But in her web she still delights
To weave the mirror’s magic sights,
For often thro’ the silent nights
A funeral, with plumes and lights
And music, came from Camelot:
Or when the moon was overhead
Came two young lovers lately wed;
'I am half sick of shadows,'
said the Lady of Shalott
A. Tennyson (s.XIX)

J. W. Waterhouse 1915

Gabrielle D'Estrees
William Powell Frith 1869

Videns Jesus civitatem flevit super illam 
(Al ver Jesús la ciudad, lloró por ella - Lc 19, 41)
Enrique Simonet 1892

"Who is this? And what is here?"
And in the lighted palace near
Died the sound of royal cheer;
And they crossed themselves for fear,
All the Knights at Camelot;
But Lancelot mused a little space
He said, "She has a lovely face;
God in his mercy lend her grace,
The Lady of Shalott."
A. Tennyson (s. XIX)

On a fine day
Elizabeth A. Forbes

«Poco es que seas mi siervo, en orden a levantar las tribus de Jacob, y de hacer volver los preservados de Israel. Te voy a poner por luz de las gentes, para que mi salvación alcance hasta los confines de la tierra.» 
Isaiæ 49:6

Une femme en jaune en train de lire
Charles H. Traub - Roma, 1981

Dreams
Vittorio Matteo Corcos - 1896

«Este ha sido puesto para que muchos en Israel caigan y se levanten; y será como un signo de contradicción —y a ti misma una espada te traspasará el alma—, para que se pongan de manifiesto los pensamientos de muchos corazones».
Lc. 2, 34-35

La Presentacion de Jesús en el Templo

Una autem sabbati, Maria Magdalene venit mane, cum adhuc tenebræ essent, ad monumentum: et vidit lapidem sublatum a monumento.
Cucurrit ergo, et venit ad Simonem Petrum, et ad alium discipulum, quem amabat Jesus, et dicit illis: "Tulerunt Dominum de monumento, et nescimus ubi posuerunt eum."
Exiit ergo Petrus, et ille alius discipulus, et venerunt ad monumentum.
Currebant autem duo simul, et ille alius discipulus præcucurrit citius Petro, et venit primus ad monumentum.
Et cum se inclinasset, vidit posita linteamina: non tamen introivit.
Venit ergo Simon Petrus sequens eum, et introivit in monumentum, et vidit linteamina posita, et sudarium, quod fuerat super caput ejus, non cum linteaminibus positum, sed separatim involutum in unum locum.
Tunc ergo introivit et ille discipulus qui venerat primus ad monumentum: et vidit, et credidit: nondum enim sciebant Scripturam, quia oportebat eum a mortuis resurgere.
Abierunt ergo iterum discipuli ad semetipsos.
Maria autem stabat ad monumentum foris, plorans. Dum ergo fleret, inclinavit se, et prospexit in monumentum: et vidit duos angelos in albis sedentes, unum ad caput, et unum ad pedes, ubi positum fuerat corpus Jesu.
Dicunt ei illi: "Mulier, quid ploras?"
Dicit eis: "Quia tulerunt Dominum meum: et nescio ubi posuerunt eum."
Hæc cum dixisset, conversa est retrorsum, et vidit Jesum stantem: et non sciebat quia Jesus est.
Dicit ei Jesus: "Mulier, quid ploras? quem quæris?"
Illa existimans quia hortulanus esset, dicit ei: "Domine, si tu sustulisti eum, dicito mihi ubi posuisti eum, et ego eum tollam."
Dicit ei Jesus: "Maria. Conversa illa, dicit ei: "Rabboni" (quod dicitur Magister).
Dicit ei Jesus: "Noli me tangere, nondum enim ascendi ad Patrem meum: vade autem ad fratres meos, et dic eis 'Ascendo ad Patrem meum, et Patrem vestrum'
Deum meum, et Deum vestrum.
Jn 20, 1-17