همیشه شیفته کلمات بودم ولی حالا مدت‌ها است که نمی‌نویسم.
خودم را گول می‌زنم که کار زمان کافی برای نوشتن باقی نمی‌گذارد یا تقصیر کمال‌طلبی است اما دروغ می‌گویم؛
هنگام نوشتن عریان می‌شوم و کلماتم، خوب با بد، خالص‌تر از همیشه است و این گاهی ترسناک است.
مواجه با خودت، ترس‌ها و ناصافی هایت ترسناک است و البته که تنها راه، مواجه با آن است.
فکر کردم نوشتن روی کاغذ سخت است اما این‌جا همیشه در دسترس است و مجرا شروع شد.