بیش از هر چیز می‌توانست طعم چیز‌های سایه دار را مزه‌مزه کند، وقتی در پستوی لخت، با لکه های خیس دیوار،
با آفتاب گیرهای بسته‌ی پنجره ها، بلند و آبی،
رمانش را خواند، تا این که جلوی چشمانش
جنگل های غرق شده آسمانی اخرایی رنگ کشیدند،
گل های گوشتی که در حصار ستاره‌ها باز می‌شوند.

آرتور رامبو

چیزی که جنگیدن را آسان می‌کرد این بود که همیشه می‌توانستی به جای تسلیم شدن و به زندان دشمن افتادن، مرگ را انتخاب کنی.

و کسی چه می‌داند...شاید روزی بتواند فکر‌های او را بخواند، فکر هایی به رنگ سیاه بر روی کاغذ سفید. و بعد خودش را آن تو پیدا کند، تنیده شده در میان کلمه ها. مثل مگسی در تور به‌هم‌بافته‌ی عنکبوتی پیر.

سیاه مرگ

فوروارد کنید چنلتون تا یه پت واستون بکشم
این پت بعد اینکه بهتون واگذار شد اسمدار میشه +بعد دوازده شب پت هایمان تموم میشن چون که - *خرپوف*

چقدر وایبشون نازه....

این پیامو فوروارد کنید چنلتون و ما یه اسکچ گور محتوی خشونت با یه متن کوتاه تقدیمتون میکنیم- اگه چنلتون پرایوته برامون لینکشو اینجا بفرستید.

⁦✧ https://news.1rj.ru/str/referenceand2

ℑ 𝔡𝔲𝔤 𝔬𝔲𝔱 𝔪𝔶 𝔢𝔶𝔢𝔰,
𝔦𝔫 𝔥𝔬𝔭𝔢𝔰 𝔬𝔣 𝔫𝔬𝔱 𝔰𝔢𝔢𝔦𝔫𝔤 𝔱𝔥𝔢 𝔣𝔦𝔩𝔱𝔥 𝔞𝔫𝔡 𝔲𝔤𝔩𝔦𝔫𝔢𝔰𝔰 𝔬𝔣 𝔱𝔥𝔦𝔰 𝔴𝔬𝔯𝔩𝔡.

ℌ𝔬𝔴𝔢𝔳𝔢𝔯, 𝔱𝔥𝔞𝔱 𝔴𝔞𝔰 𝔫𝔬𝔱 𝔢𝔫𝔬𝔲𝔤𝔥.

ℑ 𝔣𝔢𝔢𝔩 𝔱𝔥𝔢𝔪 𝔞𝔤𝔞𝔦𝔫, 𝔞𝔤𝔞𝔦𝔫 𝔴𝔦𝔱𝔥 𝔞𝔩𝔩 𝔪𝔶 𝔰𝔢𝔫𝔰𝔢𝔰. ℑ 𝔰𝔢𝔢 𝔱𝔥𝔢𝔪 𝔢𝔳𝔢𝔫 𝔴𝔦𝔱𝔥𝔬𝔲𝔱 𝔪𝔶 𝔢𝔶𝔢𝔰.

𝔄𝔫𝔡 𝔞𝔩𝔩 𝔱𝔥𝔢 𝔴𝔥𝔦𝔩𝔢, ℑ 𝔰𝔥𝔢𝔡 𝔱𝔢𝔞𝔯𝔰 𝔬𝔣 𝔟𝔩𝔬𝔬𝔡

چه خوشگله.... ❤❤❤❤❤❤❤💙💙💙