[دل نهادم به صبوری که جز این چاره ندارم]

یکی از مزایای فرصت کافی دادن به آدم‌ها اینه که دیگه در آخر خودتو سرزنش نمی‌کنی کاش بیشتر فرصت می‌دادم، اگه این کارو می‌کردم، این‌طور می‌شد، این کارو نمی‌کردم اون‌طور می‌شد و فلان.
تو به اندازه کافی به اون آدم فرصت و شانس دادی؛ هرآنچه لازم بوده با چشمای خودت دیدی. هرچند که در هربار فرصت دادن بسیار رنج کشیدی اما فکر می‌کنم به آرامشِ بعدش می‌ارزه چون در غیر این‌صورت امکان داره تا آخر عمر خودتو سرزنش کنی اما الان به توخالی بودن اون آدم پی‌بردی و با خیالی آسوده میری سراغ زندگیت.

اگه موهاتون فر ریزه در حال حاضر بهتون شدیدا حسودی میکنم نامردا🥲

من این روزا رو یادم نمیره، روزایی که به هرچیزی چنگ زدم که حالمو خوب کنه؛ بدنسازی بستنی نون پنیر گوجه محبوبم ولی تهش خوب نشدم.

‏می‌گویی این‌بار را طاقت بیاور، انگار یادت رفته که من در نبرد پیشین مرده‌ام.

روح پراگ

خدایا من ایوب نیسم که اینقد تو فال هام به من میگی صبر کنم🥲

من: اصن فراموشش میکنم
همون لحظه پست گذوشت

یه همچین جایی، من و تو.

اشرف مخلوقات ماییم که جرئت نداریم عکس اونی که ترکمون کرده رو پاک کنیم؟

یه عکس اینطوریمون نشه؟😒❤️

[تو اگه بی من بهتری ترجیح میدم بری]

[بده من دلتو]

[من میمونم میدونی]

[مال من میشی صبر کن یه ذره]

بوس به کله های قشنگتون فسقلیا🤍✨

چقدر روابط انسان‌ها مگر پیچیده است، که گفتن دلتنگی، اگر چه ساده، از توانمان خارج است؟

به قول صائب تبریزی:
«آرامش است؛عاقبت اضطراب ها..»
خلاصه که اینقدر غصه نخورید بالاخره خوب میشه، قشنگ میشه، میرسیم، میبینیم، میخندیم .

@qorqoryat