♡ ONE DAY

Nu relevanter dan ooit...

https://youtu.be/XqvKDCP5-xE?si=gDKwnVdzjec7VcjH

One day is Today

Op 17 september 2022 kwamen ruim 200 mensen uit ons land samen om een Nederlandse bewerking van One Day te oefenen en op te nemen. Luister, kijk, zing, geniet en deel! ♡

https://vimeo.com/771752576

“Ik ben er van overtuigd dat dit geen kwestie is van thuisonderwijs versus traditioneel schoolonderwijs. Dit is een kwestie van het hele onderwijsmodel. Een menselijke kwestie.

Pas nadat we besloten om thuisonderwijs te geven, begon ik echt te leren over de zich ontwikkelende hersenen en hoe kinderen het beste leren. En ik besefte in die tijd dat de meeste onderwijsmodellen, ongeacht waar ze worden geïmplementeerd, niet helemaal bevorderlijk zijn voor het bevorderen van creatief denken.

Dus hoe kunnen we dit verhelpen? Dat is de vraag, toch?

Ik heb het antwoord helaas niet helemaal, maar ik weet wel dat het geven van de tijd en ruimte aan onze kinderen, en aan onszelf, om te creëren, te experimenteren, nieuwsgierig te zijn en simpelweg meer te ervaren van wat we proberen te leren, onze hersenen anders reageren dan bij het simpelweg onthouden en uitbraken van feiten.”

Post van @northwoodsfolk

This is very wholesome and enlightening.

Speaker: Gabor Mate https://www.dailymail.co.uk/video/palestine/video-2886457/Video-Gabor-Mat-No-Jewish-state-without-oppressing-local-population.html

Hoe is het conflict tussen Israël en Hamas ontstaan?

Na de bloedige Hamas-aanval van afgelopen weekend regent het bommen boven de Gazastrook en staat het Israëlische leger klaar om het gebied binnen te vallen. Maar wat is de oorsprong van dit conflict?

Terugkijken?
➡️ https://www.blckbx.tv/livestreams/blckbx-today-2023-10-11

De uitzending per fragment terugkijken? Klik dan op ‘lees verder’ op de pagina en scroll naar beneden.

#blckbxtoday

"Grootmoeder, ik ben moe. Zo moe van dit leven..."

"Neem je vermoeidheid, mijn kind, en wikkel het om je heen. Als een deken in de koude wintermaanden. Vermoeidheid komt om van jou een nest te maken, om je comfortabele kleding te laten dragen, om je te laten wegzinken in haar warme omhelzing.
Ik nodig uit om in jezelf te blijven. Zonder kracht, zonder gedachten, zonder daden. Zoals de sneeuw die alles bedekt om de wereld te verzachten, te verstommen, te beschermen tegen lawaai. Accepteer de vlokken van je vermoeidheid en laat je volledig bedekken door hen."

'Ik zou daaronder begraven kunnen sterven...'

"In plaats daarvan zul je herboren worden. Als het zaadje in de grond. Weersta je vermoeidheid niet, wijs het niet af met duizend daden, duizend intenties, duizend schuldgevoelens. Het wil je gewoon bij de hand nemen en je leiden om weg te zinken in de leegte. Precies daar, waar de bron van elke innerlijke kracht ligt. Ze leerden ons sterk te zijn door weerstand te bieden. Maar het is door je over te geven dat de echte helden tevoorschijn komen.'

'Ik ben bang, grootmoeder. Wat als vermoeidheid mij zal vernietigen?'

"Mijn kind, je bent niet bang voor vermoeidheid, maar voor het verliezen van de controle over jezelf. De tijd is voor jou gekomen om jezelf aan het leven te geven. En om daarmee de mooiste kinderen voort te brengen: de vruchten van je ziel!"

Bron: Elena Bernabè
Vertaling: Yvonne Bakker – The Essence of Life

Art: Eloy Bida

Ons gevoel in een lied gevangen. Een paar dagen geleden geboren, gisteren maar meteen in de studio vastgelegd. 1 van de livetakes ook op beeld. Daar waren we dusdanig van onder de indruk dat we deze op joetoep hebben gezet. Dank voor de aanmoediging en reacties ♥️ Heb een mooie dag.

https://youtu.be/tjLV6FlIT_8?si=cepLnKamBRR2F1PK

Goed weekend lieve mensen 🤍

Dehumanization is the negating of a person's individual humanity and the cruelty that accompanies it. It’s a psychological process of demonizing people, seeing them as less than human and, hence, not worthy of humane treatment.

This method reverses our instincts: harming others goes against our soul-level inclinations as there are very deep inhibitions that prevent us from treating others like sub-human; dehumanization is aimed at subverting those inhibitions.

Throughout history, this technique has been deliberately exploited by structures of darkness to distract, sow division, push concealed agendas, increase power and justify acts of violence, slavery, and the violation of basic human rights. When successful, it creates moral exclusion of groups that are targeted based on their identity—e.g., religious beliefs, nationality, gender, race, ethnicity, medical status—and depicted as “less than,” criminal or even evil.

The “othering” scheme always starts with identifying an enemy and creating an “us vs. them” dynamic, where innocent people become pawns and victims. As we take sides, lose trust, and get angrier and angrier, we not only solidify an idea of the other as separate, but also start to lose our ability to listen, communicate, and even practice the slightest of empathy. Language and imagery are crucial for achieving the dehumanizing goal (e.g., in Rwanda, Hutus called Tutsis cockroaches). Once we see people “on the other side” as morally inferior and even dangerous, the conflict is then framed as good versus evil. When this framework has been established, positions become more rigid as we are lead to believe that we must either destroy “others” or be destroyed ourselves. The dehumanizing aim has then been achieved.

Now more than ever we need to acknowledge that we’re all vulnerable to the slow, insidious and manipulative psychological weapon of dehumanization. Only by acknowledging this and searching for compassion and healing within our hearts we can avoid falling into this trap and prevent history from repeating itself in a never-ending cycle of darkness.

War dehumanizes. And dehumanization leads to war. We will never normalize any of the two.

‘Voor mij onderstreept het onze verantwoordelijkheid om vriendelijker met elkaar om te gaan en de lichtblauwe stip, het enige thuis dat we ooit hebben gekend, te behouden en te koesteren.'

'Vanuit dit verre perspectief lijkt de aarde misschien niet van bijzonder belang. Maar voor ons is het anders. Denk nog eens aan die stip. Dat is hier. Dat is thuis. Dat zijn wij. Daarop leeft iedereen van wie je houdt, iedereen die je kent, iedereen van wie je ooit hebt gehoord, ieder mens die er ooit was, leefde hier zijn leven. Het geheel van onze vreugde en ons lijden, duizenden religies, ideologieën en economische doctrines, elke jager en verzamelaar, elke held en lafaard, elke schepper en vernietiger van de beschaving, elke koning en boer, elk verliefd jong stel, elke moeder en vader, elk hoopvol kind, elke uitvinder en ontdekkingsreiziger, elke moraalridder, elke corrupte politicus, elke ‘superster’, elke ‘opperste leider’, elke heilige en zondaar in de geschiedenis van onze soort woonde daar – op een stofdeeltje zwevend in een zonnestraal.

De aarde is een heel klein podium in een enorme kosmische arena. Denk eens aan de rivieren van bloed die door al die generaals en keizers zijn vergoten, zodat zij in glorie en triomf de tijdelijke meesters van een stukje van die stip konden worden. Denk aan de eindeloze wreedheden die de bewoners van de ene hoek van deze pixel ondergaan tegen de nauwelijks te onderscheiden bewoners van een andere hoek. Hoe vaak komen hun misverstanden voor, hoe graag willen ze elkaar vermoorden, hoe vurig is hun haat. Onze houding, ons ingebeelde eigenbelang, de waan dat we een bevoorrechte positie in het universum hebben, wordt uitgedaagd door deze punt van bleek licht. Onze planeet is een eenzaam stipje in het grote omhullende kosmische donker. In onze duisternis – in al deze uitgestrektheid – is er geen enkele aanwijzing dat er hulp van elders zal komen om ons van onszelf te redden.

De aarde is tot nu toe de enige wereld waar leven bestaat. Er is nergens anders, althans niet in de nabije toekomst, waar onze soort naartoe zou kunnen migreren. Bezoek, ja. Leven, nog niet. Of we het nu leuk vinden of niet, op dit moment is het de aarde waar we ons standpunt innemen. Er wordt wel eens gezegd dat astronomie een nederige en karaktervormende ervaring is. Er is misschien geen betere demonstratie van de dwaasheid van de menselijke verwaandheid dan dit verre beeld van onze kleine wereld. Voor mij onderstreept het onze verantwoordelijkheid om vriendelijker met elkaar om te gaan en de lichtblauwe stip, het enige thuis dat we ooit hebben gekend, te behouden en te koesteren.'

~ Carl Sagan, Pale Blue Dot: A Vision of the Human Future in Space, 1

'Meer dan 5000 Israëlische en Palestijnse vrouwen zijn door de woestijn van Israël naar de Jordaanoever gelopen. Met de wandeling willen ze hun politieke leiders duidelijk maken dat ze vrede moeten sluiten."

"Na de vredesbijeenkomst op de Jordaanoever vervolgden de vrouwen hun tocht richting Jeruzalem. In de Israëlische hoofdstad demonstreerden in totaal zo'n 30.000 mensen voor vrede."

https://nos.nl/artikel/2196986-duizenden-israelische-en-palestijnse-vrouwen-wandelen-voor-vrede