یه روز با تیغ آفتاب و گرما از خواب بیدار میشی. کولر کار نمیکنه. ساعت ،چند روزه خوابیده. از یخچال بطری رو برمیداری، گرمه. یخچال هم خاموش شده. بوی ناهار همسایه تو پله‌ها پیچیده. در رو میزنن، اما تو منتظر کسی نیستی. نشنیده میگیری. «همسایه‌تونم.» نشنیده میگیری. «حالتون خوبه؟» نشنیده میگیری. «براتون ناهار درست کردم.» در رو باز میکنی. «ببخشید دستشویی بودم.» «حتما همینطوره، بفرمایید. این هم برای شماست، صبح زنگ زدن نبودین، دادنش به ما.» اخطاریه‌ست. قبض‌ رو ندادی و برق رو قطع کردن. «ممنون.» در رو میبندی، غذا رو میذاری رو میز، پنجره رو باز میکنی.
روی تخت، لابه‌لای لباسات میخوابی.
میاد اون یه روز، وقتی که خسته بشم.
وقتی که «نباشیم» وقتی که «باشم»

فرودگاه بوی غم برای همراهیا، و عطر اشتیاق مسافرا رو میده.

منم میام.

طرف تیتر زده: «عکس‌های لورفته از شاه» و منظورش آرشیو عکس‌های دوره‌ی قاجار کاخ گلستان بوده.
زردِ باهوش .

چرا شیمی و ریاضی و این چیزا دان داریم. ولی مثلا ادبیات‌دان یا دوربین‌دان و عکس‌دان نداریم؟
بخدا ماهم میدانیم!

یه چیزایی رو یاداوری میکنین که آدم ناخودآگاه لبخند بزنه.
دهنتون سرویس!

«هیچیت نیست بابا فقط پول نداری»

اونی که الان کنسرت ادله، دو سال پیش دهنش سرویس شد.
نفس عمیق بکش، شل کن و بذار سرویس بشه!

خونه‌ی قبلیم هیچوقت فرش با دیوار در یک راستا نبود. خیلی سعی کردیم و آخرش همیشه یه چیزی کج بود! آخرش فهمیدیم خونه مشکل داره!
ما هم خودمون رو خیلی کج و راست کردیم و همیشه یه چیزی کج بود، اخرش فهمیدیم مشکل از جای دیگه‌ست.

«آقا یه «گربه» مارو نجات داد!»

از فردا دیگه هرروز براتون محتوای فاخر مینویسم.

بی هوا بهَم بگین دوستت دارم. عشق کنید!

بچه‌ها یه کانال میخوام بزنم کتابام رو کم کم بفروشم.
باشین، از فردا میذارم.


https://news.1rj.ru/str/ketabforoushisadegh

محتوای فاخر.

حتی برای لفظ «مرد که گریه نمیکنه» باید اشک ریخت.

شما کله صبح هم بیدارشی، تا وقتی پِی کار باشی طلوع به چِشمت نمیاد.

کار تو خبرگزاری خیلی باحاله.
بعضی وقتا یکی هندزفری گذاشته برای خودش میخونه.
بعضی وقتا یکی زنگ میزنه همکارش براش سیگار و خوراکی بیاره.
و همیشه و هر زمان یکی تو دفتر سردبیر در حال زیرآب زدنه.

شما سان کیس دارین ولی خورشید داره مارو میگاد.

خدایا پول نمیخوام، دلمه بفرست حداقل.

بخند و رد شو!

چه پاییزی بشه.