«من یک لزبین ترنسجندر از طبقهی کارگر و یک یهودی بیدین سوسیالیست هستم؛ و با هر نفس و تمام تار و پودم، برای آزادی فلسطین میجنگم.
من باورم ندارم که گرایشها، نمود جنسیتیمان و بدنهای ما میتوانند بدون شورش علیه استعمارطلبی، جنگ و نژادپرستی آزاد شوند و تمام اینها باید جزوی از مبارزهمان باشند.
این که آیا جنگ و نژادپرستی مشکلات "کوئیر" و "ترنس" هستند از قدیمیترین سؤالات این جنبش بوده و جوری که به آن پاسخ دادهایم یا به جنبش جان بخشیده و یا آن را نابود کرده.»
– لزلی فاینبرگ (فعال حقوق افراد ترنس)، ۲۰۰۲
من باورم ندارم که گرایشها، نمود جنسیتیمان و بدنهای ما میتوانند بدون شورش علیه استعمارطلبی، جنگ و نژادپرستی آزاد شوند و تمام اینها باید جزوی از مبارزهمان باشند.
این که آیا جنگ و نژادپرستی مشکلات "کوئیر" و "ترنس" هستند از قدیمیترین سؤالات این جنبش بوده و جوری که به آن پاسخ دادهایم یا به جنبش جان بخشیده و یا آن را نابود کرده.»
– لزلی فاینبرگ (فعال حقوق افراد ترنس)، ۲۰۰۲
❤66💔5👍1
ناهماهنگی شناختی کسایی که رای میدن و اصرار دارن که بگن این یه تصمیم شخصیه و به خودمون ربط داره و کسیم حق نداره هیچی بهمون بگه در نوع خودش جالبه. ببینید یا شما معتقدید کاری که دارید میکنید تاثیرگذاره و بین «بد» و «بدتر» فرق هست، یا معتقدید که فرقی نداره که خب در اون صورت رای نمیدید. اگه معتقدید روی جامعه تاثیرگذاره این تصمیمتون خب دیگه نمیتونید یک انتخاب شخصی ساده تلقیش کنید و از وارد دیالوگ شدن با اکثریت مخالف فرار کنید، مگر اینکه به دنبال یک راه میانبر و با زحمت حداقلی برای ایجاد تغییر و تجربه احساس خودمختاری باشید، که بله در اون صورت چه لزومی به توجیه و دفاع از تصمیماتتون دارید؟ شما بلاخره یا به فردگرایی تمایل دارید و دنبال پیشرفت تو زندگی شخصیتون هستید یا دنبال بهبود جمعی.
رای دادن یک «انتخاب شخصی» نیست. انتخاب چیپس سرکهنمکی به جای ساده نیست. یک کنش سیاسیه. دلسرد شدن آدمها ازتون و قطع ارتباط کردنشون باهاتون و بحث کردناشون هم یک واکنش سیاسیه. این سر تکون دادنها و افسوس خوردنها بنابراین عجیبه.
البته یک حالت هست که در اون ممکنه رای دادن برای شما یک «انتخاب شخصی» باشه. اونم در حالتی که شغل یا سرمایهی خانوادهتون یا منافع شخصیِ دیگر وابسته باشه به رای آوردن کاندیدای خاصی یا بطور کلی به «تجدید بیعت»ی که رایگیری تلقی میشه.
که در اون صورت بهتره حداقل با خودتون صادق باشید.
#ادمین_ثانی
رای دادن یک «انتخاب شخصی» نیست. انتخاب چیپس سرکهنمکی به جای ساده نیست. یک کنش سیاسیه. دلسرد شدن آدمها ازتون و قطع ارتباط کردنشون باهاتون و بحث کردناشون هم یک واکنش سیاسیه. این سر تکون دادنها و افسوس خوردنها بنابراین عجیبه.
البته یک حالت هست که در اون ممکنه رای دادن برای شما یک «انتخاب شخصی» باشه. اونم در حالتی که شغل یا سرمایهی خانوادهتون یا منافع شخصیِ دیگر وابسته باشه به رای آوردن کاندیدای خاصی یا بطور کلی به «تجدید بیعت»ی که رایگیری تلقی میشه.
که در اون صورت بهتره حداقل با خودتون صادق باشید.
#ادمین_ثانی
👍101❤3
فردا روز جهانی مقابله با خشونتهای جنسیتیه و امروز، استاندار دیار باقر (بزرگترین استان کوردنشین ترکیه) شعار «ژن، ژیان، ئازادی» رو به دلیل "منشاء تروریستی داشتن" ممنوع کرد.
💔100❤8
اولین خبری که راجع به سرنگونی رژیم اسد دیدم ویدئوی زن سوریهای بود که با گریه میگفت «اسد سقوط کرد. من دیگه پناهجوی سوریهای نیستم. من دیگه پناهجوی سوریهای نیستم. من فقط سوریهایام».
دومین خبری که دیدم خبر ورود نیروهای اسرائیلی به خاک سوریه بود.
بین این دو خبر، صدها ویدئو و توییت و استوری بود از زندانیانی که بعد از سالها به خانوادههاشون برگشته بودن، از دو برادری که بعد از ۷ سال هم رو میدیدن، از مادر کوردی که بعد از ۱۱ سال پسرش رو میدید، از زندانیانی که فکر میکردن حافظ اسد سرنگون شده و دلیلش ورود صدام و نیروهای عراقی به خاک سوریه بوده. تصویر زن کوردی رو دیدم که در یکی از میادین اصلی دمشق اسلحهاش رو به نشان پیروزی تکان میداد؛ با خودم فکر کردم «ژن، ژیان، ئازادی». توییتهای خانوادههایی رو دیدم که بالاخره تأییدیه گرفته بودن از مرگ عزیرانشون، به خاطر «دونستن» نفس راحت کشیدن.
از طرف دیگر، کسانی رو دیدم که از راه دور نشسته بودن و ساز مخالف میزدن و سوریهایها رو سرزنش میکردن بابت خوشحالیشون.
–
مهم نیست آینده چقدر مبهم باشه، مهم نیست اگر مطمئنیم رژیم بعدی «بدتره»، مهم نیست تأثیر سرنگونی اسد بر خاورمیانه چیه. مردم سوریه مهرههای شطرنج نیستند و علیرغم هرچیزی حق خوشحالی دارند، هرچند کوتاهمدت و پایان دیکتاتوری ۵۴ ساله جشن و پایکوبی میطلبه و نشون میده که درنهایت انقلاب ممکنه.
امیدوارم ۲۰۲۵ سال سرنگونی تمام دیکتاتورهای خاورمیانه و جهان باشه.
from the belly of the beast, hands off the Middle East 💚
دومین خبری که دیدم خبر ورود نیروهای اسرائیلی به خاک سوریه بود.
بین این دو خبر، صدها ویدئو و توییت و استوری بود از زندانیانی که بعد از سالها به خانوادههاشون برگشته بودن، از دو برادری که بعد از ۷ سال هم رو میدیدن، از مادر کوردی که بعد از ۱۱ سال پسرش رو میدید، از زندانیانی که فکر میکردن حافظ اسد سرنگون شده و دلیلش ورود صدام و نیروهای عراقی به خاک سوریه بوده. تصویر زن کوردی رو دیدم که در یکی از میادین اصلی دمشق اسلحهاش رو به نشان پیروزی تکان میداد؛ با خودم فکر کردم «ژن، ژیان، ئازادی». توییتهای خانوادههایی رو دیدم که بالاخره تأییدیه گرفته بودن از مرگ عزیرانشون، به خاطر «دونستن» نفس راحت کشیدن.
از طرف دیگر، کسانی رو دیدم که از راه دور نشسته بودن و ساز مخالف میزدن و سوریهایها رو سرزنش میکردن بابت خوشحالیشون.
–
مهم نیست آینده چقدر مبهم باشه، مهم نیست اگر مطمئنیم رژیم بعدی «بدتره»، مهم نیست تأثیر سرنگونی اسد بر خاورمیانه چیه. مردم سوریه مهرههای شطرنج نیستند و علیرغم هرچیزی حق خوشحالی دارند، هرچند کوتاهمدت و پایان دیکتاتوری ۵۴ ساله جشن و پایکوبی میطلبه و نشون میده که درنهایت انقلاب ممکنه.
امیدوارم ۲۰۲۵ سال سرنگونی تمام دیکتاتورهای خاورمیانه و جهان باشه.
from the belly of the beast, hands off the Middle East 💚
❤137👍11
اینکه بعد از سالها و دههها خون و خونریزی درنهایت اسد در ۱۱ روز سرنگون شد تا وقتی زندهام از روشنیهای روزهام روی این زمین خواهد بود.
❤95
پلاکارد کم آوردیم.
اولین خبری که راجع به سرنگونی رژیم اسد دیدم ویدئوی زن سوریهای بود که با گریه میگفت «اسد سقوط کرد. من دیگه پناهجوی سوریهای نیستم. من دیگه پناهجوی سوریهای نیستم. من فقط سوریهایام». دومین خبری که دیدم خبر ورود نیروهای اسرائیلی به خاک سوریه بود. بین…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
❤48
یاد اون نامهی مارکس به انگلز افتادم که میگفت «متأسفم زنت مرده، ولی من از اجارهام عقبم، فلان قدر بهم قرض بده».
💔35
پلاکارد کم آوردیم.
(این در تأیید حزب توده نیست)
(استالینیست بودن/هستن. اصلاً جالب نیست. از اول هم ملیگرا بودن که با یکی از ستونهای اصلی مارکسیسم در تضاده اصلاً)
👍18
آها تا اینجا اومدم به هوش مصنوعی و چتجپت هم کمی نفرت بورزم.
💔16👍14🫡7❤4