NEW BOT Телеграм, страница

08:43

✅ این روزها در شبکه های مجازی به وفور از *هفت* زنگ هشیاری افزایی بشر از کوپر نیک تا کرونا صحبت به میان می آید.
مضامین این تلنگرهایِ هشیار افزا عبارتند از *“ﺯﻣﯿﻦ ﻣﺮﮐﺰ ﮐﺎﺋﻨﺎﺕ نیست”*( کوپر نیک)، هیچ نیروی غیبی و هوشمندانه‌ای موجب سقوط اجسام و حرکت سیارات و شهاب‌ها و کهکشانها نمیشود، سبب، *نیروی جاذبه* است( ﺩﺍﺭﻭﯾﻦ )، *" انسان ﺍﺷﺮف ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ نیست"* ( داروین)، *" فقط انسان است که می تواند حاکم بر سرنوشت خود باشد لاغیر"* ( نیچه)، *"بر خلاف استنباط عامه انسانها بیشتر از اینکه خودآگاه باشند.در ناخودآگاهی بسر می برند"*( فروید)، *"از اینکه عقیده ای متفاوت با اکثریت داشته باشید نترسید. بسیاری از عقاید که امروز مورد قبول اکثریت‌اند، زمانی احمقانه پنداشته می شده اند"* ( راسل).

و اما در مورد تلنگر و زنگ هفتم یعنی *کرونا* ، حرف و حدیث زیاد است. حدیث هایی که شاید در کشورهای دیگربه دلیل تفاوت بافت مباحثه ها با کشور ما، اصلاً مطرح نباشد یا کاملاً متفاوت‌ جلوه کند. در کشور ما برخی عَلَم زنگ هفتم را *"غلبه ی بی چون و چرای عِلم در برابر دین می دانند"*. این مسیر تقابلی، قطعاً محصول ارائه نظرهای غیرکارشناسانه و البته افراط های یک جانبه گرایانه و فاقد یکپارچه نگری است. علم و معنویت می توانند به جای نافی هم بودن، مکمل هم باشند در رشد، تندرستی، و سبک زندگی سالم، همانطور که در بسیاری از جاهای همین را نقش آفرینی کرده اند.

روایت من از زنگ هفتم روایت روانشناختی به صدا درآمدن بیش از پیش *علاقه اجتماعی* است. علاقه اجتماعی یعنی همکاری با هم جهت غلبه بر موانع و رسیدن به اهداف فردی و جمعی ، نه فقط فردی. علاقه اجتماعی یعنی دلسوزی نسبت به دیگران، عدم خودبینی،یارگیری و سودمندی اجتماعی. معنای اصیل علاقه اجتماعی یعنی *مسئوولیت‌پذیری متقابل*. آدلر به این سبک زندگی *سودمند اجتماعی* می گوید.

کرونا نشان داد که سرنوشت همه ی انسانها و حتی جانداران، بیش از مفروض های پیشین به هم وابسته است و معنایش این است بدون هم نمی توانیم سرنوشت سالم‌تری برای خود و دیگران رقم بزنیم. اشتباه و عدم مراعات و مراقبت یک نفر یعنی درگیری و ابتلای افراد بیشمار. اجزا این سبک زندگی *مسئولیت پذیری متقابل ساختارهای اجتماعی و مردم* ، *مسئوولیت‌پذیری متقابل ساختارهای سیاسی در جهان*
و البته بسیار بسیار مهم *مسئولیت پذیری متقابل مردم نسبت به یکدیگر* است. حاصل این علاقه اجتماعی و همیاری این است که: *"تمام سعیم این است که خود و دیگران به کرونا مبتلا نشویم"*.
پایه این نگرش سالم و رشدزا مطمئناً *ترکیب عناصر متعالیِ علم است و معنویت*. به جدّ معتقدم بدون هر کدام از این دو عنصر این مهم دست نیافتنی است.
علاقه اجتماعی و حس اشتراک انسانها با اینکه ذاتی است ولی بدون بهره گیری از معنویات، پرورش نیافتنی جلوه می کند و بدون دانش و علم، کاربست علاقه اجتماعی در عرصه ی همه گیری، ابتر می ماند.

اگر بشر و تمام ساختارها و دستاورد هایش این پیام و تلنگر را جدی بگیرد و برنامه ی فردی، خانوادگی و جهانی اش را برای پرورش بریزد مطمئناً فردای جهان فردای بسیار امن تر و آرام تری خواهد بود.

نویسنده: *دکترکیانوش زهراکار*

┏━━━━💎
@optimismteam
┗━━

616 viewsedited 15:59