اللهم؟ یه کنسرت رامشتاین که دیگه حداقل؟ ها؟ آمین؟

صادقانه بگم: برای پول کار نمیکنم!
از «نتیجه» راضی‌ام و پول رو، به عنوان پاداش این موفقیت نگاه می‌کنم.

گاهی اوقات پیش میاد که بخاطر یه شرایطی حالمون خوب نباشه.
چرا بجای عذرخواهی از رفتارهای بدی که ممکنه انجام بدیم، انتظار داریم بقیه حالمون رو درک کنند و بخاطر رفتارهای بد ناراحت نشن؟

سیاست ایران مثل فیلم فارسیا میمونه.
میدونی چی میشه، ولی دوست داری ببینی چی میشه!

هنوز آسفالت گرم نشده از خونه بزن بیرون. سرد که شد، برگرد.

بزرگسالی یعنی غصه بخور، در کنارش به کارت هم ادامه بده.

همستره لیست نشه.
ایران قیامت میشه .

تو باش، بمون و بخند.
اما تا آخر تماشا کن.

اگه تو‌ بابت حرفات عذرخواهی کنی، نیازی نیست منتظر عذرخواهی بابت رفتارش باشی.

بهترین دوران رو موقعی میگذرونی که دست از طلبکاری از همه برداری!

خسیس‌ نه، ولی قدر پول رو خوب میدونم.

وااااای! دارم آتیش میگیییرمم.

دیدی یه عده میگن: پول خوشبختی نمیاره ؟
اونا رو هم میشه با پول خرید!

این خورشید چه جادویی داره که آدم رو سگ میکنه!

من به چای متعهدم، حتی وسط گرما.

بعضیا از آب و هوای مشهد غیرقابل پیشبینی‌ترن.

همه‌ چی عجیبه. خیلی عجیب.

ما دیگه با مُشت صورتمون رو سرخ نگه میداریم!

طناز باید تن‌‌ناز میبود. این دسته چیه این وسط!

خیلی وقتا همه‌ چی درسته. مسیر، همراه و حتی چیزایی که همراه خودت برداشتی. اما یهو یکی میاد یه لگدی میزنه و میره. تو نمیدونی چرا خوردی، اونم نمیدونه چرا زده و حتی عذرخواهی هم میکنه، اما دردش خوب میشه؟ نه! قراره بیخیال بشی؟ نه! تو ادامه میدی، ولی همراه یک نه خیلی بزرگ!

کنار، اومده پیشم نشسته.
باهم میریم دنبال زندگی.