در باب قدر ندونستن یا حالا چیز بزرگی هم نبود


یکی از دوست های دانشگاهم هست که جزو اولین بچه های دانشگاه بود که باهاش صمیمی شدم و شاید بشه گفت در روز اول خفنترین دانشجوی دانشگاه بود.
جدا از خفن بودن، همیشه روحیه خوبی هم داشت و خیلی هم در عین اعتماد به نفس، فروتن بود.
بعد از چند سال کار کردن تو بهترین شرکت های ایران، رفت آلمان و جای خیلی خوبی مشغول شد.
دیروز توی گیتهاب دیدم که توی یک پروژه اوپن سورس گوگل مشارکت کرده و یک مشکل ریزش رو حل کرده. خیلی براش ذوق کردم و رفتم پیوی ذوقم رو بهش ابراز هم کردم
جدا از خوش وبش، اولین واکنش اش این بود که آها اون رو میگی ؟ چیز کوچکی بود که. حاله فکر کردم چیو میخوای بگی !
این اتفاق خیلی رفت توی مغزم حقیقتش
همین مشارکت کوچک آرزوی خیلی هاست که تو رزومه شون باشه. حتی آرزوی خودتم بود. اما چرا الان دیگه اهمیت نداره؟ چرا الانکه رسیدیم بهش دیگه قدرشو نمیدونیم و برامون عادی می شود.
البته من یادم هست و تاکید دارم که هزاران موفقیت دیگر هم کسب کرده ولی این هم مهم بود. این هم آرزومون بود که تو بهش رسیدی
شاید حتی این چیزهایی که باعث شده این دستاورد عادی به نظر بیاد پیش نیاز های این بوده
موضوع هم فقط در مورد این اتفاق نیست ، چیزی که برام مهم شده اینه که چطوری میتونیم به خودمون یادآوری کنیم اینی چیزی که الان دارد زندگی میکنی آرزوی خودت بود که بهش رسیدى.
برای خودم هم حتما پیش میاد و گاهی آدم نیاز داره یکی این ها رو بهش یاداوری کنه
مثلا برای من کار تو شرکت تاحدی اینطوری هست. علاقه داشتم که بهش برسم و بعد از کش و قوس های مختلف بهش رسیدم. نمیگم نباید غرزد ولی کاش یادمون باشه این که بابتش الان غر می زنیم آرزوی خودمون بوده
دقت هم بکنید که نمیگم آرزوی خیلی هاست پس قدر بدونیم بلکه اگه خودمون آرزو کردیم و بهش رسیدیم فراموشش نکنیم.

به دنبال مطالب خوب بودم امروز که براتون بذارم، به این نتیجه رسیدم که از perplexity بگم، یه سایته که رایگان میتونید استفاده کنید و پلیه بین LLM و موتور جست و جو.

یعنی شما سوال خودتون که نیاز به سرچ داره رو می‌نویسید و سرچ می‌کنه و خلاصه نتایج رو به همراه ارجاع به منابعی که استفاده کرده میاره.

برای من در خیلی از موارد از گوگل سریع تر به جواب میرسه باهاش، حداقل نیاز نیست فیلترشکن خاموش روشن کنی تا سایت های مختلف رو باز کنی و بینشون بگردی.

جدا از سایت، اپلیکیشن اندروید خوبی هم داره، من راضی ام.

https://www.perplexity.ai/

MOONSHID | 🌏 منم فرزند خاورمیانه...
https://www.instagram.com/reel/DAyrkwXIvwJ/

این اخیرا که یکی از یوتوبرهای معروف یه اپلیکیشن والپیپر ساخته بود و معرفی کرد که خیلی خیلی گرون و مسخره بود، تصمیم گرفتم بعد از سال ها دوباره بگردم دنبال اپلیکیشن والپیپر.

چند تا پیدا کردم که هر کدوم برای گرفتن پول داستانهای خودشون رو داشتن، اما abstruct خوب بود. برای one plus هست و یه سری والپیپر محدود هم به شکل رایگان و با دردسر کم قابل دریافت برای همه گذاشته. خوبیش این بود که اونایی که در دسترس بود و حتی اونایی که نبود، مطابق سلیقه من بود. اینجا متوجه این نکته شدم که جایی که تنوع کمه حداقل اگه سلیقه اون کی که انتخاب یا طراحی می‌کنه خوب باشه آدم کارش راه میوفته!

بعد از چند روز که باز تو گوگل پلی دنبال اپ هایی با امتیاز خوب می‌گشتم، یه اپلیکیشن قشنگی پیدا کردم که هم والپیپر هم ringtone های جالب داره. خوبیش اینه که سرچ هم داره بین تعداد عظیمی که قابل دسترس هست میتونید سرچ کنید

فقط محدودیتی که داره اینه که برای دانلود یکسریش نیاز هست تبلیغ ببینید ولی رایگان هاشم خیلی زیاد و خوبن. این یکی اسمش Zedge هست.

چند نمونه از والپیپرهاشو اینکا می‌ذارم باز براتون.

شما نظرتون چیه؟ دورکاری پرفورمنس رو کم می‌کنه؟

به نظرتون استفاده از واژه تکان‌دهنده در کانتکست گسل و زلزله، شانسی بوده یا عمدی؟
اسم چنل مشخصه. :))

اگه دوست دارید یه اپ یادداشت برداری داشته باشید که توش نوت بنویسید (با فرمت markdown) به نظرم از obsidian غافل نشید.

گزینه های خوب دیگر هم هست مثل notion (که با فارسی و ایرانی ها کلا خوب نیست و اکانت های فارسی رو بسته) و logseq (که اگرچه فارسی رو میشه با ترفند توش نوشت ولی به زیبایی و روونی obsidian نیست).
خوبی obsidian اینه که نسخه گوشی و کامپیوتر هم داره. فقط اینکه سینک شدنش پولیه مگر با ترفند و ملق به گیت و گیتهاب وصلشون کنید.

لینک ویدیو خیلی خوب برای شروع:
https://m.youtube.com/watch?v=DbsAQSIKQXk

و البته به این مدل اپ های یادداشت برداری که امکانات خاصی مثل لینک کردن نوشته ها رو دارن، میگن مغز دوم.
اگه شما هم استفاده میکنید خیلی خوشحال میشم بگید چطوری؟ ویدیوهای یوتوب خیلی نمیگن خب در طول روز چطوری ازش استفاده کنیم. کتاب مفصل هم بابتش دیدم ولی حس میکنم تا یکم نتیجه نگیرم، نمیتونم انرژی بذارم کتابه رو بخونم.

اسم کتاب:
Building a Second Brain: A Proven Method to Organise Your Digital Life and Unlock Your Creative Potential

یه چیزی می‌خوام بنویسم که نمی‌دونم از کجا شروع کنم و چقدر بنویسم و به کجا برسم

اما خلاصه‌اش این میشه که کسایی که هم مسیرتون هستن ناخودآگاه شبیهتون هم هستن و این می‌تونه کمک کننده باشه.

مثلا همکارتون یا همون مسیر شغلی که شما رفتی رو رفته یا می‌ره. همون سوال هایی که تو ذهن شماست تو ذهن اونم هست تا حدی (مثلا به خاطر حقوق کم شرکت رو عوض کنم)

یا مثلاً کسی که باهم یک باشگاه میرید، قاعدتاً همون مشکل جاپارکی یا نبودن اتوبوس که شما دارید رو اون هم داره.

چیزی که می‌خوام بهش برسم اینه که در اکثر مواقع ما جمع چالش هامون تو زندگی منحصر به خودمونه، مثلا کسی همکارم نیست که باشگاهم هم بیاد و خونه‌ش هم باهام یه جا باشه (معمولا) ولی برای رسیدن به راه حلی که تو زندگی من جواب بده میتونم از خرده راه حل های آدمای دیگه استفاده کنم.

مثلا ببینم هم باشگاهیام برای جاپارک چیکار میکنن و کدوم برای زندگی من با توجه به محل کارم جواب میده.


توضیح: من ماشین ندارم مشکل جا پارک هم ندارم فقط توضیح بود. اما شمایی که بهم کمک میکنید به سولوشن خودم برسم دمتون گرم!

به نظرم توانایی تبدیل یک تغییر به یه پروسه مرحله به مرحله هم خیلی مهمه.

امروز یکی گفت golandم ترکیده و مجبورم از vscode استفاده کنم یادش افتادم.