Ahead of their time…

Ahead of his time…

Als mens hebben we niet bepaald een goede reputatie op aarde. We vergiftigen het milieu. We putten natuurbronnen uit. En we buiten elkander uit. Komt dit gedraag voort, uit wie wij werkelijk zijn? Zijn wij nou eenmaal egocentrisch en destructief? Als dat zo is, is het maar goed ook dat we een sterke overheid hebben. Die ons beteugeld en voor
elkaar beschermd.

Of, komt dit destructieve gedrag voort, uit het vergeten van wie wij werkelijk zijn? En, omdat we vanuit die vergetelheid, een cultuur hebben gebouwd, die deze vergetelheid in stand houd.

Voelen wij niet werkelijk, soms diep weggestopt, verdriet, als we merken dat het welzijn van anderen ten kosten gaat van onze welvaart? Het verdriet bijvoorbeeld, bij het zien van bosbranden. Omdat we in essentie in verbinding staan met alles wat leeft. Voelen we niet een bepaalde zinloosheid, als we louter consumeren? Omdat we weten dat we in essentie
scheppende, creërende wezens zijn. Is het niet teleurstellend.. dat we ons zo focussen op overleven? Omdat we in ons hart weten dat we hier zijn om te leven.

Om een voorbeeld te geven van hoe onze cultuur onze werkelijke aard ontkent, het volgende tafereeltje. Toen
ik zes jaar oud was (in de jaren zero's) , gooide ik mijn half
opgegeten boterham met pindakaas in de prullenbak. De ( in principe vakkundige en lieve) juf sprak me streng toe. ''Zeg! Er hebben kindjes honger in Afrika! En jij gooit een halve boterham weg!''. Ik schrok me te pletter. Ik wist niet dat er kindjes honger hadden. De juf vervolgde ''Oke! Lunch is klaar. Op naar het speelplein!'' Ik was verbijsterd... als we weten dat er kindjes honger hebben in Afrika.. dan gaan we toch
niet buitenspelen? Dan laden we toch, de blauwe Volvo van mijn vader vol met boterhammetjes pindakaas, en rijden we naar Afrika?

In essentie staan we in verbinding met alles wat leeft. Als jij je er bewust van bent dat jouw soortgenoot lijdt, is het een vrij logische reactie dat je daar iets aan wil doen. Onze cultuur echter, stoelt op afgescheidenheid. Jij bent afgescheiden van anderen. Tevens denken we dat er schaarste is. Je kan dus maar beter voor je eigen hachje gaan. Wat resulteert in zelfzuchtigheid. Onbedoeld ontkennen we hiermee vaak
wat we werkelijk zijn.

In essentie zijn we scheppende wezens, die in verbinding staan met alles wat leeft, op een overvloedige planeet. Onze aard is dus niet het probleem, het structureel ontkennen van de aard wel. Samen kunnen we weer een cultuur gaan creëren die ons
er aan herinnert, wie wij werkelijk zijn.✨✨

Katie Janssen, agenda2029

Swiss Lawyer Philipp Kruse nailed it: #WHO can acquire absolute power over us all on the basis of a vote on its internal regulations!

#digitalvaccinationpassport

https://www.zorgvisie.nl/moet-kuipers-blijven-als-zorgminister-dit-vinden-zorgvisie-lezers/

Niet dat het uit gaat maken. Hopelijk gaat dat ook deze 87 van de 88 huisartsen opvallen en maken die in de toekomst andere persoonlijke keuzes 🤞🏼

Most of us, at some point in our lives (unless we have done everything perfectly...which is: nobody) will have to face a terrible moment in which we realize that we have somehow ended up in the wrong place — or at least, in a very bad place.

Maybe we will have to admit that we are in the wrong job. Or the wrong relationship. With the wrong people around us. Living in the wrong neighborhood. Acting out on the wrong behaviors. Using the wrong substances. Pretending to believe things that we no longer believe. Pretending to be something we were never meant to be.

This moment of realization is seldom fun. In fact, it's usually terrifying.
I call this moment of realization: NOT THIS.
Because sometimes that's all you know, at such a moment.
All you know is: NOT THIS.
Sometimes that's all you CAN know.
All you know is that some deep life force within you is saying, NOT THIS, and it won't be silenced.
Your body is saying: "NOT THIS."
Your heart is saying: "NOT THIS."
Your soul is saying: "NOT THIS."
But your brain can't bring itself to say "NOT THIS", because that would cause a serious problem. The problem is: You don't have a Plan B in place. This is the only life you have. This is the only job you have. This is the only spouse you have. This is the only house you have. Your brain says, "It may not be great, but we have to put up with it, because there are no other options." You're not sure how you got here — to this place of THIS — but you sure as hell don't know how to get out...
So your brain says: "WE NEED TO KEEP PUTTING UP WITH THIS, BECAUSE THIS IS ALL WE HAVE."

But still, beating like a quiet drum, your body and your heart and your soul keep saying: NOT THIS...NOT THIS...NOT THIS.
I think some of the bravest people I have ever met were people who had the courage to say the words, "NOT THIS" outloud — even before they had an alternative plan.
People who walked out of bad situations without knowing if there was a better situation on the horizon.
People who looked at the life they were in, and they said, "I don't know what my life is supposed to be...but it's NOT THIS." And then they just...left.

I think my friend who walked out of a marriage after less than a year, and had to move back in with her mother (back into her childhood bedroom), and face the condemnation of the entire community while she slowly created a new life for herself. Everyone said, "If he's not good enough for you, who will be?" She didn't know. She didn't know anything about what her life would look like now. But it started with her saying: NOT THIS.

I think of my friend who took her three young children away from a toxic marriage, despite that fact that her husband supported her and the kids financially...and the four of them (this woman and her three children) all slept in one bed together in a tiny studio apartment for a few years, while she struggled to build a new life. She was poor, she was scared, she was alone. But she had to listen to the voices within her that said, NOT THIS.

I think of friends who walked out of jobs — with no job waiting for them. Because they said NOT THIS.

I think of friends who quit school, rather than keep pretending that they cared about this field of study anymore. And yes, they lost the scholarship. And yes, they ended up working at a fast food restaurant, while everyone else was getting degrees. And yes, it took them a while to figure out where to go next. But there was a relief at last in just surrendering to the holy, non-negotiable truth of NOT THIS.

I think of friends who bravely walked into AA meetings and just fell apart in front of a room full of total strangers, and said, NOT THIS.

I think of a friend who pulled her children out of Sunday School in the middle of church one Sunday because she'd had it with the judgment and self-righteousness of this particular church. Yes, it was her community. Yes, it was her tribe. But she physically couldn't be in that building anymore without feeling that she would explode.

She didn't know where she was going, spiritually or within her community, but she said, NOT THIS. And walked out.

Rationally, it's crazy to abandon a perfectly good life (or at least a familiar life) in order to jump into a mystery. No sane person would advise you to make such a leap, with no Plan B in place. We are supposed to be careful. We are supposed to be prudent.
And yet....
And yet.
If you keep ignoring the voices within you that say NOT THIS, just because you don't know what to do, instead...you may end up stuck in NOT THIS forever.

You don't need to know where you are going to admit that where you are standing right now is wrong.
The bravest thing to say can be these two words.

What comes next?
I don't know. You don't know. Nobody knows. It might be worse. It might be better. But whatever it is...?
It's NOT THIS.

ONWARD,
Words by Elizabeth Gilbert

#NotThis

https://www.linkedin.com/posts/farmersdefenceforcenl_land-van-oorsprong-zuid-afrika-behandeld-activity-7110535766568521729-pJMO?utm_source=share&utm_medium=member_ios

De waanzin in een notendop 🙈


#gezondboerenverstand #isfoetsie

Ik stem zelf op nr 15 lijst #BVNL ivm #nexit maar vind dit een erg goed verhaal.

(Kleine disclaimer: ik spreek zelf over een ‘virus’ ipv over een ‘virusje’. Ook heb ik het niet zo op met het heropenen van kolenmijnen. Verder 100% eens met Thierry)

https://youtu.be/oqLTgCLIKts?si=U8g1Yh7dcYNEr3asz

Samen vallen met wat is, in je hoofd en je hart vrede hebben en trouw zijn aan jezelf, is het allerbelangrijkste wat er is.

To thyself be true ❤️

Je kijkt hier naar Richard de Leth, voor mij al meer dan 10 jaar een lichtend voorbeeld van waar werkelijke gezondheid over gaat.


#tothyselfbetrue #allthatyouhaveisyoursoul