🔹شکاکيت ومنطق گرايي
🔹مصاحبه با دکتر حميد علايي نژاد
🔹بررسي نقد راما چاندران برنظريه توصيفات خاص راسل
🔹نسبي گرايي وپيامد هاي آن
#انجمن_علمي_فلسفه

- ...what is the topos of exhibition-non-exhibition in the crowded moments of megaexhibition?
- If you place an object in a museum, does that make this object a piece of art?
The Square; Ruben Östlund

«بهاران»

و رکود
اولین فصل فراموشیِ قایقی است
که روزی باد
او را تا عمق روزمرگی‌های اکنون
به گِل نشاند
و ساعت‌های شماطه‌دارش را
در ساحل‌های بی‌زمان
مدفون ساخت
تا تنفسِ این آسمانِ بدون هوا را
ممکن سازد
در لحظه‌ی تلألؤ نگاهی است
شاید
که آفتاب شکوفه‌های سیب
عطر غروب این فصل را
در آهنگی موزون
به پرواز می‌آورد

WE
Tony Cragg(2015)
Isfahan Museum of Contemporary Art-
Spring 1397- March 2018

حداقل در بیشتر موارد نمی‌توان به طور مستقیم پی برد که باورهای ما صادق هستند، اما احتمالاً می‌توان به این نکته پی برد که آیا آنها به لحاظ شناختی موجه هستند یا خیر .... نتیجه اینکه تلاش‌های معرفتی یک فرد به لحاظ شناختی موجه است، تنها اگر، و تا حدی که، آن تلاش‌ها برای رسیدن به این هدف صورت پذیرند؛ به این معنی که شخص تنها باورهایی را قبول کند که برای صادق دانستنِ آنها دلیل خوبی داشته باشد. قبولِ یک باور، با وجود فقدان چنین دلیلی، غفلت از حقیقت‌جویی است؛ قبول چنین باوری، یک وظیفه‌ناشناسیِ شناختی است.
BonJour, (1985), The Structure of Empirical Knowledge

Knowledge and action are the central relations between mind and world. In action, world is adapted to mind. In knowledge, mind is adapted to world. When world is maladapted to mind, there is a residue of desire. When mind is maladapted to world, there is a residue of belief. Desire aspires to action; belief aspires to knowledge. The point of desire is action; the point of belief is knowledge.
Those slogans are not platitudes—unless platitudes can be generally contested. According to many philosophers, desire aspires only to satisfaction, and belief only to truth. Action is a systematic way to satisfied desire, and knowledge to true belief, but desires can also be satisfied and beliefs true by chance. There is satisfied desire without action and true belief without knowledge. Why ask for more?
Satisfaction and truth already constitute the required match between mind and world, with the appropriate directions of fit. Of course, we sometimes desire to act; those desires are satisfied only if there is action. We sometimes believe ourselves to know; those beliefs are true only if there is knowledge. But such cases are special; our desires and beliefs frequently concern states of the world of which actions and beliefs are not themselves constituents. Although desires can be satisfied as well by chance as by action, that is no reason to marginalize the category of action in the understanding of mind. The place of desire in the economy of mental life depends on its potential connection with action. Similarly, although beliefs can be true as well by chance as by knowledge, that is no reason to marginalize the category of knowledge in the understanding of mind.

Timothy Williamson, (2000), Knowledge and Its Limits

زنهار! نباید که زیرکی تو و بیزاری تو از عامیان آن دانی که هر چیز را منکر شوی، زیرا که از سرسبکی و عجزست، و حماقت اندر بدروغ‌داشتن چیزی که حال آن ترا پیدا نشده است، کمتر از حماقت نیست براست‌داشتن چیزی را که پیش تو بیّنت و درستی آن ظاهر نیست، بلکه بر تو واجبست که دست اندر ریسمان توقف زنی، و اگر چه آنچه بشنوی ترا مستنکر آید، مگر که استحالت آن چیز ترا مبرهن شود، و صواب ترا آنست، که امثال این احوال اندر بقعه امکان بگذاری، مادام که برهان ترا از آن باز ندارد، و بدانکه اندر طبیعت عجایبست، و اندر قوتهای بالا که فعالند و قوتهای زیرین که منفعل اند اجتماعاتست.

خاتمت و وصیت
ای برادر بدان که اندرین اشارات محض کردم ترا از زبده حق، و اختیار لقمه حکمت اندر کلمهای لطیف اندر دهان تو نهادم، پس وی را گوش دار، و بر آن بخیلی کن از کسانیکه قدر آن ندانند، یا نادان باشند و از کسانیکه فطنت گیرنده ندارند، و بحکمت عادت نکرده اند، و از کسانیکه میل ایشان بناکسان بود، یا از گمراهان متفلسفه بود و از فرومایگان ایشان، و اگر کسی را بینی که بپاکی سریرت و نیکوئی سیرت او، و بتوقف او از آن که وسواس بوی شتابد، و بنظر کردن او بحق بچشم رضا و صدق، واثق باشی، آنچه از تو خواهد ازینمعنی بوی ده، بتدریج مفرق و مجزّا، و فراست بکار دار، از آنچه وی را آموختی، و آنرا که بوی خواهی آموخت، و عهد کن با وی بخدای و سوگندان مغلظ، که از آن بیرون نتواند آمد، که وی نیز با دگران همان سیرت سپرد، که تو با وی سپردی، پس اگر اینعلم فاش کنی، و ضایع گردانی، خدای میان من و تو! و کفی بالله وکیلا.

ابن‌سینا؛ اشارات و تنبیهات

The totality of our so-called knowledge or beliefs, from the most casual matters of geography and history to the profoundest laws of atomic physics or even of pure mathematics and logic, is a man-made fabric which impinges on experience only along the edges. Or, to change the figure, total science is like a field of force whose boundary conditions are experience. A conflict with experience at the periphery occasions readjustments in the interior of the field. But the total field is so underdetermined by its boundary conditions, experience, that there is much latitude of choice as to what statements to reevaluate in the light of any single contrary experience. No particular experiences are linked with any particular statements in the interior of the field, except indirectly through considerations of equilibrium affecting the field as a whole.
Quine, Two Dogmas of Empiricism

شماره نهم فصلنامه علمی-فرهنگی بیدآباد درقالب ویژه نامه #فلسفه_علم_دانشگاه_اصفهان منتشر شد.

قسمتی از صحبت‌های دکتر کریم مجتهدی در برنامه «گفتگوی تنهایی» شبکه چهار

لینک کانال خانه حکمت اصفهان
https://news.1rj.ru/str/khane_hekmat

☎️ شماره تماس جهت ثبت نام: 09367942387

#خانه_حکمت
@khane_hekmat

فایل صوتی سخنرانی استاد ملکیان با عنوان «فلسفه برای زندگی»؛ آبان ۹۲، دانشکده ادبیات دانشگاه تهران