تو باید از تمام کسانی که کوچکترین همدلی با زندانبان دارند جدا بشی. مهم نیست چقدر به وجودشون عادت داری، و چقدر بت نزدیکند، و چقدر بشون بدهکاری

من امشب به نوید افکاری فکر کردم و شب‌های بی‌شماری به ندا آقاسلطان. اگر هنوز توی جهنم‌ایم به‌خاطر به‌اندازه‌ی کافی فکر نکردن به این آدم‌هاست و به بی‌رحمانه سلاخی شدن‌شون. بله؛ ما مقصریم عزیزان، چه بخوایم چه نخوایم، چون تا دی‌ماه خونین سر خیلی‌هامون مثل مشتی کبک کودن زیر برف بود و ادای عادی بودن درمی‌آوردیم. ادای زندگی کردن درمی‌آوردیم علی‌رغم تمام کشت‌وکشتارها و قیمت دلار و محیط زیست و تاریخی که جلوی چشم‌مون با گه یکی شد و توحشی که زندگی کشورهای همسایه رو به کثافت کشید و علی‌رغم نژاد‌پرستی نفرت‌انگیزی که نسبت به افغانستانی‌ها وجود داشت و داره و آینده‌ای که جلوی چشم‌مون از معنا تهی شد و تحریم‌ها و ایزوله شدن کشورمون و جدا افتادن‌ش از تمام جهان و لیستی که تا صبح می‌شه ادامه‌ش داد. ما مقصریم چون بهمون گفت نوید که سکوت ما یعنی حمایت از ظلم و ظالم و گس وات؟! ما سکوت کردیم. ما مقصر as fuckایم برای این سکوت.