بله، کراشم همون اکسمه :)

[‏وصالِ ما به چه مانَد؟ به گریه پرسیدم
به خنده گفت که: سهراب و نوش‌دارو را...]

#حسین_جنتی

۱۲:۱۲

واقعی اومدی اما الکی بودی.

من همون قهوه تلختم، چای سردتم، غروب جمعه‌تم، کلاس دینی‌تم، گره‌ی هندزفریتم، استوری واتساپتم، درصد منفی تستای درسیتم، غروب سیزده به دردتم، سردردتم، میس‌کال ناشناستم، پنج درصد آخر شارژ گوشیتم، عجله وسط ترافیکتم، صبح شنبه‌تم، سرعت پایین اینترنتتم، صدای بغض‌دارتم، تَرَکای روی قلبتم، خورشت کرفستم،موجودی آخر ماه حسابتم، استرس هفته‌ی قبل از کنکورتم، دروغ شنیدن از رفیقتم، خراش روی انگشتت با کاغذ کتاب مورد علاقتم، هفت سین بی سبزه‌تم، حیاط خالی مدرسه بعد از دیر رسیدن سر صبحگاهتم، connecting to proxy تم، خواب بد نیم‌روزیتم. من همه‌ی اون چیزایی ‌ام که هیچوقت قرار نیست دوستشون داشته باشی.

•مِین

من همه‌ی اون چیزایی‌ام که هیچوقت قرار نیست دوستشون داشته باشی.

چقد گفتیم نه بابا یارو ادم کسکشی نیست و چقد یارو ادم کسکشی بود :)))))

امیدوارم عکس کراشتون از فولدر اسکرین شات بره تو فولدر camera :))

از صمیم قلب امیدوارم خیلی زودتر از اونچه فکر می‌کنید، زیر برج ایفل، یک انسان فوق‌العاده رو ببوسید و دیگه حسرت این ویدیوهای اینستاگرامی رو نخورید

از لحاظ روحی نیاز دارم که ”با رفیقام همه تو دانس”

آمد اما در نگاهَش آن نوازش‌ها نبود.

آره من ازت معجزه میخوام، چون دیدم ازت.

دیدی تموم نشده بود؟! هنوزم نشده
هیچوقت نمیشه

ببین اگه بیای دیگه بهونه ندارم، بهونه بگیرم هِی!

نکردمت توی مستیا ولت نه؛ نکردمت مث ته سیگار لهت نه.

اون همیشه عاشقم بود، همیشه مال من بود

بگین ادم فال من کو؟

[ بگو تا کجا دوستت دارمی؟! ]