لامصب این برودت هوا یه جوری جذابه که پیاده روی میلیون نفری میطلبه تا گرم شیم‌!
محض احتیاط بخاطر سردی زیاد هوا، لباسای پشمی و نمدی فراموش نشه.
حالا درسته هوا سرده، ولی خب پیاده روی تشنگی داره، بطری آبم بیارین.
و اصلا کی تاحالا پیاده روی رو بدون عصای کمکی رفته؟
حالا چوبی، میله ای، چیزی برای اینکه زمین گل‌الوده هم همراهتون باشه.
دستمال خیسم فراموش نشه، بهرحال پیاده رویه یهو دیدی خوردی زمین خاک فلفلی رفت تو دهنت، میگیری که چی میگم؟
آخر هفته ی خوبی رو براتون آرزو می‌کنم.😘✨️

فقط محض محکم کاری، پیاده روی توی این برودت هوا یکم خشنه، میدونین دیگه؟
پس لطفا به هر دلیلی یا با هر بهونه‌ای، بچه و نوجوون نیارید تو خیابون.
اون بچه ها اینده دارن، باید جای همه ی زندگی های نکرده ی ما زندگی کنن، جوونی سوخته ی ما رو بچه ها و نوجوونایی که اینده ی این کشورن نباید تجربه کنن.
همین الانشم پر از ترس و استرس و ترومان!
پس خواهشا حواستون به روحیه ی اونا هم باشه.

تاحالا رفتی اعتراضات؟
+نه
اسمت چیه؟
+اسم ندارم
خونتون کجاست؟
+خونه ندارم
توییتر داری؟
+توییتر چیه
تاحالا شعار نوشتی؟ منم انقلابی ام
+نه ننوشتم
میدونی کجاها شلوغه؟
+نه
هشتگ میزنی تو فضای مجازی؟
+نه
بیا بریم اونور شلوغ‌تره
+نمیام
نکات امروز رو اطلاع رسانی کنید

ماسک و دستکش فراموش نشه
گوشی نبرید، اگه بردین هم هیییییییچ برنامه، عکس و فیلمی روش نباشه(بازیابی کارخانه)
کارت شناسایی و ...، نبرید
فقط یه بطری آب، نهایتا یه میله که بشه توی استین مخفیش کرد برای مواقع ضروری.
با کسی که نمیشناسین گرم نگیرین، با هر کسی دست دوستی ندین و از همه مهمتر هر شعاری ندین.
ارایش و اکسسوری هم مناسب امروز نیست.
کفش پاشنه دار، یا هر چیزی که سرعتتون رو پایین بیاره هم کنسله.
لباسا تا جای ممکن تیره، ترجیحا چندتا رو هم بپوشین که اگه رنگی شد عوضش کنین.
اگه با خطری مواجه شدین توی مرکز جمع نشین، سعی کنین خطر رو محاصره کنین.
دستمال نم، عینک محافظ یادتون نره.

در نهایت همه چی واضحه.
اعتقادات و باورهای هرکس سلیقه ی شخصی هستن و اصلا و ابدا نباید قاطی مسائل سیاسی بشه.
به عنوان انسان، هر کسی با هر دین، رنگ، ظاهر، گرایش، شخصیت و ... حق زندگی و اسایش داره.
ما همه یه دشمن داریم، علیه همونم قیام کردیم و تمام.
به حرف های دیگران که ترس تو دل ادم میندازن، اونایی که از کفتار های خارج از مرز و گروهک های تروریستی حرف میزنن هم گوش ندین.
دشمن ما خودش سردسته ی همه ی اون کفتاراست.
خلاصه، مراقب خودتون باشین، به امید آزادی.🕊

با شرمندگی و اندوه فراوان، متاسفانه هنوز زندم.
اما این زنده بودنه اصلا حس خوبی نداره!

کی بود میگفت ما توی اسکویید گیم گیر کردیم؟
چقدر سمت شما شرایط خوب بوده حاجی.
ما رسما توی سکانس های پیچ اشتباه و همکاریش با کال آو دیوتی گیر کردیم!

چیزایی که توی توییتر، اینستاگرام، شبکه های خبری یا هر کوفت و زهرمار دیگه ای میبینین حتی یک دهم جنایتی که شده رو هم نشون نمیده.
نه میخوام به سوگ بشینم برای عزیزایی که پرپر شدن، نه میخوام عادی سازی بکنم.
فقط خواستم یه چیزه، یا اینبار برای آخرین بار همه چی باید عوض شه، یا اگه قراره خون کسی پایمال بشه ترجیح میدم جزو اونایی باشم که مردن.

کف خیابون نه بحث اعتقاد بود، نه اینکه کی طرفدار کیه.
اینکه اینا برن کی میاد یا فلان حزب باید بره بمیره، فلان مذهب نباید باشه و این شر و ورا اصلا نبود.
همه باهم متحد بودن، کسی نمیگفت تو چرا این شعارو نمیدی، یا چرا فلانی رو صدا میزنی.
اونجا همه یک صدا بودن.
دعواهای مجازی و بحث کلکل راه به جایی نمیبره واقعا.
امیدوارم حالتون خوب باشه، اگه داغ عزیزی دیدین خدا به دلتون صبر بده و اگه دیگه اون آدم سابق نمیشیم هم، طبیعیه.
کم ازمون نکشتن که...

به عنوان کلام آخر(چون معلوم نیست دوباره وصل بمونیم یا قطعمون کنن) اگه توی خیابون نبودین، اگه جایی نرفتین و چیزی ندیدین یه لطفی در حق خودتون بکنین توییتر، اینستا، چنل های خبری، کانال های خبری و ... نگاه نکنین!
چیزایی که حتی با سانسور و کات شدن هم روانتون رو خراش میدن رو نبینین.
از ما که گذشت، ما تموم شدیم؛ ولی اگه قراره کسی از شما باقی بمونه، امیدوارم حداقل تنها ناراحتیتون باخبر شدن از تعداد تلفات باشه، نه صحنه های جنایات.

فوری فوری فوری 🔴🔴🔴


ورود باشکوه هارپی و تجاوز ناگهانی آن به دیلی انجل:

ورود باشکوهم رو به همه تبریک میگم

POV

بعد از حدود شاید ۱۲ روز، سلام!
قبل از اینکه فرصت کنم پی وی‌هامو سین بزنم، الان که وصل شدم از دوستایی که تنها راه ارتباطیشون با من تلگرام بود و بشدت نگرانشون کردم عذر می‌خوام.
مخصوصا که آخرین حرف‌هام با بعضی از دوستان یکم تند و پرخاشگرانه پیش رفت.
قصد توهین یا جسارتی نداشتم، عمدی برای ناراحت کردن کسی هم درکار نبود.
فاصله گرفتم به چند دلیل، شاید حتی لازم نباشه بگم؛ اما میخوام بگم و اصلا ازش به عنوان توجیه استفاده نمیکنم.
من تا الان عزیزهای زیادی رو از دست دادم، اولیش دوست صمیمیم بود که تو بغلم فوت کرد.
دومیش کسی بود که عاشقش بودم، جسم خونیه اونم نفس آخرش باز تو بغل خودم بود.
و حتی آخرین ضربان قلب پدربزرگمو بعد از سه سال به وضوع به یاد میارم، چون تا زمانی که آمبولانس برسه و مرگش رو تایید کنه بکوب داشتم احیای قلبی انجام میدادم.
دنبال ترحم خریدنم نیستم، اما جنس ناراحتیم شاید خیلی متفاوتتر باشه.
من اوایل وقتی فیلما رو میدیدم صحنه ی از دست دادن دوباره ی این سه نفر توی ذهنم تداعی می‌شد، و از یه جایی به بعد دیدن فیلم لحظه ی جون دادن یا شکنجه شدن کسایی رو که میشناختم و کسایی که حتی جزو دایره ی دوستام بودن دیگه آرامشی برام نذاشت.
تو حال خودم نبودم، از زنده بودن و زنده موندنم شرمنده بودم(هرچند این حس حتی قبل از این اتفاقات با از دست دادن هر جوونی تو اطرافم سمتم میاد.)
شاید حتی منم میتونستم جزوی از همونایی باشم که پر کشیدن.
اینکه زندم، اینکه نفس میکشم دلیل بر کفش خوب یا جای کم خطر نبود.
با کفش پاره هم میشه فرار کرد، اما با شرمندگی نه!
یکی از دلایلی که باعث شد زنده بمونم این بود که کسایی منتظرم بودن که نمیتونستم چشم انتظار بذارمشون، کسایی که هیچوقت اجازه ندادن احساس شرم کنم از بی کفایتی و ناتوانیم.
و الان، بعد از همه ی اینا حس میکنم شاید نباید کسی منتظرم میموند.
خیلیا فکر میکنن همه چی تموم شده و ادما تو خونه هاشون نشستن، ولی اینجا بعد یک ماه و ۴ روز هنوز صدای تیراندازی میاد...
حال هیچکس خوب نیست، و احتمالا هیچوقتم دیگه خوب نشه.
در کل در وهله ی اول بخاطر نگران کردنتون عذر میخوام و در وهله ی دوم بابت رفتار و حرف های نیشدارم که ممکنه کسی رو رنجونده باشه متاسفم.🪽🖤

از دیروز همه دارن این مادرعمومی هزار پدرِ بچه سالی که با داغ مردم شوخی کرده رو فحش میدن.
حقیقتش از امثال این جیره خورهای حرومزاده ممنونم، چون چشمامونو باز کردن که الان وقت سوگ نیست، الان ساعت خشم و کینه!
آخه بی پدر مادر که حتی آدرس اون زیر بوته ای که به عمل اومدی و هفت جد و آبادتم الان دست تک تکمونه، چرا گوه ناشتا میخوری؟
اما مرسی، مرسی واقعا که نذاشتی غممون باعث بشه بشینیم از درد.
مرسی که بهمون حالی کردی تا امثال تو رو شرحه شرحه و قطعه قطعه نکردیم نباید برای سوگمون آروم بشینیم.
مرسی که روی انبار باروت ما کبریت کشیدی.
حالا طعم و گرمای آتیش جهنمی که هیزمش خودتی رو میچشی ولد زنا!

آقا ما هم میدونیم زندگی جریان داره، ما هم میدونیم زنده ها با مرده ها دفن نشدن ولی وقتشه یه سریا هم به خودشون بیان!
خواهر، داداش، رفیق، ... هر چی یا هر کی که هستی، تو میتونی فن گرلی کنی، میتونی اهنگ گوش بدی، میتونی تو تنهاییت بزنی برقصی، کافه بری یا هر غلطی که دلت میخواد و خوشحالت میکنه رو بکنی تا تلقین کنی به خودت که حال بدت خوب شه.
اما شعور داشته باش علنیش نکن.
باور کنین ما نمیایم نت که روزمرگی و شر و ور های شما رو ببینیم، میام ببینیم کیو کشتن، کی اعدام شد، آمریکا کی میزنه، آیندمون چی میشه.
شما میتونین هر کاری دوست دارین بکنین، اما تو چشم ما فرو نکنیدش!
به زندگی برگشتنتون واسه خودتون، اما جوری نباشین که انگار با رقص و اواز کارت عروسیتونو برای خانواده هایی که خاک جوونشون هنوز ازش خون میجوشه و خشک نشده نشون بدین.

نمیگم زندگی نکنین، اگه غم و اندوه انقدر ازتون دوره که نمیتونین درکش کنین، یا نحوه ی مقابله با درد و افسردگیتون برگشتن به زندگی روزمره است کسی حرفی نداره!
اما احترام به داغدار چی میشه؟
اون جوونی که تو خیابون کشته شد، شکنجه شد، بهش تجاوز شد، زنده زنده تشریح شد، زنده زنده سوزونده شد، با موتور و ماشین از روشون رد شدن، اعدام شدن و ...
این جوونا برای خودشون نرفتن که، رفتن تا امثال ماها بتونیم اینده داشته باشیم.
که بتونیم زندگی کنیم، تا تاریخ بتونه اون روز خوبی که همیشه ارزوشو داریم بهمون بده.
حرمت خونی که برای ازادی ریخته شده رو بدونین تا لیاقت روز خوش بعد از ازادی رو داشته باشین حداقل.

میخواستم اینجا باشه، بعد دیدم چه کاریه.
کسی که با همه ی چیزایی که واضحه، بازم خودشو به خواب زده؛ بحث باهاش بدرد نمیخوره.