Inspired by ‘The Wisdom of Insecurity’ by Alan Watts.

1. Embracing Uncertainty: Watts challenges our cultural obsession with security and certainty, inviting us to embrace the inherent uncertainty of life as a source of wisdom and freedom.

2. Living in the Present Moment: The book highlights the importance of living fully in the present moment, rather than dwelling on the past or worrying about the future. True security is found in the here and now.

3. Illusion of Control: Watts explores the illusion of control, showing how our attempts to grasp and control life actually create more anxiety and insecurity. Surrendering to the flow of life brings greater peace and clarity.

4. Ego Dissolution: By questioning the nature of the self and our attachment to it, Watts guides us toward a deeper understanding of ego dissolution. Letting go of the ego’s demands leads to greater freedom and authenticity.

5. Embracing Change: Change is inevitable, yet we often resist it out of fear. “The Wisdom of Insecurity” teaches us to embrace change as a natural part of life, allowing it to unfold without resistance.

6. Non-Attachment: Watts discusses the concept of non-attachment, emphasizing the freedom that comes from releasing our attachments to outcomes and embracing life’s impermanence.

7. Living with Vitality: Rather than seeking security in material possessions or future plans, Watts encourages us to live with vitality and spontaneity, fully engaged in the present moment.

8. Mindfulness and Awareness: Cultivating mindfulness and awareness allows us to see through the illusion of separateness and recognize our interconnectedness with all of life.

9. Finding Meaning in the Mystery: Rather than seeking definitive answers or ultimate meaning, “The Wisdom of Insecurity” suggests finding meaning in the mystery of existence itself.

10. Radical Acceptance: Ultimately, the book teaches us the art of radical acceptance—embracing life in all its uncertainty and imperfection, and finding beauty and wisdom amidst the chaos.

A post from Drew DeOrsey

‘The best thing we can do is raise conscious connected children that are capable of critical thinking.’

Life is all about values and they are different for every person. Reason why I post this is that the media and those influencing the media impose their values on to society, and obeying makes us less authentic. I plead for living according to your own values. To thyself be true, whether it is business that turns you on or being a parent, or any other area of life.

#values #kids #consciousparenting #society #naturalparenting #children #parenting

“Het 10-jarige dochtertje van een vriend vroeg me wat ik bedoelde met ‘the middle road’, waarop ik zei dat ze zich moest voorstellen dat een vriendinnetje voor haar de perfecte surprise party georganiseerd had. Toen ze op haar feestje aankwam en het licht aandeed ontdekte ze dat er zowel mensen waren die ze graag mocht en mensen waar ze het niet zo goed mee kon vinden. "Maar dan is het niet een perfect feest? Ik zou alleen willen dat mensen die aardig tegen me zijn erbij zijn" - zei ze.

"Maar wat als ik je liet zien dat beide soort mensen erbij hebben perfect is omdat je met je vrienden en je vijanden bij elkaar precies krijgt wat je nodig hebt om te groeien, te leren en om sterk en evenwichtig te zijn?" voegde ik eraan toe.

Ze zei: "Je bedoelt net als toen we naar de speeltuin gingen? Als ik over de wipwap loop, voel ik me pas sterk en evenwichtig als ik in het midden sta. Telkens als ik aan de ene of de andere kant sta moet ik me concentreren zodat ik niet wiebel en eraf val - maar als ik in het midden sta en balanceer .. dan ben ik sterk en stabiel en kan ik rondkijken".

Precies dát is wat we samen kunnen bereiken. De wipwap van onze geest in evenwicht brengen, zodat we sterker en evenwichtig kunnen worden en de kansen om ons heen zien in plaats van met vallen en opstaan voorwaarts te gaan.”

Treffend metafoor van Demartini-method facilitator collega Stephanie Hartwell

“Zodra de WHO haar pandemieverdrag heeft, hoelang duurt het dan nog voordat ze de volgende ‘pandemie’ uitroept?”

Aldus Dr. Angus Dalgleish, hoogleraar oncologie aan de St. George’s Hospital Medical School in Londen. In een recente column becommentarieert hij het WHO pandemieverdrag, waarvan wij een deel hier in vertaling aanbieden.

Zie: https://artsencollectief.nl/zodra-de-who-haar-pandemieverdrag-heeft-hoelang-duurt-het-dan-nog-voordat-ze-de-volgende-pandemie-uitroept/

Wat is de grote verbouwing van Nederland? | Bakkie met Bergsma

Wat is de grote verbouwing van Nederland? Onderzoeker en consultant Elze van Hamelen schreef het rapport “Nederlandse boeren en vissers: Ondermijning van eigendomsrecht en de voedselvoorziening” en kwam er achter dat de aanval op de boeren en vissers in het teken staat van deze verbouwing. Met ‘De Grote Verbouwing van Nederland’ gaat ons land de komende jaren op de schop. Ingrijpend, radicaal en nietsontziend. In dit gesprek met Van Hamelen gaan we in op die ontwikkeling. We bespreken ook de rol van het individu in de maatschappij aan de hand van het werk van psychiater Carl Jung, die in de vorige eeuw waarschuwde voor het verdwijnen van het individu vanwege wat we nu het technocratische (VN) programma kunnen noemen. De boeren en vissers symboliseren die mens die nog voeling heeft met zichzelf, zijn natuur en omgeving. Is het allemaal de bedoeling dat we van onszelf afdrijven, of zijn we gewoon stom bezig?

https://www.youtube.com/watch?v=drtUEbduZws

Lang geleden, in het oude China, leefde er een Taoïstische boer die de weg tot God volgde. Hij werd beschouwd als een rijk man, want hij had een paard om hem te helpen met ploegen.
Op een vroege lentemorgen, rende zijn paard weg. Toen de dorpelingen dit hoorden, haastten zij zich naar zijn huis om hun medeleven te betuigen. "Wat vreselijk!" klaagden ze. Maar alles wat de Taoïstische boer zei was: "Misschien."
De volgende ochtend keerde zijn paard terug, met een hele kudde wilde mustangs. De stedelingen haastten zich naar hem toe en riepen dat hij geluk had. "Nu ben je de rijkste man in de provincie." Maar alles wat de boer zei was: "Misschien."
De volgende ochtend werd de enige zoon van de boer vroeg in de ochtend wakker om te beginnen met het africhten van één van de wilde paarden. Het gooide hem eraf, en zijn been was gebroken. De inwoners renden over en sloegen alarm. "Wat verschrikkelijk!", jammerden ze. "Hoe kun je je velden planten zonder de hulp van je enige zoon?" Maar alles wat de boer zei was: "Misschien."
De volgende ochtend reden de soldaten van de keizer de stad in, een enorme wolk van stof veroorzakend. Ze waren gekomen om alle dienstplichtige jonge mannen naar de oorlog te sturen, maar de boerenzoon kon niet mee vanwege zijn gebroken been. De stedelingen verzamelden zich weer om te loven over het geluk van de goede boer. Maar alles wat hij zei was: "Misschien!"

Het verhaal gaat nog vele verzen op dezelfde manier verder, ter illustratie van het belangrijke principe van balans, ongehechtheid en haar relatie tot geloof.
Incidenten die goed of slecht lijken kunnen nooit in een isolement worden beoordeeld. Het leven is een paradox, waarin alle dingen relatief zijn en met elkaar verbonden