اگر ۸۰ درصد کسانی که در صف اعدام هستند سابقه ضربه مغزی داشته باشند، مفهوم «عدالت» و «سزاواری» چه تغییری می‌کند؟

ما در جهانی زندگی می‌کنیم که علوم اعصاب (نوروساینس) هر روز بیشتر به ما می‌گوید «ماشین‌های بیولوژیکی» هستیم و تصمیماتمان محصول زنجیره‌ای از اتفاقات قبلی است. اما در سمت دیگر، شهود ما و فلاسفه‌ای مثل دنیل دنت فریاد می‌زنند که «این‌طور نیست، ما اراده‌ای داریم که به خواستنش می‌ارزد».

در این گفتگو با کانال کارگاه، به بهانهٔ دو کتاب «محتوم» (رابرت ساپولسکی) و «سزاوار» (مناظره دنت و کاروسو)، سراغ یکی از قدیمی‌ترین پرسش‌های بشر رفتیم:
مرز میان جبر زیستی و اختیار انسانی کجاست؟ و اگر اراده آزاد نباشد، آیا می‌توانیم کسی را اخلاقاً مسئول بدانیم؟

یک سفر فکری ۱ ساعت و ۴۰ دقیقه‌ای در انتظار شماست.

علم و فلسفه درباره آزادی اراده چه می‌گویند؟
گفت‌وگو با عباس سیدین، مترجم «محتوم» و «سزاوار»

▶️ ببینید:
https://youtu.be/j3974MUayf4?t=62

🎧 یا بشنوید:
https://pod.link/1549461464/episode/NjkzOTNmZmU0Zjg0ZDg0MTBmZWYxMTU4


@parsehpodcast

چرا وقتی دوستمان برای کمک به ما می‌آید، اگر به او پول تعارف کنیم بهش برمی‌خورد؟ اما وقتی از مغازه خرید می‌کنیم، پول دادن بدیهی‌ترین کار است؟

ماجرای «دنگ کافه» در دیت اول، فقط یک بحث مالی ساده نیست؛ بلکه برخورد میان دو دنیای متفاوت است:
🔻 دنیای «هنجارهای اجتماعی» و
🔻 دنیای «هنجارهای بازار».

در ویدئوی جدید پرسه، با کمک دیدگاه‌های دن آریلی و اقتصاد رفتاری، بررسی می‌کنیم که چرا این مرز باریک در قرارهای اول تا این حد چالش‌برانگیز می‌شود.


یک تحلیل ۱۸ دقیقه‌ای برای عبور از بحث‌های تکراری:

پول کافه تو دیت اول با کیه؟
(تحلیل اقتصاد رفتاری یک دعوای همیشگی)

📺 https://youtu.be/UsdUfoNOtGo?t=51


@parsehpodcast

چند روز پیش مهمان عرفان خسروی در شهر کتاب مرکزی، در برنامهٔ «فقط علم» بودم تا به بهانه‌ی انتشار کتاب «سزاوار»، کمی درباره‌ی چالش‌برانگیزترین موضوع این روزهایم حرف بزنیم: ارادهٔ‌ آزاد.

در این مصاحبه، علاوه بر معرفی کتاب که در واقع یک مناظره‌ی داغ و خواندنی بین دو فیلسوف بزرگ (دنت و کاروسو) است، درباره‌ی این حرف زدیم که:

🔻 چرا با وجود اینکه علم (مثل نظرات ساپولسکی) می‌گوید شاید اراده‌ی آزاد توهم باشد، ما هنوز به نسخه‌ای از آزادی نیاز داریم که «به خواستنش بیارزد»؟
🔻 تفاوت نگاه ما که سعی می‌کنیم با عینک علم به جهان نگاه کنیم، با نگاه روشنفکران دهه‌های قبل که نسخه‌های کلی برای جامعه می‌پیچیدند چیست؟
🔻 آیا پذیرشِ نبودِ ارادهٔ آزاد، ما را به سمت اصلاح عدالت می‌برد یا هرج‌ومرج؟


برای من این ترجمه و این گفتگو، بخشی از تلاش برای فهمیدن این سوال بود که:

در دنیایی که جبرهای طبیعت احاطه‌مان کرده، چطور باید مسئولانه زندگی کنیم؟

خوشحال می‌شوم این گفتگو را در کانال یوتیوب رسانه تصویری شهرکتاب تماشا کنید نظرتان را درباره این صحبت‌ها بدانم.

قسمت ۴۲ فقط علم: "سزاوارِ آزادی" گفتگو پیران اراده‌ی آزاد
📺 https://youtu.be/59i3WpT0uws

📚 @parsehpodcast

پارادوکس تفنگ طلایی؛ چرا دیکتاتورها نمی‌توانند استعفا بدهند؟

قذافی را یادتان هست؟ مردی که با لباس‌های عجیب و غریب و محافظان زنِ باکره به پاریس می‌رفت و وسط هتل‌های لوکس چادر می‌زد. او صاحب همه‌چیز بود، حتی یک تفنگ طلایی.
اما روزی که حکومتش سقوط کرد، همان تفنگ طلایی در دست یک جوان شورشی بود و قذافی در یک لوله‌ی فاضلاب پنهان شده بود.

🔻 چرا دیکتاتورها کارهایی می‌کنند که با هیچ عقلی جور در نمی‌آید؟
🔻 آیا دیوانه‌اند؟ یا ما نمی‌فهمیم در مغزشان چه می‌گذرد؟

در قسمت اول از پروندهٔ «منطق دیکتاتور» در پادکست پرسه، می‌خواهیم ببینیم دنیایی که دیکتاتور می‌بیند چه شکلی است. دنیایی که شبیه یک «تردمیل» است؛ تردمیلی که سرعتش مدام زیاد می‌شود و دکمه‌ی توقف ندارد.
دنیایی که در آن «بازنشستگی» خطرناک‌ترین واژه است.

🎙 اپیزود ۵۱: پارادوکس تفنگ طلایی
(از سری پرونده‌ی منطق دیکتاتور)
🎧 کست‌باکس
🎧 اپل پادکست
🎧 سایر اپلیکیشن‌های پادگیر

@ParsehPodcast 🎧🎧🎧

خیلی وقت‌ها فکر می‌کنیم داستان می‌خوانیم تا از واقعیت فرار کنیم، یا فقط حالِ آدم‌های دیگر را بفهمیم. اما علوم شناختی می‌گوید ماجرا پیچیده‌تر است؛ رمان یک «شبیه‌ساز پرواز» برای زندگی است.

در این ویدیو دربارهٔ لحظه‌ای حرف زده‌ایم که ادبیات، پوستهٔ سختِ عادت را می‌شکند و تبدیل به آینه‌ای می‌شود تا خودمان را تماشا کنیم. تصور کنید اگر کافکا یا تولستوی زندگی شما را روایت می‌کردند، چه چیزهایی را می‌دیدند که خودتان نمی‌بینید؟


یک بحث عمیق دربارهٔ تلاقی ادبیات و مغز انسان (۲۰ دقیقه)

وقتی رمان می‌خوانیم در مغز ما چه می‌گذرد؟ چرا ادبیات فقط سرگرمی نیست؟

📺 https://youtu.be/oYulwrxcUco?t=56


@ParsehPodcast 🎧🎧🎧

همیشه شنیده‌ایم که «آدمیزاد به امید زنده است»، اما اگر همین امید گاهی خطرناک‌تر از ناامیدی باشد چه؟ در ویدئوی چندماه پیش، که دیدنش در این روزها خالی از لطف نیست، سراغ نیمه‌ی تاریک امیدواری رفته‌ام. با کمک تجربه‌های زیستهٔ نویسندگانی مثل سولژنیتسین و ویکتور فرانکل، درباره لحظاتی حرف می‌زنیم که برای دوام آوردن، باید رویاهای شیرین را دور ریخت و با واقعیت عریان روبرو شد.

این ویدئو تلاشی است برای پیدا کردن «معنا» در میانه‌ی رنج، وقتی هیچ امیدی به تغییر شرایط بیرون نیست.

ویدئوی ۲۰ دقیقه‌ای درباره‌ی واقعیت، رنج و «قاشق‌های کوچک» ما در اقیانوس طوفانی.

تو روزهای سخت زندگی چطور به امید فکر کنیم؟
آیا امید اصلاً به کارمون میاد؟

📺 https://youtu.be/X2OFJ3jHSV0


@ParsehPodcast 🎧🎧🎧