✅جایزه نوبل، پرچم خونین نظم جهانی است
نشان افتخارِ جلادان، مُهر تأیید بر جنایت‌های بی‌پایان از جنگ اوکراین تا مقاومت غزه، سه سال آتش و خاکستر، سه سال سکوت رسانه‌ها, هیچ فریادی نتوانست پرده از این تئاتر پلشتی بردارد، اما این جنگ پرده از نقاب کلوپ جنایت پیشه گان تمدن سرمایه برداشت.
ماچادو، آخرین برنده این رسوایی جهانی، این عفریته زنجیر بریده نظام سلطه جهانی از ونزوئلا فریاد می‌زند مبارزه مردمش همان مبارزه اسرائیل است، چه سخن اهریمنی و ددر عین حال مبین نظم امپریالیستی حقیقت کش دوران ما.
این جهان، زندان فلسفی است و جایزه‌هایش زنجیرهای زرین و مدالهای ادمکشی و هر برنده این جایزه سندی بر جنایت این نظم و نظام انسان کش.


@presagee

ترامپ: شرکت‌های نفتی آمریکایی به ونزوئلا می‌روند و کسب درآمد را آغاز می‌کنند

✅رئیس‌جمهور آمریکا در کنفرانس خبری:
اگر به آن نیاز باشد، برای موج دوم حملات علیه ونزوئلا آماده‌ایم، هرچند فرض ما بر این است که چنین اقدامی ضروری نخواهد بود.

🔰مادورو و همسرش در حال حاضر بر روی یک کشتی آمریکایی هستند و برای مواجهه با عدالت به نیویورک منتقل خواهند شد.

🔰شرکت‌های آمریکایی به ونزوئلا خواهند رفت، زیرساخت‌های نفتی این کشور را بازسازی می‌کنند و فعالیت اقتصادی و کسب درآمد را آغاز خواهند کرد.

🔰نیروهای مسلح ما عملیاتی نظامی را در پایتخت ونزوئلا انجام دادند که مشابه آن از زمان جنگ جهانی دوم تاکنون رخ نداده است.

🔰عملیات نظامی علیه ونزوئلا به‌صورت هم‌زمان از طریق هوا، زمین و دریا انجام شد.

🔰در جریان این عملیات که به بازداشت مادورو انجامید، توانمندی‌های نظامی ونزوئلا فلج شد.

http://t.me/presagee

مدودف:

✅حمله به ونزوئلا ثابت کرد همه باید توان نظامی خود را تقویت کنند. هرکس باید خود را قوی کند تا اجازه ندهد ثروتمندان گستاخ با تغییر نظام، سرنوشت کشورها را رقم بزنند.


@presagee

ترامپ ان عجوزه مزدور حقوق بشری و برنده جایزه بدنام نوبل را هم بی نصیب نگذاشت:

🔰فکر می‌کنم برای او خیلی سخت باشد که رهبر شود

🔰او در داخل کشور حمایت یا احترامی ندارد. زن بسیار خوبی است اما احترامی در داخل ونزوئلا ندارد

🔰نفت ونزوئلا را به هرکس بخواهیم میفروشیم.



@presagee

امروز که اخبار این جنایات هولناک ترپریست های دولتی امریکا درباره ربودن مادورو رو مرور میکردم و از خودم بیزار میشدم و هیچ گاه تا بدین حد احساس ضعف و بی عرضگی نکرده بودم، نا خواسته یاد خاطرات روزهای زندان افتادم. سال 87 بود.چه ساده و بی ریا و چقدر جهان رو سانتیمانتالیستی و نایس میدیدم،اما چه فکر میکردیم و چه شد؟عمرا باور نمیکردم بعنوان یک دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق بین الملل که روزی بیاد تا این حد عریان به قواعد حقوق بین الملل تجاوز بشه، در روز روشن جلو چشم هشت میلیارد آدم، رییس جمهور قانونی یک کشور رو اینگونه وقیحانه به سان دزدان دریایی در نیمه شب بربایند و جیک و پیک هیشکی درنیاد!!!
من اکنون مردم ونزوئلا رو میبینم شرم میکنم چطور اجازه دادن اینگونه بهشون تجاوز بشه، تحقیر بشن و در پرس کنفرانس بگن نفتشونو میفروشیم به هرکسی دلمون بخواد؟؟؟؟
اما اصل خاطره رو بگم
سال هشتادوهفت، پاییز بود در دلِ بازداشتگاه، پس از چهل‌وهشت روز انفرادی، هم‌بندِ مردی شدم که «امیر القاعده» بود.سه سال در گوانتانامو و چهار سال در ابوقریب زندانی تروریست های آمریکایی بود. انسانی شریف بود اما با ایمانی آهنین به اسلحه، و من در آن فضای کرخت و فرساینده، با زمانِ انباشته از رنج، از عقلانیت می‌گفتم و از نفیِ تقدسِ زور، و او هر بار با قطعیت پاسخ می‌داد: اسلحه شرف است؛ ده‌دوازده روز جدالِ معنا، نه من توانستم اسلحه را از مقامِ اخلاقی‌اش پایین بکشم و نه او مرا به ستایشِ آن واداشت، ته دلم میگفتم اینا از اون متعصبان مذهبی هستن و شناخت جدی از نظام بین الملل و حقوق بین الملل ندارند. اما امروز، پس از هفده سال، می‌بینم جهان به نقطه‌ای بازگشته که همان منطقِ عریانِ زور بر آن مستولی است؛ گویی تاریخ اعتراف می‌کند که در منطق استعمار، اخلاقِ بی‌دفاع به قربانگاه می‌رود و هرگاه قدرتِ غارت نقاب می‌اندازد، انسان ناگزیر است مکانیسم دفاعی داشته باشد، نه از سرِ عشق به اسلحه، بلکه برای آن‌که عقل پیش از آن‌که سخن بگوید، نابود نشود.
حقیقنا اعتراف به اینکه باز هم جهان به سمت و سوی خشونت و جنگ و نابودی گام برداشته خیلی آزار دهندست. اما چه میشه کرد، تا زمانیکه آمریکا در این جهان وجود داشته باشه، جنگ و اشغال و خونریزی و ادمکشی هم بخشی از واقعیت جهان پیرامون ماست.
این واقعیت سخت و ازار دهنده را باید بپذیریم😢😢

با درود به شما رفقا
ببخشید سرتونو درد میارم
یه خاطره دردناک بود خواستم با شما رفقا در میون بزارم.

ممنون اگه خوندین.
ادمین


@presageep

.
سخنان آتشین زنده یاد، رفیق فریبرز رییس‌دانا درباره مداخلات و جنگ های امپریالیستی.
(۲۹ دی ۱۳۲۳ - ۲۶ اسفند ۱۳۹۸)



@presagee

✅استاد بهرام مشیری از خاندان ضد ایرانی و فاسد پهلوی میگوید...


@presagee

بین یانکی ها اختلاف افتاد.
هریس: مواد مخدر بهانه است؛ ماجرا نفت است

✅معاون دولت بایدن: اقدام ترامپ در دستگیری مادورو اقدامی غیرقانونی و غیرعاقلانه بود. ترامپ با بهانه‌هایی مثل مواد مخدر و دموکراسی این اقدامات خود را توجیه می‌کند درحالی‌که مردم آمریکا از شنیدن این توجیه‌ها خسته شده‌اند.

@presagee

✅معمای تاریخ واگذاری آرارات کوچک به ترکیه. چرا وچگونه؟چرا رضا شاه تن به این خیانت ملی داد؟
   
https://news.1rj.ru/str/presagee

✅رضا پهلوی انگونه که ما فکر میکردیم فقط یک شومن سیاسی و نادان و یک آلت دست صهیون نیست، در علوم دقیقه هم دستی بر اتش دارد، بخصوص در فیزیک کوانتوم.
ملاحظه کنید...


@presagee

✅رئیس‌جمهور موقت ونزوئلا: بازداشت مادورو رنگ‌وبوی صهیونیستی دارد.

🔰دلسی رودریگز: دولت‌های جهان از اینکه جمهوری بولیواری ونزوئلا قربانی و هدف حمله‌ای از این نوع واقع شده که بدون شک رنگ‌وبوی صهیونیستی دارد، بهت‌زده شده‌اند.


پی‌نوشت:
✔️کارنامه سازمان بدنام،ضد بشری و جهنمی موساد پر است از جنایات کوچک و بزرگی ایچننی. در اسفند ماه سال 1377 سازمان جناتکار موساد با همکاری سازمان میت ترکی،عبدالله اوجالان رهبر حزب کارگران ترکیه را در سرزمین ادمخواران کنیا،در یک توطئه بین المللی دستگیر و تخویل ناتو داد.

@presagee

✅اگر روزی سرنوشت ما را در موقعیتی قرار دهد که جزو آخرین مدافعان سوسیالیسم باشیم، در جهانی که امپریالیسم آمریکا به رویاهای هیتلر برای تسلط بر جهان تحقق بخشیده است، ما از این سنگر تا آخرین قطره خون‌خود دفاع خواهیم کرد.

#رفیق_مبارز_فرمانده_فیدل_کاسترو
#زنده_باد_مقاومت


@presagee

✔️ونزوئلا نه قربانی «کمونیسم»، بلکه قربانی سرپیچی از نظم سرمایه‌داری جهانی است.

#گزین‌گویی
@presagee

✔️ابرتورم ونزوئلا نه محصول «سوسیالیسم» بلکه نتیجه مستقیم جنگ اقتصادی(تحریم) بود.


#گزین‌گویی

@presagee

✔️تحریم نفت و.کالاهای اساسی، قطع دسترسی به گردش سرمایه، مصادره دارایی‌ها و خفه‌کردن جریان ارزش؛ در ونزوئلا و علم کردن مشتی مزدور اجیر شده تحت نام حقوق بشر و دمکراسی، همان سازوکارهایی بود که در منطق نظام جهانی والرشتاین، مرکز برای تنبیه پیرامونی که از مدار انباشت سرمایه جهانی سرپیچی می‌کند به کار می‌گیرد.


#گزین‌گویی


@presagee

✅رفقا تمام این ویژگی های ذکر شده را مقایسه کنید با وضعیت جاری ایران.
دقیقا همان مرکز فرماندهی، همان سازوکار، همان مکانیسم، همان جوایز و تازه از نظرگاه مقایسه ای، ونزوئلا نه آخوند داشت، نه حزب الله و یمن و حشد الشعبی داشت، نه مشکل حجاب و رقص داشت و مادورو در یک ماه اخیرجلو دوربین کلی هم رقصید.
با این اوصاف فاکتور ایران حجیم تر است و یک کاتالیزور اساسی هم هست،منازعه فلسطین و وجود عارضه ای جنایتکارانه بنام اسرائیل که هنوز شش ماه از تهاجم وحوش دولت یهود سپری میشود.
خوب با این اوصاف باید گفت مادورو بسیار کوتاهی کرد در سامان دادن به آرایش جنگی. اما ج. ا چه؟ ایا وضعیت ج. ا از مادوروی ونزوئلا بهتر است؟
به هیچ وجه و تازه به مراتب با وجود دولتی که در میانه این جنگ موجودیتی، امروز ارز دولتی کالاهای اساسی و نهاده های دامی را حذف میکند.
این اتفاق (حذف ارز ترجیحی کالاهای اساسی) یک پاس گل به دروازه خالی از مدافع و دروازه بان است. انکسی که دارد به دولت پزشکیان مشاوره و راهکار میدهد، همان کسی است که مخفیگاه مادورو را به نیروهای دلتا گزارش داده است.

والسلام
یا حق...


@presagee

روبیو :

✅مادورو حاضر نشد از کشور فرار و پناهندگی به روسیه یا چین را بپذیرد.


@presagee

✅56 مداخله امپریالیستی ایالات متحده در آمریکای لاتین.


@presagee

دلقک_سلبریتیهای،بیسواد و بی اطلاع چرا تا این حد شهوت و فتیش بردگی و چکمه لیسی امپریالیسم و بورژوازی را دارند؟

تشریح در پست بعدی: 👇👇👇👇

@presagee

✅پدیده‌ای که در این متن به آن اشاره شده، صرفاً «نظر شخصی چند سلبریتی» کند ذهن و بی اطلاع از مناسبات سلطه جهانی نیست، بلکه یک کارکرد ایدئولوژیک معین در نظم امپریالیستی است که این نظم با محوریت رسانه های جریان اصلی است و جریان غالب رسانه ایی در عصر استیلای شبکه های دانش_قدرت و در عصر سیاست نخبگانیش، سلاح کارامد و تاثیرگذاری دارد به نام سلبریتی.در این کانتکست سلبریتی فقط یک پرفورمنس تلویزیونی،هنری نیست،بلکه سلبریتی وابسته،حامل مدلولهای نظم حاکم و ارزشهای نظام حاکم استه که بسیاری از خواسته ها، مطالبات، ارزشها و... این نظام حمل بر رسالت سلبریتی بار میشود. این‌جا با آن چیزی مواجه‌ایم که مارکس در «ایدئولوژی آلمانی» آن را تقسیم کار فکری در طبقه حاکم می‌نامد: جایی که تولید معنا، مشروعیت و احساسات عمومی به عهده لایه‌هایی سپرده می‌شود که نه اندیشمندند و نه سیاست‌ورز، بلکه «واسطه‌های مصرف ایدئولوژی»اند. سلبریتیِ بورژوایی نه کنشگر سیاسی است و نه حتی شهروند آگاه؛ او یک کالا–سوژه است که وظیفه‌اش انتقال عواطفِ ازپیش‌فرموله‌شده‌ی قدرت به توده‌هاست.
از این منظر، تمسخر مادورو یا ونزوئلا نه از دل دغدغه دموکراسی و حقوق بشر آنان می‌آید و نه حتی از فهمی حداقلی از تاریخ آمریکای لاتین برخوردارند. این‌ها محصولات «صنعت فرهنگ»اند؛ موجوداتی که به‌جای اندیشیدن، واکنش نشان می‌دهند و به‌جای تحلیل، ژست می‌گیرند. ندانستن جغرافیا، تاریخ، دین و ساختار اجتماعی ونزوئلا تصادفی نیست؛ این جهل، شرط امکان نقش آن‌هاست. چون اگر تاریخ کودتاهای آمریکا، از گواتمالا و شیلی تا نیکاراگوئه و پاناما و ونزوئلا فهم شود، دیگر روایت «دیکتاتور بد در برابر جهان آزاد» فرو می‌ریزد.
لنین در کتاب امپریالیسم اخرین مرحله سرمایه داری میگفت: امپریالیسم صرفاً سلطه اقتصادی نیست، بلکه شبکه‌ای از واسطه‌های سیاسی، رسانه‌ای و فرهنگی است که هژمونی را بازتولید می‌کنند. سلبریتیِ فارسی‌زبانِ همسو با غرب، همان نقشی را بازی می‌کند که روشنفکران درباری در مستعمرات کلاسیک ایفا می‌کردند. بومی‌سازی گفتمان سلطه. او لازم نیست بداند مادورو چه می‌گوید یا چه می‌کند؛ کافی است بداند که مادورو در جبهه‌ای ایستاده که با امپراتوری زاویه دارد: دفاع از استقلال ملی، حمایت از فلسطین، دشمنی با صهیونیسم، و رابطه با ایران. همین کافی است تا در منطق اردوگاه امپریالیسم، «مستحق نفرت» شود.
والرشتاین به‌درستی نشان می‌دهد که نظام جهانی سرمایه‌داری فقط با زور نظامی کار نمی‌کند، بلکه با ساختن اجماع فرهنگی در پیرامون زنده می‌ماند. این‌جاست که سلبریتی به «چکمه‌لیس نرم» بدل می‌شود؛ نه ژنرال است و نه سیاستمدار، اما کارش آماده‌سازی ذهن‌ها برای تحریم، تجاوز و تحقیر ملت‌هاست. تشویق هر کسی که ایران را تهدید کند و دشمنی با هر نیرویی که ذره‌ای استقلال نشان دهد، نه تناقض شخصیتی، بلکه وفاداری ساختاری است.
آن‌ها نه به حقوق بشر باور دارند و نه به دموکراسی، چون اگر داشتند، باید نخست امپریالیسم را محکوم می‌کردند. نفرت‌شان از مادورو، همان نفرت‌شان از هر شکلی از مقاومت است؛ مقاومتی که یادآور این حقیقت خطرناک است: جهان لزوماً نباید مطابق میل امپراتوری و سلبریتی‌هایش بچرخد.!



http://t.me/presagee

«سلطنت طلبی یک بیماری است»

«بیماریی شبیه به هاری و زوال عقل همزمان»


🔰منطقا برداشتن زوری رئیس یک کشور توسط ابرقدرت‌ها باید یک سلطنت طلب را یاد تبعید رضا پهلوی به موریس بیندازد و نوعی تلخ کامی داشته باشد.

🔰ولی گونه‌های جدید سلطنت طلب احتمالا به یک بیماری نادر مبتلا هستند.
ظاهرا قربانی از دیدن صحنه تجاوز و مرور خاطرات خودش لذت می‌برد و کف و سوت می‌زند

🔰بحثم در ونزوئلا اصلا سیاسی نیست.
آدم سالمی که تحت تجاوز خشن قرار گرفته است تروما دارد و حتی از دیدن صحنه‌ای نزدیک به موقعیتی که به خودش تجاوز شده رنج می‌برد و از مرور خاطرات فراری است.

🔰این چه نوعی از مازوخیسم است که قربانی اینقدر با مرور خاطرات تجاوز خشن به خودش مشعوف می‌شود؟

🔰کاری با قواعد حقوق بین الملل ندارم!
اصلا نیاز نیست عرق ملی داشته باشید و مثلا یاد روزهای تلخ مرداد ۳۲ و مصدق بیفتید!
یاد موریس هم بیفتید برای تلخ کامی کافی است.

🔰همذات پنداری هم نکنید عیب ندارد.
ولی هرجوری حساب می‌کنم این حجم از خوشحالی بابت خاطرات تجاوز از یک روان سالم برنمی‌آید!

اشتری
«دمت گرم اقای اشتری، گل گفتی رفیق»

http://t.me/presagee