🔴عاشورا یعنی: نفی آنچه به نام اسلام جریان دارد اما خلاف اسلام است


محمدرضا حکیمی توحید و عدالت را سرآمد ارزش ها می‌داند و عاشورا را فریاد دفاع حسین علیه السلام از این دو حقیقت ازلی و ابدی.

عاشورا برای حکیمی، در بستر تاریخ و برای همیشه روزگاران جریان دارد و مانند رودی خروشان، ویرانگر موانع رسیدن جامعه مظلوم به حقوق خود است.

در نگاه وی، مصیبت خوانی در رثای شهدای طف گرچه پیوند انسان با غم های بزرگ را صورت‌بندی می‌کند و این امر رشد دهنده روح انسان است اما

در حقیقت عاشورا، پرچم اجرای عدالت است که بر قله خورشید نصب شده است، و اگر شیعه کوتاهی نکرده بود و عاشورا را به جهانیان شناسانده بود، امروز عاشورا همه محیط‌های انسانی را با عدالت و انصاف آشنا کرده بود. به شرط اینکه خود طرفداران عاشورا و حکومت‌های مدعی اعتقاد به عاشورا، به عدالت و انصاف معتقد باشند، و جامعه را بر اساس عدل و داد بسازند، و این همه تفاوت های جهنمی و «دره های فقر» و «قله های ثروت» وجود نداشته باشد، و یزیدیانی که در زیر نام حسین(ع) خود را پنهان کرده اند در میان نباشد.

حکیمی رسالت اصلی عاشورا را جداسازی حق از باطل و عدل از ظلم به منظور پایداری حق و عدل و نابودی باطل و ظلم می‌داند.

در نظر حکیمی #عاشورا قیامی جاودانه و زنده است،به همین دلیل #با_هیچ_حاکمیتی در طول تاریخ #بیعت_نکرده است و همیشه پشتوانه حرکت‌های اصلاحی عظیم و سرود جهش‌های آزادی بخش در طول تاریخ بوده است.

شهادت عاشورا به تعبیر حکیمی: نفی است و اثبات. نفی آنچه به نام اسلام مطرح بود و اثبات آنچه از اسلام فراموش گشته و انکار شده بود. و این هر دو باهم یعنی احیای اسلام در دوران تاریکی‌ها و جهالت ها و انکار توحید و عدل.

از این رو حکیمی با صراحت
رسالت پیروان عاشورا را آگاهی بخشی و هشیار کردن مردم می‌داند تا مردم با اهداف عاشورا آشنا شوند و هرگز تسلیم طاغوتان سیاسی و اقتصادی نشوند و با موعظه های توجیه‌گرانه و تخدیرکننده منبرهای حکومتی تسلیم بی عدالتی‌ها نشوند.

اما از نظر وی به دلیل سیر وقایع این بُعد عاشورا کم رنگ شده است و حکیمی برای توجه دادن اذهان بیدار به این انحراف نوشت: «عاشورا، مظلومیتی مضاعف.»

@allamehhakimi

خاطره‌ای از علامه‌حکیمی

🔴آیت‌الله بروجردی: اگر در راه ملی شدن نفت کشته شوید، شهید هستید

▪️برای ثبت در تاریخ، واقعیت مهمی را، از دوستم مرحوم، حاج شیخ حسن کافی گلمکانی واعظ خراسانی (م: ۱۳۷۹ش)، نقل میکنم.


▫️شیخ حسن میگفت: آیت الله کاشانی به من گفت به مشهد بروید، و در آنجا در منبرها درباره نهضت سخن بگویید، و مردم را بیدار کنید.

▪️بعد از آن دیدار رفتم قم، خدمت آیت الله بروجردی ... ماجرا را به ایشان عرض کردم و گفتم آقا! من مقلد شما هستم.

▫️می خواستم نظر شما را بدانم، چون الآن اوایل نهضت است، از اینرو ممکن است خطری پیش آید و مرا «ترور» کنند. اگر در این راه کشته شوم، «شهیدم» یا نه؟ فرمودند : «شهید هستید!».

📚 ۱۵۰سال تلاش خونین-صفحه ۶۱/ محمدرضا حکیمی

@allamehhakimi

🔴اکنون ۴ سال است که محمّدرضا حکیمی از میان ما رفته و میراثی ارزشمند از معنویت، کتاب‌ها، مقالات و خاطرات خویش به جای نهاده است. از مجموعه ۱۲ جلدی «الحیات» که به شهادت خوانندگانش «کار همه را با اسلام،یکسره کرد» تا «دانش مسلمین» و «مکتب تفکیک» و از «مرام جاودانه» و «پیام جاودانه» تا «عاشورا؛ مظلومیتی مضاعف».

او بهترین بهره را از هشتاد و شش سال عمر خویش برد و الگویی از یک زندگی زاهدانه، عالمانه و اخلاقی را در عین ستیهندگی با ظالمان و دفاع از مظلومان در برابر دیدگان ما نهاد.

از او باید بسیار گفت و نوشت. آن‌قدر که همگان بدانند آنچه به نام اسلام در جریان است، نسبتی با قرآن و روایات ندارد. آن‌قدر که عقلانیت جعفری در جامعه حاکم گردد و انسانیت و اخلاق در مناسبات اجتماعی فراگیر شود. آن‌قدر که فقر و بی‌عدالتی از جامعه رخت بربندد و همگان از آزادی و رفاه بهره‌مند گردند. آن‌قدر که از دو مفهوم «انسان» و «انسانیت»، یکی در کوچه‌ها سرگردان نباشد و دیگری در کتاب‌ها.

۳۱ مرداد سالروز وفات استاد محمدرضا حیکمی را یاد می‌داریم.

@allamehhakimi

🔴عاشورایِ مَرو

✅پیرامون دفاع امام رضا(ع) از توحید قرآنی در برابر اقدامات خلفای عباسی علیه معارف اسلام

محمدرضا حکیمی:

...📖در معرفی قرآن و معارف توحیدی و سیاسی و اقتصادی و جامعه پرداز و فردسازی قرآن، عاشورای کربلا، ستیغ آسمان سای فریاد عدالت گشت، که فرزند فاطمه (س)، حسین(ع)، خورشید آن بود. و در140 سال بعد (که در طول آن سالها، چندین گونه فلسفه و تصوف و فرقه بازی و دین سازی و مسلک پردازی را وارد اسلام کرده بودند، و سیمای منور و جهت بخش و اتحاد آفرین قرآنی را به باد فنا داده بودند، و در برابر آل محمد(ص)، تا شده بود، فقیه، متکلم، صوفی، طریقت گرا، شریعت شناس، متکلم، قرآن‌دان ساخته بودند) #عاشورای_مرو پدید آمد، و فلسفه مشربان و متکلمان مأمونی، اگر پیروز می گشتند، دعوت توحیدی خالص، و کانون فروغ‌گستر حقایق ناب قرآنی و تعالیم اصیل دین محمدی را، در زیر ظلمات مغلطه و مناظره پوشیده می داشتند، و به حکومت ظالم و جبار عباسی کمک می رساندند.

✅لیکن در این عاشورا نیز، فرزند دیگر فاطمه(س)، امام ابوالحسن علی بن موسی الرضا(ع)، چونان خورشید نفوذ دهنده انوار در ظلمات، آنهمه توطئه و زمینه سازی را زیر خاکهای مرو دفن کرد. و تعالیم معارفی و جهان شناختی و نهادینه قرآن، از این آوردگاه نیز به برکت این خورشید آسمانی، سالم و سربلند بیرون آمد، تا جایی که مأمون مجبور شد بر سر سلیمان مروزی - متکلم فلسفه گرای خراسان - فریاد بکشد که اینهمه طفره مرو و سخنان یاوه خود را تکرار مکن. و این به هنگامی بود که حاضران در مجلس نیز (در پی ژاژخایی و هرزه درایی سلیمان، بر سر این بحث که اراده، صفت ذات است، و امام (علیه السلام) رد می کردند و می فرمودند: صفت فعل است)، بر سلیمان و سخنانش یکپارچه خندیدند...



#امام_رضا
#مرزبان_توحید

@allamehhakimi

🔴عدالت را اجرا کنید تا دل‌ها متحد شود

حضرت فاطمه(سلام الله علیها) در فرازی از خطبه‌‌ خود در روزهای فتنه بزرگ بعد از رحلت رسول خدا(ص) در مسجد مدینه فرمودند:

«فرض الله ….و الْعَدْلَ تَنْسِیقاً لِلْقُلُوبِ»
خدا‌وند عدالت را مايه پيوند يافتن دلها (و تحكيم روابط اجتماعى) قرار داده است...


اگر کسانی حقیقتا به دنبال انسجام و وحدت اجتماعی هستند نباید سرگرم مسائلی دیگر شوند، چرا که خداوند اساسا عدل را مایه پیوند قلب‌ها قرار داده است.

در یک کلام، عدالت را اجرا کنید، تا دل‌ها متحد شوند و به عدالت رفتار کنید، تا دل‌ها را به دست آورید.


📚محمدرضا حکیمی / فاطمیّات، صفحات ۳۷-۲۴

@allamehhakimi

🔴خداوند سکوت در برابر ظلم‌های اجتماعی-اقتصادی را نمی‌پذیرد


⭕️بنابر شالوده بنیادین، زندگی‌ساز و جامعه‌پرداز قرآنی، نمی‌توان پذیرفت که کسانی از اهل دین، تنها درباره امور عبادی تاکید بسیار ورزند و به اقدام‌هایی گسترده دست یازند لیکن از کنار ظلم‌های اجتماعی، عملکردهای طاغوتان اقتصادی، تفاوت‌های کمرشکن قارونی، محرومیت‌های تربیتی و فرهنگی، فشارهای خردکننده تورّم و گرانی، رنج‌های روح‌فرسای ناداری و کمبودداری و دور ماندن جوانان از تشکیل زندگی، به سادگی بگذرند و سقوط‌های انسانی و اخلاقی ناشی از ستم‌های اقتصادی و معیشتی را نبینند...

⭕️نمی‌توان پذیرفت که ماهیت روحانی دین را از نیازهای طبیعی زندگی مادی-که عین خلقت الاهی و امری ضروری است- جدا شمارند و جامعیت دین خدا را مخدوش سازند و به سخنان واقع‌بینانه پیامبر‌اکرم (ص) و امام صادق(ع) ( که نماز و‌ روزه به نان است و عبادت به تمکن و تغذیه درست) ، گوش فرا ندهند...

⭕️چرا نباید به پیروی از قرآن و اهل‌بیت(ع) تاکید بر «عدالت» نیز مانند تاکید بر عبادت مطرح باشد؟ چرا نباید امر به معروف و نهی از منکر دامنه‌اش اقتصاد و قضاوت را نیز بگیرد، و در بازارها و فرصت‌های اقتصادی و‌ معاملات خارجی و‌ ر‌وابط و مسائل مالی جامعه دولتی و خصوصی هر دو حضور داشته باشد؟ در صورتی که اینجاها که یاد شد، مرکز اصلی امر به معروف و نهی از منکر است.


محمدرضا حکیمی/ گزارش الحیات- صفحه ۱۶۱

@allamehhakimi

🔴وصیت امام حسن عسکری (ع) به شیعیان

به شما وصیت و سفارش مؤكد میکنم که :

اهل تقوی باشید .

به نام انسان دین دار ، از گناه دوری کنید .

در راه خدا ( و کارهایی که برای خدا میکنید ) ، جدی باشید.

راستگو باشید، و دروغ نگویید.

هر کس امانتی به شما داد، آدم خوب یا آدم بد ، امانت را به صاحبش تحویل دهید.

سجده های خود را طولانی کنید

با همسایه خوش رفتار باشید .

به تشییع جنازه دیگران بروید.

از بیماران دیگران عیادت کنید

حق و حقوق خودی و بیگانه را خوب رعایت نمایید.

وقتی شما آدم هایی پارسا ، راستگو، امانتدار و خوش اخلاق باشید، مردم میگویند این انسانِ خوب شیعه است. و من از این خوشحال می شوم، تقوا را رعایت کنید و زینت و آبروی ما باشید ، نه مایه ننگ ما ...

ذکر خدا زیاد بگویید.

زیاد به یاد مرگ ( و رسیدن ناگهانیِ اجل) باشید.

قرآن زیاد بخوانید.

زیاد بر پیامبر اکرم «ص» صلوات بفرستید ، و برای روح مطهر او دعا کنید ؛ هر صلوات ده برابر ثواب دارد.

به این وصیت ها و سفارش ها توجه کنید، و آنها را بکار ببندید..

به شما سلام می رسانم، و شما را به خدا می‌سپارم.


📚محمدرضا حکیمی/کتاب امام حسن عسکری/ صفحه ۲۵


@allamehhakimi

🔴تنها راه اصلاح فرد و‌ جامعه

هنگامی که می‌نگریم که امام بزرگ انسانیت و پاسدار سترگ دین و عدالت می‌گوید: «العدلُ حياة الأحکام»، دیگر حرف تمام است، دیگر معطل شدن به پای هر چیز دیگری اتلاف وقت، و تضییع آرمان والای اسلام، و ابطال هویت انقلاب، و مأیوس کردن مردم است.

اوّل ، عدل و ایجاد عدالت اقتصادی و اجتماعی و رفع تبعیض‌های ناروا، و توزیع عادلانه مواهب و امکانات ... و اصلاح مسائل قضایی، و قاطعیت در اجرای حقوق مالی، سپس سخن از تقیّد مردم به احکام دین و زنده ماندن احکام در میان جامعه، سپس سخن از ترویج اسلام .

کسانی نیز که خویشتن را شیفتهٔ اصلاحات می‌دانند، باید بدانند که علی«ع» فرموده است: «الرّعيّةُ لا يُصلِحُها إلّا العدل» از راه ایجاد عدالت است که جامعه اصلاح میشود و مردمان به پیمودن راه صلاح کشیده می شوند.

وقتی جامعه غرق در ظلم اقتصادی است چه اصلاحی؟

ما اگر براستی در پی آنیم که دین در مردم زنده شود و زنده بماند باید عدالت را زنده کنیم. جز این راه-که خدا و پیامبران و اوصیا گفته‌اند- همه راه‌های دیگر ناقص است و بی‌اثر، و در نهایت پوششی سطحی و‌ محدود بیش نیست و چه بسا نتایج معکوس دارد. راه منحصر به همین است و لاغیر.

📚محمدرضا حکیمی/ گزارش الحیات-صفحه ۵۵و۵۷

@allamehhakimi

🔴از مقدمه «قصد و عدم وقوع»...

محمدرضا حکیمی در زمستان ۱۳۸۲ نوشت:

خوانندگان گرامی توجه دارند که یازده ‌نامه‌ای که در این کتاب آمده است، مربوط به ۱۲ سال پیش است (سال ۱۳۷۰)، یعنی سال‌هایی که هنوز فساد و ظلم، ضعف فراگیر مدیریت، ویرانی دستگاه قضایی(به تعبیر خود آقایان)، سقوط اخلاقی برخی جوانان، نفوذ افکار بیگانگان، فساد وحشتناک بازار اسلامی، دیکتاتوری مال و ثروت، و‌ فاصله‌های جهنمی در زندگی‌ها، تا این اندازه غیر قابل تصور پدید نیامده بود، و «قله‌های ثروت» در برابر «دره‌های فقر» دیده نمی‌شد، و حرکت جامعه به سوی تشکیل «نظام عامل بالعدل» و «جامعه قائم بالقسط» -به احتمال- می‌توانست مورد اندکی امید باشد.

اما امروز همین اندازه جای این سخن مانده است که آگاهان بگویند - و وظیفه است که بگویند-: نه انقلاب این است و نه اسلام انقلابی این؛ تا هم دشمن نتواند واقعیات موجود را، اسلامی معرفی کند و هم دوست نتواند واقعیات موجود را توجیهی برای سرخوردگی از اسلام بداند.

@allamehhakimi

🔴سرنوشت مسئولانی که زندگی مردم راه تباه می‌کنند

🔻پیامبر(ص): نخستین کسی که وارد آتش می‌شود، حاکم مسلّطی است که عدالت نکرده باشد.

🔻امام صادق(ع): کسی که ولایت امری از امور مسلمانان را داشته باشد، و کار ایشان را ضایع و تباه کند، خدای بزرگ او را تباه خواهد کرد.

📝محمدرضا حکیمی / الحیات-جلد۶-صفحه۵۳۱

@allamehhakimi

🔴حدیثی که هزاران بار در ایران تجربه شد

پیامبر اکرم(ص):
من عَمِل علی غیر علمٍ کان ما یُفسد أکثر مما یُصلح.

«هرکس کاری را بدون داشتن تخصص و‌ مهارت انجام دهد، خیلی بیشتر از آنکه آن را درست کند، خراب و ضایع می‌کند.»

📝از این بیان جامع‌تر و قاطع‌تر درباره ضرورت لزوم تخصص و‌ مهارت در هر کار، چه بیانی؟
در این سال‌های پس از انقلاب که «ضوابط» محکوم گشت و «روابط» حاکم، و‌ بسیار کسان -به ملاحظاتی- بدون کمترین مهارت و لیاقت به شغل‌ها گمارده شدند و از اموال این ملت ستمدیده حقوق‌ها و مزایایی کلان و نامشروع گرفتند و می‌گیرند و سودهایی دیگر بردند و می‌برند، و شغل‌هایی نالازم و‌ بیخود پدید آوردند و به دست اشخاصی بیخودتر سپردند، هزاران بار این حدیث شریف نبوی به تجربه رسید.
و روزگار این مردم بی‌پناه به اینجا کشید.

📚محمدرضا حکیمی/ ۱۵۰ سال تلاش خونین-صفحه ۱۳۵

@allamehhakimi

🔴چه زمانی انسانیتِ انسان ظهور می‌کند؟


انسان ممکن است در دام دو اسارت گرفتار آید: نخست اسارت کالاها و اشیاء و اموری بیرون از حوزه وجود خود، چون مال، مقام و ... و دیگر خواسته‌ها و امیال درونی و خواهش‌های لذت‌طلبانه، که انسان را اسیر خود می‌سازد، فرد در بند میل‌های خویش گرفتار می‌شود و زندانی شهوات و کاموری‌های درونی خویش می‌گردد.

مقصود از حریت و آزادگی، آزادی و حریت باطنی است، که با آزادی و حریت معروف در اصطلاح سیاسی ـ اجتماعی، تفاوتی ماهوی دارد.

این حریت، حقیقتی است که از راه تربیت و خودسازی، تعالی بخشیدن به منش و خوی و خصلت‌های فردی در نفس آدمی پدید می‌آید، او را از بندگی غیر خدا رها می‌سازد و زندان شهوات را می‌شکند و انسان را از اسارت نفس رهایی می‌بخشد، تا دلداده و دلباخته کالاها یا مقام و منصبی مادی نگردد و به تعبیری کوتاه: انسان را از بردگی همه چیز آزاد می‌سازد مگر از دایره بندگی خداوند و انجام تکلیف او و به دست آوردن خواست و رضای الهی.

بندهای این دو اسارت (ظاهری و باطنی)، اگر گسسته گشت و دیواره‌های این دو زندان اگر شکسته شد، خودِ انسانی انسان شکوفا می‌گردد و ماهیت انسان زمینه ظهور و بروز می‌یابد، و به تعالی و عروج می‌رسد.

آزادی در اصطلاح سیاسی - اجتماعی ، اگر با این آزادی راستین انسانی همراه نبود، چه بسیار که به اسارت‌های بیشتر انسان در شبکه پیچیده مسائل مادی بینجآمد، سلطه کاموری و بی بند و باری و راحت طلبی و... را بر انسان افزون سازد و حصاری دورادور انسان بکشد که بیش از همه چیز، انسانیت انسان را زندانی کند‌ و شایستگی‌ها، ارزش‌ها و معنویت‌هایش را در بند کشد.
امام صادق (ع) می‌فرماید: «در هر کس پنج خصلت پدید نیآید، ارزشی ندارد و خصلت‌های پنجگانه را می‌شمارد و می‌گوید: پنجم خصلتی است که همه آن نیکی‌ها را در خود دارد و آن حریت است...»

این حکمت صادقی، به همین حقیقت نظر دارد که اگر آزادی از این دو اسارتی که یاد شد پدید نیآید، انسانیت انسان زندانی می‌شود و ارزش‌های دیگر، زمینه رشد و شکوفایی نمی‌یابد؛ بویژه ارزشهای دیگرخواهی و انسان‌دوستی،چ و جامعه‌گرایی و مردم‌باوری.

به‌راستی انسان باید از خود و خودپرستی‌ها گذشته باشد تا بتواند به دیگران بیندیشد، و مردمان را باور کند، و برای جامعه دل بسوزاند. وگرنه همۀ این آرمانهای ارزشمند، فدای خودخواهی‌های فردی می‌گردد، و جامعه و مردمان را سودی نمی‌بخشد.
این چنین انسان‌هایی برای انسان‌ها شعار می‌دهند، لاف مردم‌باوری میزنند، لیکن انسان‌ها را برای ترقی خود می‌خواهند و از آنان چون پلی می‌گذرند تا به هدف‌های خودخواهانه خود دست یابند.

📚محمدرضا حکیمی-محمد حکیمی-علی حکیمی/ الحیات-جلد ۷-صفحه۲۰۳

@allamehhakimi

🔴اگر بخواهیم زندگی را تعریف کنیم, شما چه تعریفی ارائه می‌دهید؟

محمدرضا حکیمی:

✅ بنده اگر به صورتی خلاصه بگویم زندگی چیست؟ می‌گویم: زندگی یعنی اختیار؛ اختیاری که انسان دارد، تشکیل دهنده حقیقت زندگی انسان است و با همین اختیار است که می‌تواند ابدیتش را بسازد.

این خلاصه‌ترین چیزی است که در باب تعریف زندگی می‌توان بر زبان آورد.
و اگر بخواهیم به آیات قرآن کریم و روایات معصومین استشهاد کنیم، سخن بسیار طولانی می‌گردد که جامع‌ترین و کوتاه‌ترین بیان‌ها همین آیه «ان لیس للانسان الا ماسعی» است که در قرآن کریم آمده است و مفاد آن این است: «هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت» و این زندگی متکی بر اختیار است.

انسان به هر شکل که اختیار کند، به آن شکل زندگی می‌کند. پاسخ این سئوال که یک انسان چگونه زندگی کرده است، به این برمی‌گردد که چه چیزی را اختیار کرده است؟ از این‌رو، انسان باید به دنبال اختیار سالم برود.

#زندگی
#الحیات

@allamehhakimi

🔴آیت الله سید موسی زرآبادی:
میخواستم شاگردان فلسفه مقلّدِ استاد نباشند

📝به مناسبت دوم ربیع الثانی سالروز وفات آیت الله آقا سید موسی زرآبادی:


خاطره‌ای به نقل از شیخ مجتبی قزوینی

شیخ استاد، از قول حضرت سید موسی زرآبادی نقل ‌کرده‌اند که «من در درس مرحوم میرزا ابوالحسن جلوه (۱۲۳۸‌ق- ۱۳۱۴‌ق) حاضر می‌شدم و پس از مدتی، گاه و گاه، به پاره‌ای از مطالبی که گفته می‌شد اشکال می‌کردم. گاه ایشان ناراحت می‌شد، و من به درس حاضر نمی‌شدم. با گذشت دو سه روز مرحوم جلوه به طلاب درس می‌فرمود:

«سیّد با استعدادی است، بگویید به درس بیاید» و من دوباره می‌رفتم، و باز در موارد مناسب به اشکال کردن می‌پرداختم … تا بار آخر که با تند شدن استاد دیگر به درس نرفتم. و ایشان پیغام داد که بیاید، و من پاسخ دادم که غرضم از آمدن و اشکال کردن این بود که شاگردان شما مقلّدوار به مطالب گوش ندهند و بدانند که آنچه گفته می‌شود، چنان وحی مُنَزل نیست و قابل اشکال است؛ می‌خواستم این بیداری را به اذهان طلاب فلسفه بدهم که دادم …».



📚محمدرضا حکیمی/مکتب تفکیک

#مکتب_تفکیک
#مرزبان_توحید

@allamehhakimi

🔴 از زندگی تا ابدیت

به مناسبت چهارمین سال درگذشت متفکر بزرگ اسلامی علامه محمدرضا حکیمی


⭕️عدالت، اخلاق و عملکرد اقتصادی
در نگاهی به اندیشه‌های علامه حکیمی

با حضور
دکتر حسین راغفر | دکتر فرشاد مومنی

زمان: جمعه، ۴ مهرماه ۱۴۰۴، ساعت ۱۹:۰۰
مکان: یزد، میدان دروازه قرآن، موسسه فرهنگی تحقیقاتی اخوان دستمالچی

@allamehhakimi
——
@Dastmalchi_Foundation

🔴باید «انسان» را شناخت

خودشناسی، محور اصلی همۀ خودسازی‌ها و تربیت پذیری‌هاست. انسان باید در گام‌های نخست، برای تربیت خود انسانیِ خویش، گوهر روحانی و رحمانی خود را باور کند، و اگرچه با شناخت آثاری، او را بشناسد، بقا و جاودانگی او را درست باور داشته باشد، و نقش حیاتی اصول تربیت و تهذیب اخلاق را در ساختن گوهر ماندگار در وجود انسانی نیک بداند.

در این صورت است که به اصول تربیت و اخلاق، با شناخت، تن می‌دهد، و با تمرین و ریاضت آنها را در خود نهادینه می‌سازد.

روان انسانی گوهری است که به ظاهر محسوس و ملموس نیست، از اینرو خودیت اصلی انسان با تنِ انسانی اشتباه می‌گردد، و همین تن، اصل انسان و انسان اصلی انگاشته می‌شود، از اینرو باور و شناختی اصولی باید در کار باشد، تا حقیقت انسانیِ انسان مورد توجه قرار گیرد و برای رشد او زمینه‌سازی شود.

هرگونه غفلت از خودشناسی، و بی توجهی به ارزش‌های والا، و نیروهای نهفته در نفس انسان، موجب رها کردن تربیت و خودسازی و سقوط ارزش‌ها و قدرت‌‌هایی است که انسان با تهذیب می‌تواند بدست آورد.

مجموعه امکاناتی که در دوران زندگی در اختیار انسان قرار دارد، مانند مدت عمر، نیروهای بالقوه و بالفعل انسانی، قدرت تعقل و تفکر، شرایط آماده محیطی، و همه اموری که زیست سالم و مقتدرانه انسان، و به فعلیت رسیدن قوای درونی او را فراهم می‌سازد، مانند امور طبیعی، اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، و فرهنگی و تعالیم آسمانی و ... همه و همه، در صورتی مورد بهره‌برداری دقیق قرار می‌گیرد، و از هر یک از آن امکانات، درست و بهینه استفاده می‌شود که قهرمان این میدان‌ها یعنی خود «انسان» شناخته شود، و هدفداری هستی و کیان او روشن گردد، و ریگی سرگردان در بستر رودخانه‌ای انگاشته نشود.

اینکه در برخی تعالیم اسلامی، بزرگ‌ترین نادانی‌ها و جهل‌ها، نشناختن خود و نفس خود (یعنی: باطن خود) شمرده شده است، برای همین است که پایگاه و جایگاه اصلی هر شناخت و دانایی، خود انسان است، و اگر خود انسانیِ انسان برای انسان ناشناخته باشد، چگونه می‌تواند به شناخت درست انسان‌های دیگر و چیزهای دیگر برسد، یا محیط زندگی، و شرایط رشد و تکامل خویش را خوب
فراهم کند، و به راز کائنات- اگر چه اندک- پی‌ببرد ؟

📚محمدرضا حکیمی-محمد حکیمی-علی حکیمی/ الحیات- جلد ۱۱ - صفحه ۴۰۱

@allamehhakimi

🔴 فقط یک ماه مثل آنان زندگی کن!


محمدرضا حکیمی:
انسان غرق در محرومیّت و پریشانی را، که مسائل اصـلی زنـدگیش بـر زمین‌ مانده‌ است،‌ تو به چه چیز دعوت می‌کنی و فرا می‌خوانی؟

برو در یـکی‌ از‌ زاغـه‌ها، در درون زندگانی یکی از خانوار‌های محروم، آن‌گاه برگرد و یک ماه ـ فقط یک‌ ماه‌ ـ مثل آنان زندگی کن، و دخـتر و پسـر و کودک و جوان‌ خود‌ را‌ در شرایط فرزندان و کودکان آنان قرار ده...
شب‌های زمستانی را مـثل آنـان بگذران،‌ و سفره‌های‌ خالی را مثل آنان در جلو خویش و خـانواده‌ خـود بـینداز، و بی‌پزشکی و بی‌دارویی‌ و اجاره‌نشینی، بلکه بی‌خانمانی و زاغه‌نشینی را مـثل آنـان تجربه کن...
آن وقت ببین‌ که‌ زندگی‌ چیست و واقعیّات کدام است، و عمل به احـکام دیـن چگونه میسر است!


@allamehhakimi

🔴به عمل کار برآید
مسئله اصلی، انسان محروم است

در احادیث معتبر و دعاهای مهمی، مسئله بسیار مهم «حبّ المساکین= دوست داشتن مستمندان» مطرح گشته و یادآوری شده است.

و در حدیث قدسی آمده است: « و آیة رضای، حبّ المساکین= نشانه راضی بودن منِ خدا از بنده، این است که مسکینان و بینوایانِ بندگان مرا دوست بدارد».

این دوست داشتن، بطبع سبب رفت‌و‌آمد با مساکین و بینوایان و سر‌زدن به آنان و رفع نیازهای مختلف ایشان می‌شود. پس باید مسئله #انسان_محروم، برای هر فرد مسلمان و هر گروه و جامعه اسلامی و هر حاکمیت اسلامی، #مسئله_اصلی باشد.

اگر جز این باشد، جامعه، جامعه اسلامی نیست و هرجه درباره اسلام و تظاهر به مسلمانی فریادها به فلک رسد، غفلت است و اِغفال...

📚محمدرضا حکیمی-محمد حکیمی-علی حکیمی/ الحیات- جلد۱۱-صفحه۱۹۲

@allamehhakimi