اره خلاصه! سالنامه ۱۳۳۷ اینا رو اولش مینوشتن!

صبح همه، غیر از همسایه پر سروصدا بخیر.

کافه‌این. نیکوت‌این و هیچکدوم ازین «این»ها دیگه جواب‌گو نیست.

سفر؛ یه نفس عمیقه، وسط مسابقات شنا.

درد هر انسانی در جایگاه خودش اهمیت و ارزش داره.

«امان از من و تو.»

نمیدونم والا یه چایی بریزم شاید دونستیم"

از شبیه هم شدن بدم میاد.
ازینکه میخوان شبیه هم کنمون متنفرم.

ماجرای میرزا جواد عکاس نشون میده که از زمان قاجار، going to the moon !

خدایا حکمتت رو شکر ولی روی عدالتت بیشتر کار کن
‌

افکار یه عده جون میده برای شراب!
گَس، کهنه و جامونده از سال‌ها پیش.

بچه‌ها به مدرس یا استادتون نگید ما از صبح سرکار بودیم.
اون هنوزم سرکاره!

زبونِ نشانِ اسنپ امروز روی «شمالی» تنظیم بود.
میگفت راستش دلم مسافرت شمال می‌خواد، وقتش رو ندارم. اینطوری حال می‌کنم حداقل.

کاش کولر توم جا می‌شد.

دفعه‌ی بعدی وسط بگایی بجای اینکه تلفن رو دستم بگیرم، یه چاقو می‌کنم تو چشمم!

تجربه نکنی، حسرت میکنه‌.

مگه برده داری تموم نشده بود؟
چی میگه این کارفرمائه؟!

ما کراش رو با خانوم بهار، تو برنامه کودک شهربستنی‌ها شناختیم.

شنیدی میگن انجام کاری که دوستش داری خستگی نمیشناسه و فلان؟
زر میزنن، هیچی خواب نمیشه.

سخت بودا اما تو از پسش بر اومدی.

راه بده آشغال، دیر شد.