انتخاب متخصص توسط گروهی از افراد به عنوان نماینده در نظرسنجی‌ها و رفراندوم‌ها،‌ فارغ از ابعاد اون نظرسنجی میتونه باعث قبیله‌گرایی و خفه‌شدن نظر فردی در درازمدت بشه. مهم نیست که تصمیم درمورد‌ آینده‌ی یک تیم در یک شرکت بزرگ باشه یا رفراندوم تغییر سیاست‌های بزرگ یک ملت. صدای هیچکس با کس دیگری نباید عوض بشه و بی‌تفاوت بودن به این تصمیمات با عواقب شدید به همراه خواهد بود.
اگر شخصی در مورد موضوع بحث اطلاعات کافی نداره و نمی‌تونه به تنهایی تصمیم بگیره، یا باید تحقیق کنه و به اطلاعاتش اضافه کنه و یا باید مشورت بگیره و یا کسی رو به عنوان نماینده خود انتخاب کنه اگر شرایط اجازه می‌ده. اما اگر مورد آخر باشه، این نماینده باید به طور دائمی زیر نظر باشه و هیچوقت به صورت کورکورانه دنبال نشه. قدرت و اقتدار همیشه باید مورد سنجش قرار بگیرند و در هر فرصت ممکن باید درموردشون پرسیده بشه که چرا وجود دارند؟

بزرگترین چالش شخص مقتدر این نیست که به قدرت برسه، بلکه توجیه کردن قدرتشه. اگر نتونه برای این که چرا لیاقت قدرت رو داره دلیلی بیاره، حذف میشه و این در هر سطح صحیحه. پدر خانواده اگر نتونه توجیه کنه چرا قدرت باید داشته باشه، لازمه که ازش قدرت گرفته بشه. مدیر شرکت اگر نتونه توجیه کنه چرا لیاقت داره، باید حذف بشه و شخص لایق به اون مقام برسه.

جامعه‌ای که این رو در پس ذهنش نداشته باشه، مثل گله‌ی گوسفند افراد به ظاهر متخصص و لایق رو دنبال میکنه بدون اینکه بپرسه شما چرا باید این جایگاه رو داشته باشید. و در نهایت مثل یک گله گوسفند هم باهاش رفتار میشه.

دیکتاتوری خرد در ذهن باعث شکل‌گیری دیدگاه شخصی و دریچه‌ی نگاه فردی به جهان اطراف میشه.
از اونجایی که هر لحظه در تاریخ خرد متناسب با خود رو نیاز داشته و خواهد داشت، تغییر در نگرش و تفکر هرچند که به نظر تهدیدآمیز باشه، ضروریه.
تغییر، بزرگترین تهدید وجودی برای هر دیکتاتوری، چه شخصی و چه جمعی‌ست، و تنها راه پیشرفت.

بزرگترین مانع علیه تغییر در ضمیر ناخودآگاه جمعی جوامع پیدا میشه: فرهنگ و سنت
سنت در زمان خاص خود توانسته به پرسش‌ها و نیازهای جامعه پاسخ‌هایی بدهد که هیچ راه دیگری نتوانسته‌ بود، اما راه حل دیروز برای دیروز بود و امروز بار چالش‌های مختص خود را حمل می‌کند.
انسان برده‌ی پاسخ نیست، فرزند پرسش‌گری‌ست.

بر روی تاریکی دیوار ما بودیم و خداوند زمانی که ما تکان خوردیم متوجه وجودیتمان شد. ما می‌پرسیم، پس وجود داریم.

ذوق کشف در ماوراءالطبیعه نیست. جادو زمانی تحسین‌برانگیزتر میشه که توجیه واقعی داشته باشه. پروسه‌ی انسانی درک علت وقوع جادو از خود واقعه بسیار مهم‌تر و زیباتره.

جادوی مسیح راه رفتن روی آب نبود. برای ما این نباید مهم باشه که چطور روی آب راه رفت یا نرفت. این داستان‌ها مخاطب هدفشون دو هزار سال پیش زندگی می‌کرد.
برای ما که در سال ۲۰۲۴ زندگی می‌کنیم پرسش واقعی این باید باشه که چطور مسیح تونست این همه انسان رو متقاعد کنه که راه درست رو نشون میده و چرا پیروانش پذیرفتند و مخالفانش نه؟

اگر به اسمارت کانترکت‌های EVM علاقه دارین پست جدیدم رو چک کنید
https://0xnimara.substack.com/p/building-trill

هشت هزار دلار روی جواد ظریفی که تایید صلاحیت نشده شرط بستن که رئیس جمهور بعدیه :)

مثلا این آقا ۵۵۲ دلار شرط بسته که رهبر معظم تا اخر ماه میلادی دیگه رهبر نخواهد بود چون مقام ریاست جمهوری رو به دست میگیره.
ای کاش منم یه جا به دنیا اومده بودم که درکم از سیاست ایران در حد همین آقا بود.

فقط با یک دلار میتونید روی اینکه ایران تا اخر جولای بمب هسته‌ای میسازه شرط ببندید و ۲۸۰۰ درصد سود بگیرید.
بمب هسته‌ای امشب؟ 👀
بمب هسته‌ای میای بسازیم؟ 👀

ایده‌:‌
هر کاندید ریاست جمهوری در هر جای دنیا اگر واقعا اعتقاد داره به وعده‌هاش، یه مارکت شرط‌بندی درست کنه که اگر من رئیس جمهور بشم این قطعا اجرا میشه و از سرمایه شخصیش یه مبلغی رو شرط ببنده.

A story in a screenshot

آمریکا با ۳۳۰ میلیون نفر جمعیت اقتصاد۲۵ تریلیون دلاری داره و تنها کشوری که باهاش رقابت می‌کنه چینیه که شهروندش رو برده‌ی کپیتالیسم کرده.
آلمان سومین اقتصاد بزرگ دنیاست و جمعیتش ۸۰ میلیون نفره. در صد سال گذشته تجزیه شده، دو بار در جنگ‌های جهانی باخت داده، میلیون‌ها نفر کشته و کشته داده. اما جوری ساخته که الان بزرگترین قدرت اقتصادی-سیاسی اروپاست.
این‌ها نه به خاطر زکاوت سیاستمدارانه که هر لحظه ممکنه تصمیمات بد یا خوب بگیرن، نه بخاطر منابع طبیعی و لطف خدا. این‌ها به خاطر فرهنگ مردم این جوامعه.
مشکل تو این کاندید و اون کاندید نیست. مشکل این حکومت و اون حکومت هم نیست. مشکل خودتی. مشکل فرهنگمونه که هنوز در این وضعیت صد بار شورش نکرده‌. خیلی وقته از روی نقشه دنیا پاک شدیم.

ایران سر تا پاش باخته. نصف مردم دنیا حتی نمیدونن شکل و قیافه ایرانی چه جوریه یا کجای نقشه دنیاست. بعد بچه‌ی ایرانی با ادیت کوروش کبیر و امپراتوری هخامنشی فکر می‌کنه موجود خاصیه. الان داره چه اتفاقی می‌افته؟ دلقک‌هایی که بچه‌هاشون رو هدیه میدن به سربازی اجباری اما برای مرغ و گوشت دولتی صف وایمیسن نه تو دنیای آینده جایی دارن نه در گذشته. من در هر سطح زندگی شما رو رد می‌کنم. با وجودیت این نوع تفکر مشکل دارم. من از شما نفرت دارم.

چرا چهارم جولای رو باید به عنوان یک انسان جشن بگیریم و نه به عنوان یک آمریکایی؟
چون یکی از مهم‌ترین رویدادهای آنارشیستی در تاریخه. رویدادی که با رد کردن قدرت بدون توجیه شاه و پس گرفتن قدرت اتخاذ تصمیمات به دست مردم شناخته میشه.
قدرت بدون توجیه در زندگی ما جایی نداره هر جا که باشیم.

ملی‌گرای ایرانی اینو می‌بینه فکر می‌کنه از آلمان زده جلو.

ملی‌گرا: ۱۴ میلیون ابله تازه جلوی آمارو گرفتن. فکر کن بدون اونا چی بودیم پسر! ایرانی یعنی هوش!