کاش یکی ازین آقا دماغ سیخ‌ها که کت بلندی داره با یه دستکش سفید یه ظرف استیل بذاره جلوم این بیلبیلک روش رو برداره، همون یه ذره غذای اون وسط رو برام توضیح بده که چمیدونم گوشتش از فلان جا بره‌ست و کره‌ش رو از خود اون گاوا که سوییسی صحبت می‌کنن گرفتیم و …

پیک کوبیده رو آورد!

بنظرم سیگار کشیدن یک حرکت جمعیه.
یک فدراسیون ثبت نشده.
معروف‌ترین لابی غیر رسمی وسط بحث‌های مهم کاری.
باب بزرگ رفاقت‌های سه دقیقه‌ای.
اگر فقط تنها سیگار میکشید؛ بنظرم وقتشه بیشتر با خودتون صحبت کنید!

عزیزم شما با کارمندی داری خواب تا ۷:۳۰ و باشگاه بعدش رو میفروشی.

میچینیم نقطه‌هارو کنار هم، تا ایده‌ها به خط بشن.

من پایتون میزدم و اون مار بازی نوکیا دوست داشت.

تکرار غریبانه‌ی روزهاتون چطور میگذره؟!

داروین یه جاهایی باگ داشته.
مثلا خریت همونه، همیشه هست .از قدیم تا الان هیچ فرقی نکرده.

بشمار.

بعضی وقتا یادم میاد با کیا درد و دل میکردم از خنده دل درد میگیرم!

یه وقتایی به یه آدم‌های کاملا رندومی اعتماد کردم که وقتی یادم می‌افتن پشمام می‌ریزه.

یه جای شیکی اومدم آفیش.
احساس می‌کنم منم از خودشونم.

با کمال احترام بعد اون با کمال احترامی که اول جملت میگی، دهنت رو ببند!

این تن پِی تو تاب میخوره.

این سر بی تو گیج میره.

من یک هنرمندم. و هنرم، سرسخت بودن و تسلیم نشدنه.

یه روز هم یه روزه.
بزن بیرون و عشق کن وسط این زندگی سگی.

لعنت به حراست و گزینش. رنگی بپوشیم بره!

خلاصه عزیزان:
«راهتو برو بوق نزن!»

به گذشته فکر می‌کنم و قبل اینکه برم تو لاک خودم، دور و برم رو نگاه می‌کنم. لبخند میزنم. سرت رو بالا بگیر صادق. به رویاهات نزدیک شدی. سرت رو بالا بگیر.

سخته، خیلی هم سخته ولی مگه یادت رفته؟!
«همینه که هست، باهاش کنار بیا.»
پس لبخند بزن و ادامه بده.