یلداتون مبارک

و اولین بامداد زمستانی به خیر و خوشی...

زمان در زمین تعالی، دیو را فرشته می‌کند.

منو که مهمون کردن؛
شما هم اگه دوست داشتید بیاین،
خوشحال میشم ببینمتون.

علی قمصری یک‌بار دیگه دستش رو گذاشت روی زخم‌های عمیق قلب من.

@muhammad_emad

https://www.youtube.com/watch?v=jZDDonBuOIs

خیلی مختصر در رابطه با مفهومی به اسم «هوش»؛

هوش بالا (به معنای کلاسیک) نعمت نیست؛
تا وقتی مهار نشده باشه، سمّه.
در تمامی لایه‌های زندگی به‌تدریج این سم تزریق میشه و در نقاط بحرانی زندگی کار دست آدم می‌ده.
هرچقدر هوشمندی خودآگاه بیشتر باشه، طبیعتاً با ناخودآگاه باهوشی طرفیم که به‌راحتی خودش رو نشون نمی‌ده و سکان زندگی رو به دست می‌گیره.

فهم و درک خِرَد و خودشناسی، تنها ابزارهایی هستند که باهاشون میشه هوش بالا رو مهار کرد.

@muhammad_emad

مرسی از مازیار یونسی که قبل از شروع سمفونی با قطعه Moldau سورپرایز کرد همه رو؛
و واقعاً اجرای فوق‌العاده‌ای بود.
دست مریزاد

@muhammad_emad

ششمین موومان از سوئیت ma vlast،
اثر بدریخ اسماتانا

اسماتانا هنگام نوشتن این سوئیت کاملا ناشنوا شده بود و وضعیت جسمانی و روانی وخیمی داشت. با این اوصاف یکی از بهترین آثار زندگیش رو آهنگسازی کرد.
بتهوون هم زمانی سمفونی هفتم رو نوشت که قدرت شنواییش به شدت کاهش یافته بود و وضعیت روانی جالبی هم نداشت؛ با این حال یکی از سرزنده‌ترین سمفونی‌های خودش رو نوشت.
انتخاب مازیار یونسی بسیار قابل احترام و خلاقانه بود دیشب.

@muhammad_emad

حضرتِ استاد هم رفت.

گرچه به معنای واقعی کلمه افتخار شاگردی این ابَرمردِ هنر رو نداشتم و فقط دو ورکشاپ مختصر در دوران نوجوانی را در حضورشون بودم؛
اما در همان چند روز بسیار از او آموختم.
صد البته‌ که بهرام بیضایی با آثاری که از خودش برجا گذاشته، برای تمامی اهالی هنر در جایگاه استاد باقی خواهد ماند.

به هرحال یکی از دلایل تغییر مسیر من از هنر به سمت روانشناسی، همان گفت‌وگوهایی بود که ورکشاپ اسطوره‌شناسی با هم داشتیم و من بخشی از مسیر زندگی خودم را مدیون این استاد عزیز هستم.

به قولٍ فردوسی و شاهنامه‌اش، که بیضایی عمری با آن زیست و در محتوایش کندوکاو کرد :

اگر مرگ داد است، بیداد چیست!

روحش شاد.

@muhammad_emad

[...] حاج ساعتی : افسوس، این نسیمی نیست که طراوت می‌آورد، هیهات؛
توفان بلا برخاسته! چه آفتی به جان ملّت غیور افتاده ؟
سخن از قانون؟ مگر این وطن قرن‌ها قانون داشت؟
صحبت از عدالت؟ مگر حواله به میز عدل محشر نیست؟
حرف از ترقی است؟ مگر حضرت امیرکبیر مکافاتش را با خون خود نداد؟

- نمایشنامه‌ی ندبه، بهرام بیضایی

@muhammad_emad

گفت‌وگوهاست در این راه که جان بُگْدازد
هر کسی عربده‌ای؛
این که مبین،
آن که مپرس!

-حافظ

@muhammad_emad

زمان می‌گوید هرکجا که من هستم تنها یک بازی نشانه‌ای بین فضا و زبان اتفاق می‌افتد. زمان یک انفصالِ نابِ متحرک است که نهفتگی‌اش آن‌چنان پیوسته و بسیط است که هر کنشی تنها یک تظاهرِ متوالی‌ و گسسته است تا حضور منفعلِ زمان را جعل کند.

کسایی که تاریخ رو خوندن، به‌خصوص تاریخ جماهیر شوروی رو، این روزها علاوه بر اضطرابی که به‌شدت حس می‌کنن، لبخندی ته دلشون هست که اندکی رضایت‌بخش و امیدوار‌کننده‌س ...

به قول حافظ :
چنان نماند، چنین نیز هم نخواهد ماند.

@muhammad_emad

من فکر می‌کردم بهترین اجرای این قطعه از فون کارایان باشه(همون که آپلود کردم)، ولی با این روانی آشنا شدم و با تمامی تعصبی که نسبت به کارایان دارم، فرچسای، این سوئیت رو بی‌نظیر اجرا کرده.
ویدئوی کاملی از سبک رهبری و تمرین فرچسای هست که من یه مقدار از لحظات پایانی رو نگه داشتم و بعد هم که اجرای اصلیه.
برای کسایی که شنونده جدی موسیقی هستند قشنگ تفاوت‌ها حس میشه.

@muhammad_emad

رمزی شنیده شد از طاق سرمدی
بازار حیله و مکر قلندری

گفتند واعظان نقل حکایتی
شاهی رمیده شد از تخت سروری

هرچند خامُشند مغ‌زادگانِ دِیر
اما رسد به جان اذن سخنوری

دردیست در دلم از چلّه‌های نور
کو تا شود شراب این خمرِ سرسری

در خلوت زمان دیوانگی خوش است
عقلت دگر چه سود وقتی پِیمبَری

@muhammad_emad

«یاد آر از ستمگاری ضحّاکِ تازی و افراسیابِ تور و سکندرِ رومی که یزدان که دیگر ازیشان خرسند نبود، با آن‌ همه فرّ و ارج، چگونه تباه کردشان و خوار؛ که جهان آشناست.»

‏-کارنامه‌ی اردشیر بابکان | باب هشتم
‏

@muhammad_emad