم و مسئولان جدی گرفته می شوند که در نزدیکی خود آنها اتفاق بیافتند.
اینها بخشی از واقعیت های اجتماعی و فرهنگی است که در برنامه ریزی ها و مدیریت بحران ناشی از شیوع ویروس کرونا باید در نظر گرفته شوند.
در هفته های گذشته برنامه های صدا و سیما و صحبت های مسئولان بر عادی نشان دادن شرایط و تقلیل ترس و وحشت در بین شهروندان مبتنی بوده اند اما به نظر می رسد این برنامه ها و سخنان با ویژگی های اجتماعی و فرهنگی جامعه ما و بالاتر از آن با رفتارهای خودخواهانه و نفع طلبانه انسان در وضعیت بحرانی تناسب ندارند.
رضا تسلیمی طهرانی
@Managementhints
@Managementhints
چرا فکر می کنید در شرایط عجیب و غریب امروز، مردم با اراده خود در خانه خواهند ماند و به خرید نخواهند رفت؟ چرا فکر می کنید در نوروز امسال جاده ها خالی خواهند بود و مردم با میل و اراده خویش به مسافرت نخواهد رفت؟ شاید چون هنوز فکر می کنید مردم در تمام شرایط بر اساس فرهنگ والای انسانی و قواعد تمدن بشری عمل می کنند!
اتفاقات چند هفته اخیر بار دیگر نشان داد که انسانهای قرن بیست و یکم که متمدن و با فرهنگ خوانده می شوند در مواقع اضطراری و بحرانی بسیاری از آداب و رفتارهای متمدنانه را به فراموشی می سپارند و به آنچه تمدن بشری و اخلاق انسانی از آنها انتظار دارند بی توجه هستند. تفاوتی هم نمی کند که این انسانها در ایران باشند یا در ایتالیا و آلمان!
با این همه، اوضاع در ایران ممکن است مقداری متفاوت باشد. دلایل این امر را می توان در نحوه مواجهه ایرانیان با مرگ و مردن پیدا کرد.
ایران جامعه ای است که در آن حوادث غیر عمد شایع ترین علت مرگ و میر در بین افراد زیر 40 سال است.
ایران از لحاظ آمار مربوط به کشته شدگان بر اثر تصافات رانندگی وضعیت مناسبی ندارد و در رتبه های پایانی جدول کشورهای جهان قرار دارد. در ایران سالانه 27000 نفر بر اثر حوادث رانندگی جان خود را از دست می دهند و تنها در تعطیلات نوروزی سال پیش (از 25 اسفند 97 تا 17 فروردین 98) روزانه 38 نفر در تصادفات رانندگی کشته شده اند.
آلودگی هوا در کلان شهرها، شهرهای بزرگ و متوسط سالانه هزاران قربانی می گیرد به نحوی که در سال 1397 و تنها در تهران 3447 مرگ بر اثر آلودگی هوا رخ داده است.
در کنار اینها باید مرگ های ناشی از حوادث هوایی، ریلی و بلایای طبیعی را نیز در نظر گرفت که سالانه هزاران قربانی می گیرند.
ایران سرزمینی است که مرگ در آن پدیده ای غریب و ناآشنا نیست و مرگ حداقل در بین بسیاری از افراد و اعضای طبقات اجتماعی چندان جدی گرفته نمی شود.
تا به حال فکر کرده اید، چرا فردی که از اتومبیل یا موتور سیکلت نمی ترسد و بسیاری از رفتارهای پرخطر را با آنها انجام می دهد باید از ویروسی نادیدنی و کوچک بهراسد؟
بر اساس نتایج نظرسنجی های انجام شده در چند هفته اخیر در تهران بیش از نیمی از پاسخگویان نگران مبتلا شدن خود و خانوادهشان به کرونا نیستند و 68 درصد آنها گمان می کنند هرگز به کرونا مبتلا نمی شوند.
مسئولان بهداشت کشور هر روز از مردم درخواست می کنند که به سفر نروند و در بازارهای پر جمعیت به خرید نپردازند اما بسیاری از مردم توجه ای به این هشدارها نمی کنند.
یافتههای تحقیقات پیشین و از جمله پژوهش انجام شده به وسیله نویسنده در مورد «سیمای فکری مرگ در بین ساکنان شهر تهران» نشان می دهند که در اینجا تقدیرگرایی یکی از نمایشنامه های فرهنگی رایج در مورد مرگ و مردن است. بر این اساس بسیاری از افراد به انجام رفتارهای پرخطر مبادرت می ورزند و خود را در معرض مرگ قرار می دهند. آنها مردن را بخشی از تقدیر و سرنوشت خود می دانند که با اعمال و رفتارهای آنها نسبت مستقیمی ندارد. بسیاری از ایرانیان فکر می کنند، «مرگ برای همسایه است» و هیچ گاه درب منزل آنها را نخواهد زد. همین نگرش در بین بسیاری از مسئولان نیز به چشم می خورد زیرا آنها نیز بخشی از جامعه هستند و تحت تاثیر باورهای فرهنگی جامعه قرار دارند.
به نظر می رسد مرگ و مردن تنها هنگامی از سوی مردم و مسئولان جدی گرفته می شوند که در نزدیکی خود آنها اتفاق بیافتند.
اینها بخشی از واقعیت های اجتماعی و فرهنگی است که در برنامه ریزی ها و مدیریت بحران ناشی از شیوع ویروس کرونا باید در نظر گرفته شوند.
در هفته های گذشته برنامه های صدا و سیما و صحبت های مسئولان بر عادی نشان دادن شرایط و تقلیل ترس و وحشت در بین شهروندان مبتنی بوده اند اما به نظر می رسد این برنامه ها و سخنان با ویژگی های اجتماعی و فرهنگی جامعه ما و بالاتر از آن با رفتارهای خودخواهانه و نفع طلبانه انسان در وضعیت بحرانی تناسب ندارند.
رضا تسلیمی طهرانی
@Managementhints
Forwarded from شعر و ادبیات
دیدم به آتش بازیات
شوق تماشایی
به سر
آتش زدم در خود بیا
گر خود تماشا
میکنی
@Vaallddoo
#شهریار
#چهارشنبه_سوري
شوق تماشایی
به سر
آتش زدم در خود بیا
گر خود تماشا
میکنی
@Vaallddoo
#شهریار
#چهارشنبه_سوري
وقتی در حال تلاش برای تغییر دادن یک احمق هستی، همزمان در حال اثبات حماقت خودتی!
مازیتوفسکی
@Managementhints
وقتی در حال تلاش برای تغییر دادن یک احمق هستی، همزمان در حال اثبات حماقت خودتی!
مازیتوفسکی
@Managementhints
یکی ضریح میلیسد
یکی ماسک احتکار می کند
یکی با الکل تقلبی جان می گیرد
یکی درب حرم می شکند
یکی دست ایل و تبار را میگیرد و میزند به دل جاده
یکی چهارشنبه سوری نارنجک منفجر می کند
یکی دستکش میاندازد کف خیابان
یکی آب جای الکل قالب می کند
یکی از سر بیکاری میزند به دل بازار
یکی چک برگشت می زند
یکی مستاجر جواب می کند
یکی کارمندانش را به زور میکشاند سرکار
یکی یکی شده ایم یک ملت
چند تا از این یکی ها ما هستیم؟
صفات حیوانی در هیچ حیوانی جز انسان وجود ندارد.
پ. ن:
تشخیص خوب راحت است، انجام دادنش سخت.
این روزها فرصت خوبی است،برای محک زدن شرف.
#والدو
@Managementhints
یکی ماسک احتکار می کند
یکی با الکل تقلبی جان می گیرد
یکی درب حرم می شکند
یکی دست ایل و تبار را میگیرد و میزند به دل جاده
یکی چهارشنبه سوری نارنجک منفجر می کند
یکی دستکش میاندازد کف خیابان
یکی آب جای الکل قالب می کند
یکی از سر بیکاری میزند به دل بازار
یکی چک برگشت می زند
یکی مستاجر جواب می کند
یکی کارمندانش را به زور میکشاند سرکار
یکی یکی شده ایم یک ملت
چند تا از این یکی ها ما هستیم؟
صفات حیوانی در هیچ حیوانی جز انسان وجود ندارد.
پ. ن:
تشخیص خوب راحت است، انجام دادنش سخت.
این روزها فرصت خوبی است،برای محک زدن شرف.
#والدو
@Managementhints
نکات و دروس مدیریت
یکی ضریح میلیسد یکی ماسک احتکار می کند یکی با الکل تقلبی جان می گیرد یکی درب حرم می شکند یکی دست ایل و تبار را میگیرد و میزند به دل جاده یکی چهارشنبه سوری نارنجک منفجر می کند یکی دستکش میاندازد کف خیابان یکی آب جای الکل قالب می کند یکی از سر بیکاری میزند…
اهداء حقوق دوران کار در دانشگاه جهت مبارزه با کرونا
🔺دکتر حسین مرتضوی از اساتید جراحی فک و صورت، حقوقی را که تا به حال به عنوان استاد دانشگاه دریافت کرده بود طی یک فقره چک به مبلغ ششصد و پنجاه میلیون تومان جهت خرید اقلام مورد نیاز مبارزه با کرونا در اختیار دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی قرار داد.
🔺دکتر مرتضوی که جزو پیشکسوتان این رشته در ایران است در زمان جنگ تحمیلی نیز شبهای زیادی را تا صبح در اتاق عمل مشغول مداوای مجروحان جنگی بودند.
#زنده_باد_شرف
@Managementhints
🔺دکتر حسین مرتضوی از اساتید جراحی فک و صورت، حقوقی را که تا به حال به عنوان استاد دانشگاه دریافت کرده بود طی یک فقره چک به مبلغ ششصد و پنجاه میلیون تومان جهت خرید اقلام مورد نیاز مبارزه با کرونا در اختیار دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی قرار داد.
🔺دکتر مرتضوی که جزو پیشکسوتان این رشته در ایران است در زمان جنگ تحمیلی نیز شبهای زیادی را تا صبح در اتاق عمل مشغول مداوای مجروحان جنگی بودند.
#زنده_باد_شرف
@Managementhints
ونتیلاتور نوعي دستگاه تنفس مصنوعي است که به بيماراني كه قادر به نفس كشيدن نيستند کمک می کند تا تنفس كنند...
@Managementhints
دستگاه هوا را در صورت نیاز با اکسیژني بیشتر به داخل ریه ها مي فرستد و دی اکسید کربن را خارج کند. از ونتیلاتورها در بخش های مراقبت ویژه، اورژانس و بیهوشی استفاده می شود. تعداد اين دستگاه ها در كل تهران كمتر از دويست سيصد تاست! ... و الان هزاران بيمار و به زودي ده ها هزار نفر در تهران به وجود آن براي خفه نشدن نياز خواهند داشت. در واقع وقتي ريه هاي تان درگير كرونا شود تنها كاري كه بيمارستان مي تواند بكند ، اتصال شما به يكي از اين دستگاه هاست تا بتوانيد نفس بكشيد... براي روزها ، هفته ها و شايد ماهها.. تا بدن تان بتواند با گسترس ويروس مقابله كرده و ريه هاي تان را به حالت عادي بازگرداند. بدون "ونتيلاتور" شما در حالتي شبيه غرق شدن آرام آرام خفه شده و خواهيد مُرد.. مرگي زجرآور و دردناك.
در حال حاضر در كل كشور صد و بیست هزار تخت بيمارستاني وجود دارد يعني براي هر هفتصد نفر يك تخت! پراكندگي آنها هم در كشور كاملا نامتوازن است مثلا در كل سيستان و بلوچستان براي هر هشت هزار نفر و نه هفتصد نفر يك تخت وجود دارد! .. حداقل پانزده درصد اين تخت ها مي بايست تخت مراقبت هاي ويژه و مجهز به ونتيلاتور باشد يعني بين پانزده تا بيست هزار تا ولي اكنون فقط هفت هزار و پانصد تا در كشور وجود دارد. يعني براي هر ده هزار نفر ايراني كمتر از يك تخت مراقبت هاي ويژه... تعداد ونتيلاتورها كه در كل كشور هزار چهارصد و پونصد تا بيشتر نيست!مواظب باشيد پدر و مادرهايتان كرونا نگيرند دیوانه ها! ... و الا انگار آنها را با دست هاي خودتان خفه كرده ايد.
✍رضا نظام دوست
#در_خانه_بمانید
@Managementhints
@Managementhints
دستگاه هوا را در صورت نیاز با اکسیژني بیشتر به داخل ریه ها مي فرستد و دی اکسید کربن را خارج کند. از ونتیلاتورها در بخش های مراقبت ویژه، اورژانس و بیهوشی استفاده می شود. تعداد اين دستگاه ها در كل تهران كمتر از دويست سيصد تاست! ... و الان هزاران بيمار و به زودي ده ها هزار نفر در تهران به وجود آن براي خفه نشدن نياز خواهند داشت. در واقع وقتي ريه هاي تان درگير كرونا شود تنها كاري كه بيمارستان مي تواند بكند ، اتصال شما به يكي از اين دستگاه هاست تا بتوانيد نفس بكشيد... براي روزها ، هفته ها و شايد ماهها.. تا بدن تان بتواند با گسترس ويروس مقابله كرده و ريه هاي تان را به حالت عادي بازگرداند. بدون "ونتيلاتور" شما در حالتي شبيه غرق شدن آرام آرام خفه شده و خواهيد مُرد.. مرگي زجرآور و دردناك.
در حال حاضر در كل كشور صد و بیست هزار تخت بيمارستاني وجود دارد يعني براي هر هفتصد نفر يك تخت! پراكندگي آنها هم در كشور كاملا نامتوازن است مثلا در كل سيستان و بلوچستان براي هر هشت هزار نفر و نه هفتصد نفر يك تخت وجود دارد! .. حداقل پانزده درصد اين تخت ها مي بايست تخت مراقبت هاي ويژه و مجهز به ونتيلاتور باشد يعني بين پانزده تا بيست هزار تا ولي اكنون فقط هفت هزار و پانصد تا در كشور وجود دارد. يعني براي هر ده هزار نفر ايراني كمتر از يك تخت مراقبت هاي ويژه... تعداد ونتيلاتورها كه در كل كشور هزار چهارصد و پونصد تا بيشتر نيست!مواظب باشيد پدر و مادرهايتان كرونا نگيرند دیوانه ها! ... و الا انگار آنها را با دست هاي خودتان خفه كرده ايد.
✍رضا نظام دوست
#در_خانه_بمانید
@Managementhints
VID_20200319_103647_219.mp4
12.7 MB
🔴 در ۳ دقیقه و ۱۵ ثانیه از نگاه آپارات ببینید: همه اتفاقهای عجیب ایران در سال ۹۸
✅ از سیل ویرانگر فروردین ماه تا شهادت سردار حاج قاسم سلیمانی و بحران شیوع بیماری کرونا در روزهای پایانی سال، ۳۶۵ روزی را برای ما رقم زد که با تمام اتفاقهای سخت و عجیب و غریبش رو به پایان است. این ویدیو با کنار هم قرار دادن تکههایی از پربینندهترین ویدیوهای سایت آپارات برای مرور این سال عجیب آماده شده است.
‼️ «سال ۹۸ از دریچه نگاه آپارات» را به صورت کامل در این لینک ببینید:
➡️ www.aparat.com/r/t
@Managementhints
✅ از سیل ویرانگر فروردین ماه تا شهادت سردار حاج قاسم سلیمانی و بحران شیوع بیماری کرونا در روزهای پایانی سال، ۳۶۵ روزی را برای ما رقم زد که با تمام اتفاقهای سخت و عجیب و غریبش رو به پایان است. این ویدیو با کنار هم قرار دادن تکههایی از پربینندهترین ویدیوهای سایت آپارات برای مرور این سال عجیب آماده شده است.
‼️ «سال ۹۸ از دریچه نگاه آپارات» را به صورت کامل در این لینک ببینید:
➡️ www.aparat.com/r/t
@Managementhints
Forwarded from نکات و دروس مدیریت
دعا می کنم در این آخرین ساعات سال ، خدا خود بخواند برایتان دعای یا مقلب القلوب را...
یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْأَبْصَارِ یَا مُدَبِّرَ اللَّیْلِ وَ النَّهَارِ یَا مُحَوِّلَ الْحَوْلِ وَ الْأَحْوَالِ حَوِّلْ حَالَنَا إِلَی أَحْسَنِ الْحَالِ
ای تغییر دهنده دلها و دیدهها * ای مدبر شب و روز * ای گرداننده سال و حالت ها * بگردان حال ما را به نیکوترین حال
سال نو بر شما و خانواده ی گرامی تان مبارک باد.
سالی سرشار از شادی، موفقیت ، عشق ، خدا ، رزق و روزی ، خبرهای ناب، لبریز از کامیابی و تحقق رویاهایتان را آرزومندم.
روزگار دلتان همیشه بهاری.
ارادتمند شما
#مصطفی_یوسفی
یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْأَبْصَارِ یَا مُدَبِّرَ اللَّیْلِ وَ النَّهَارِ یَا مُحَوِّلَ الْحَوْلِ وَ الْأَحْوَالِ حَوِّلْ حَالَنَا إِلَی أَحْسَنِ الْحَالِ
ای تغییر دهنده دلها و دیدهها * ای مدبر شب و روز * ای گرداننده سال و حالت ها * بگردان حال ما را به نیکوترین حال
سال نو بر شما و خانواده ی گرامی تان مبارک باد.
سالی سرشار از شادی، موفقیت ، عشق ، خدا ، رزق و روزی ، خبرهای ناب، لبریز از کامیابی و تحقق رویاهایتان را آرزومندم.
روزگار دلتان همیشه بهاری.
ارادتمند شما
#مصطفی_یوسفی
First rule in 1399
Never talk about 1398
اولین قانونِ سال ١٣٩٩
هیچوقت درمورد سال ١٣٩٨ صحبت نکن!
@Managementhints
Never talk about 1398
اولین قانونِ سال ١٣٩٩
هیچوقت درمورد سال ١٣٩٨ صحبت نکن!
@Managementhints
فیلم Groundhog Day یا روز موشخرما، داستان یه خبرنگاره که برای تهیهی یه گزارش به یه شهر دورافتاده میره که از همون اول ازش بیزاره.
@Managementhints
سروته کار رو هم میآره و فرداش میخواد برگرده به شهرش که متوجه میشه صبح، دوباره توی دیروز بیدار شده. روز بعد و روز بعدش و روزهای دِگر هم! گیر افتاده توی روز اول. هر روز همون اتفاقها. همون گزارش. همون حرفها.
اول فکر میکنه شوخیه. بعد شوکه میشه. بعد وحشت میکنه. بعد سوگواری میکنه. حتی خودش رو میکشه. اما هربار دوباره توی همون روز بیدار میشه. رد میده. بیخیال میشه. کمکم میپذیره که دیگه باید تا ابد توی همون روز و همون شهر زندگی کنه. شروع میکنه به دیدن. یادگرفتن. دوست پیداکردن. کمککردن. با تمام شهر رفیق میشه. اسم همه رو بلده. هنر جدید یاد میگیره، زبان جدید یاد میگیره، پیانوزدن یاد میگیره. همهش توی یه روز. هر روز. وقتی بالاخره یاد میگیره یکبار از تمام اون ۲۴ ساعت درست استفاده کنه... *فردا میآد. فردایی که توش باسوادتر، قویتر و قدردانتر از دیروز بیدار میشه.*
روزهای قرنطینه، روزهای موشخرماست. اول شبیه شوخی بود. بعد شوکه شدیم. وحشت کردیم. بعضیامون فحش دادیم، بعضاً عَر زدیم. پذیرفتیم. جوک گفتیم. رفتیم تو خودمون. غمگین شدیم. حوصلهمون سر رفت. رد دادیم. نقاشی کشیدیم. به گلدونها رسیدیم. کالباس درست کردیم، نون پختیم! فیلم دیدیم. کتاب خوندیم. نوشتیم. ساز زدیم. ورزش کردیم. با هم حرف زدیم.
هنوز مونده، هنوز خیلی امروز رو دستمون مونده تا فردا بشه.
*ولی میشه. فردا میرسه. تموم میشه این روز موشخرما، به محض اینکه یاد بگیریم چجوری ازش استفاده کنیم.*
@Managementhints
@Managementhints
سروته کار رو هم میآره و فرداش میخواد برگرده به شهرش که متوجه میشه صبح، دوباره توی دیروز بیدار شده. روز بعد و روز بعدش و روزهای دِگر هم! گیر افتاده توی روز اول. هر روز همون اتفاقها. همون گزارش. همون حرفها.
اول فکر میکنه شوخیه. بعد شوکه میشه. بعد وحشت میکنه. بعد سوگواری میکنه. حتی خودش رو میکشه. اما هربار دوباره توی همون روز بیدار میشه. رد میده. بیخیال میشه. کمکم میپذیره که دیگه باید تا ابد توی همون روز و همون شهر زندگی کنه. شروع میکنه به دیدن. یادگرفتن. دوست پیداکردن. کمککردن. با تمام شهر رفیق میشه. اسم همه رو بلده. هنر جدید یاد میگیره، زبان جدید یاد میگیره، پیانوزدن یاد میگیره. همهش توی یه روز. هر روز. وقتی بالاخره یاد میگیره یکبار از تمام اون ۲۴ ساعت درست استفاده کنه... *فردا میآد. فردایی که توش باسوادتر، قویتر و قدردانتر از دیروز بیدار میشه.*
روزهای قرنطینه، روزهای موشخرماست. اول شبیه شوخی بود. بعد شوکه شدیم. وحشت کردیم. بعضیامون فحش دادیم، بعضاً عَر زدیم. پذیرفتیم. جوک گفتیم. رفتیم تو خودمون. غمگین شدیم. حوصلهمون سر رفت. رد دادیم. نقاشی کشیدیم. به گلدونها رسیدیم. کالباس درست کردیم، نون پختیم! فیلم دیدیم. کتاب خوندیم. نوشتیم. ساز زدیم. ورزش کردیم. با هم حرف زدیم.
هنوز مونده، هنوز خیلی امروز رو دستمون مونده تا فردا بشه.
*ولی میشه. فردا میرسه. تموم میشه این روز موشخرما، به محض اینکه یاد بگیریم چجوری ازش استفاده کنیم.*
@Managementhints
Forwarded from نکات و دروس مدیریت
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
تمام تصمیماتی که برای سال جدید گرفته اید حداکثر تا دو هفته ی آینده به طور کامل فراموش میشوند...!
دیدن این کلیپ به شدت توصیه میشود...
@Managementhints
دیدن این کلیپ به شدت توصیه میشود...
@Managementhints
A new year,
A new start,
And a long way to go.
يه سال جديد
يه شروع جديد؛
و يه مسير طولانى واسه رفتن...
@Managementhints
A new start,
And a long way to go.
يه سال جديد
يه شروع جديد؛
و يه مسير طولانى واسه رفتن...
@Managementhints