رویایِ ملّی و راهبردِ نوروز – Telegram
رویایِ ملّی و راهبردِ نوروز
437 subscribers
21 photos
31 videos
4 files
119 links
این کانال فضایی است برای به تصویر کشیدن جمعی رویایِ مشترکِ ملی ایرانیان و سخن گفتن از راهبردِ نوروزی که ما را به آن رویا رهنمون خواهد شد. تماس با تسهیل گران کانال
@Sjdfattahi
@Hajizadegan
@Jchaghazardi
Download Telegram
✳️پیام همراهان کانال✳️
توضیح: انتشار پیام های همراهان کانال صرفا جهت طرح دیدگاه های گوناگون در ارتباط با مفهوم رویای ملی است و این پیام ها بیانگر نظرات کانال رویای ملی و راهبرد نوروز نیست. در زمینه انتشار پیام ها معیار اصلی عدم وجود اشکال گوناگون خشونت از جمله خشونت زبانی در پیام است.

https://news.1rj.ru/str/royayemelli

علی از همراهان کانال در پیامی نوشته است:

وقتی خواندم برای اعتراض به حکم ۳۸ سال حبس نسرین ستوده وکیل و مدافع حقوق بشر، در کشور فرانسه ۱۶۰ هزار امضا جمع شده،بیاد آوردم، در ایران برای همراهی و حمایت از خواسته به حق نرگس محمدی( اعتصاب غذا برای احقاق حق مکالمه تلفنی با فرزندانش) در نهایت نزدیک به بیست هزار امضا جمع شد و برای موارد مشابه مانند عبدالفتاح سلطانی و فرهاد میثمی ،..... نیز در همین حدود بود . در حالیکه همه اینان برای بهبود حقوق بشر و حق شهروندی مردم این سرزمین، مبارزه کرده و هزینه می پرداخته اند .

اینک رویای من این است که روزی در ایران هم چنین انسانهای مسئولی داشته باشیم که در راه احقاق حقوق دیگران و احیای عدالت حداقل چنین قدمهای کوچکی بردارند.
به امید آن روز💐

#رویای_ملی
#راهبرد_نوروز
این مطلب را اگر می پسندید به اشتراک بگذارید تا آفریده شود.
⭕️️ برای آفرینش رویای ملی ایرانیان و برساخت راهبردی نو برای تحقق آن به کانال زیر بپیوندید:
@royayemelli
✳️ اقلیت خودت هستی، من ایرانیم!✳️
🖋 سجاد فتاحی
https://news.1rj.ru/str/royayemelli

«لوریس چکناواریان» آهنگساز سرشناس ایرانی، در یکی از مصاحبه‌ها، به خبرنگاری که از او پرسیده است:
« تعلّق شما به اقلّیت ارمنی چه تاثیری بر موسیقی شما گذاشته است؟»
اینگونه پاسخ می‌دهد:
«اقلیت خودت هستی، من ایرانیم ...»   

نظام‌های حقوقی و سیاسی‌ای که تفاوت‌های جوامع خود در حوزه‌های گوناگون فرهنگی، اجتماعی و سیاسی را با برچسب‌های سوگیرانه‌ای چون اقلیت و اکثریت بازنمایی می‌کنند، تفاوت‌ را نمی‌فهمند و شیوه مواجهه با آن را در جهان جدید نمی‌دانند، تنها و تنها تار و پود انسجام جوامع خود را از هم می‌گسلند. این نظام‌ها تا آنجا پیش می‌روند که به ناگاه اکثریتی از تمام گروه‌هایی که روزگاری آنها را با برچسب اقلیت رانده و نادیده گرفته‌اند در برابر خود می‌بینند.
برچسب اقلیت برای سیاست‌مداران در چنین نظام‌هایی از نظر روانی ارضا کننده است و آنها را در دام نادیده گرفتن مخالفان و گروه‌ها و افراد متفاوت با خود می‌اندازد.
در طول دهه‌های گذشته، نظام حقوقی و سیاسی ایران، گروه‌های گوناگونی را با عناوینی چون اقلیت‌های مذهبی، اقلیت بدحجاب، اقلیت معترض، اقلیت جوانانی که سبک زندگی متفاوتی دارند، اقلیت ملی‌گرا، اقلیت سکولار و ... رانده است و این اقلیت‌ها در شرایط کنونی در حال پیوستن به یکدیگر و سامان دادن اکثریتی هستند که گرچه ممکن است ندانند چه می‌خواهند اما بی‌گمان می‌دانند که چه نمی‌خواهند، و همین، چه خوشایندمان باشد و چه نباشد، در جوامع انسانی برای قرار گرفتن در یک مسیر کافی است ... اگرچه در پایان مسیر تفاوت‌ها دوباره سر بر می‌آورند.

یکی از رویاهایی که برای آینده ایران زمین می‌توان در سر پروراند آن است که تفاوت های ایرانیان از هرگونه اش، چه دینی، چه مذهبی، چه قومی و چه هر چیز دیگر تنها و تنها تفاوت هایی زیبا باشد؛ و نه ابزاری ویرانگر برای تقسیم ساکنان این سرزمین به اقلیت و اکثریت؛ و از هم گسستن تار و پود اجتماعی.

همه ایرانیان برای تحقق این رویا باید این سخن چکناواریان را به خاطر داشته باشند:

✳️ «اقلیت خودت هستی، من ایرانیم✳️


#رویای_ملی
#راهبرد_نوروز
این مطلب را اگر می پسندید به اشتراک بگذارید تا آفریده شود.
⭕️️ برای آفرینش رویای ملی ایرانیان و برساخت راهبردی نو برای تحقق آن به کانال زیر بپیوندید:
@royayemelli
✳️ رویای ملی خروج از ناتوانی و ناتمامی✳️
🖋 جلال چقازردی
https://news.1rj.ru/str/royayemelli

این روزها فیلم غلامرضا تختی به کارگردانی بهرام توکلی در سینماهای کشور در حال اکران است. فیلم فرآیند  قهرمان ملی شدن تختی، پایمردی او بر سر آرمان‌های ملی گرایانه‌اش، دست‌گیری و یاری رسانی‌اش به مردم، به چالش کشیدن دربار پهلوی و بی اعتنایی به تطمیع‌ها و تهدیدهای آنان، حمایت از دانشجویان معترض و ... را به تصویر کشیده و حکایتگر آن است که چگونه تختی همه چیزش، حتی زندگی شخصی و خصوصی‌اش را بر سر عقایدش فدا می‌کند.
هر اثر هنری که تولید می‌شود حتی اگر مقطعی در گذشته‌ی جامعه و کشوری را مورد بررسی قرار دهد یک اثر معاصر است؛ چرا که در یک فضای گفتمانی و در گفتگو با متن اجتماعی حاضر تولید شده است. آثاری مانند تختی، چ، تنگه‌ی ابوقریب و ایستاده در غبار، با پرداخت شبه نوستالژیکی که از یک وضعیت جمعی بهتر در گذشته دارند و نمایش قهرمانان ملی- مذهبی که در راه وطن و آرمانشان ثابت قدم بودند و از همه چیزشان می گذشتند، ما را با مساله‌ی فقدان و خلا حضور قهرمانان ملی در روزهای کنونی‌مان مواجه می‌کنند. قهرمانانی که ایران را برای ایران می‌خواهند نه برای حشمت و جاه؛ نظام ارزشی- معنایی تزلزل ناپذیر و شخصیت‌های فساد ناپذیر دارند و مودت و مدارا با مردم طریق رفتاری آنهاست. می‌توان گفت بخشی از فضای یاس آلود و رخوت‌دار فعلی‌مان نیز ناشی از فقدان حضور قهرمانانی اینچنینی در اذهان ایرانیان است و شاید در نتیجه‌ی همین فقدان وجودی و خلا ذهنی است که سلبریتی‌ها اینقدر متنفذ شده‌اند و سیاسیون می‌خواهند با ظاهرسازی‌های رسانه‌ای خود را در قالبی ملی-مردمی جا بزنند.
از فرازهای تاثیر‌گذار فیلم تختی مواجهه‌ی غیابی دو قهرمان ملی و اجازه بدهید بگویم دو سیاوش ملی در دو سکانس متفاوت است. صحنه‌ای که تختی شکوهمندانه از مسابقات جهانی و دریافت مدال طلا بازگشته است. در استقبال فرودگاه، هوادارانش، عکس بزرگی از مصدق را به دست او می‌رسانند و تختی با بوسه بر آن، آنرا همچون پرچم دادخواهی به دست می‌گیرد و پیشران جماعت می‌شود. در سکانسی جلوتر، نامه‌ی پیر احمدآبادی به تختی را می شنویم. مصدق در این نامه‌ی عجیب و تامل برانگیز در روزهای تنهایی و محصوری‌اش، به تختی یادآوری می‌کند که ملت ایران شکست‌ها، تلخی‌ها و غرور ملی جریحه دار شده‌ی خود را با پیروزی‌های او التیام می‌بخشند. مصدق از تختی بابت شاد کردن دل ملت تشکر نموده و بیان می‌کند که اگر در بند و حصر نبود به استقبال او می رفت و دست‌هایش را می‌بوسید.
با خواندن بندهای پیشین  و سکانسی هایی که ذکر شد ممکن است این تصور پیش بیاید که درمان این روزهای جامعه ی ما و تحقق رویای ملی‌مان برای داشتن ایرانی آباد، آزاد، امیدوار و شاد  نیز از رهگذر ساختن قهرمان‌های ملی  و پر کردن این خلا می‌گذرد؛ اما با تمامی احترامی که به این قهرمانان باید داشت، باید گفت که اینگونه نیست. مواجهه‌ی واقع‌گرایانه، انتقادی و البته تلخ با تاریخ‌مان نشان می‌دهد که درمان زخم‌های جامعه‌ی ایرانی بازتولید قهرمانانی که خود را در راه مردم و خواسته‌های ملی ایثار کنند نیست. مرور ناتوانی و ناتمامی قائم مقام، عباس میرزا، امیرکبیر، مصدق، تختی، طالقانی، موسوی و ... همگی نشان می‌دهد که این راهکار دردی از ما دوا نمی‌کند و بلکه برعکس، شاید به واسطه‌ی پاسخ اشتباه دادن به یک مساله‌ی همیشگی، تنها بر حجم دردهای ما می‌افزاید. چرا که از این نکته مهم غفلت می‌کند که جامعه و سنت اندیشه‌ای عقیم و متصلب، امکان خروج پایدار از وضعیت‌های ناخوشایند ملی را نمی‌دهد. اگر چه نمی‌توان منکر اهمیت تغییرات در ساختار سیاسی بود، اما باید گفت تغییرات چهار دهه‌ی پیش نشان می‌دهد، مادامی که اندیشه‌ی ما این باشد که تنها راهکار اصلی در ساحت سیاست و تولید قهرمانانی است که راس هرم قدرت را به چالش می‌کشند و تغییر می‌دهند، در بر همین پاشنه‌ی فعلی خواهد چرخید و به قول دکتر رضا قلی "هر بار که بر می‌خیزیم، محکم‌تر زمین می‌خوریم".
راهی اگر هست آنرا باید در دفاع از جامعه و تقویت آن جست. این راه از اذهان و جسم‌های تک تک ایرانیان و پیگیری تغییرات فرهنگی-نهادی پیوسته می‌گذرد. قهرمانی اگر نیاز هست نه قربانی شوندگان ملی، بلکه سنت- نهادسازانی ملی هستند که "خیال خام" حل کردن یکباره‌ی تمامی مشکلات را ندارند و برطرف کردن بخشی از مصائب ملی‌مان را بر عهده می‌گیرند. محقق کردن آرزوهای ملی به مدد و یاری همه‌ی ایرانیان مقدور است. باید درباره چگونگی محقق کردن این رویا بیندیشیم و امید داشته باشیم که در این شرایط عسرتی-برزخی ایران به راهبردی نوروزی دست ‌یابیم.

#رویای_ملی
#راهبرد_نوروز
این مطلب را اگر می پسندید به اشتراک بگذارید تا آفریده شود.
⭕️️ برای آفرینش رویای ملی ایرانیان و برساخت راهبردی نو برای تحقق آن به کانال زیر بپیوندید:
@royayemelli
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✳️ ای خطه ایران مهین، ای وطن من ✳️

https://news.1rj.ru/str/royayemelli

تصنیف هایی که وطن را مورد خطاب قرار می دهند یکی از جلوه گاه هایی است که رویای ملی شاعر، آهنگ ساز و خواننده به صورت پنهان یا آشکار در آن به تصویر کشیده می شود.
تصنیف وطن من با شعری از ملک الشعرای بهار و به آهنگسازی پرویز مشکاتیان و با صدای ایرج بسطامی نمونه‌ای کم نظیر از اینگونه تصنیف هاست؛ تصنیف هایی که بارها و بارها ارزش شنیدن دارند و به ناگاه می بینی که با خواننده اثر همراه شده ای و می خوانی

ای خطهٔ ایران مهین‌، ای وطن من

ای گشته به مهر تو عجین جان و تن من

دور از تو گل و لاله و سرو و سمنم نیست

ای باغ گل و لاله و سرو و سمن من...

... تا هست کنار تو پر از لشکر دشمن

هرگز نشود خالی از دل محن من...

... دردا و دریغاکه چنان گشتی بی‌برک

کاز بافتهء خویش نداری کفن من...

... و امروز همی‌گویم با محنت بسیار

دردا و دریغا وطن من‌، وطن من


#رویای_ملی_در_تصنیف
#راهبرد_نوروز
این مطلب را اگر می پسندید به اشتراک بگذارید تا آفریده شود.
⭕️️ برای آفرینش رویای ملی ایرانیان و برساخت راهبردی نو برای تحقق آن به کانال زیر بپیوندید:
@royayemelli
✳️ گفتگویی درباره یک رویا ✳️

https://news.1rj.ru/str/royayemelli

توضیح: پس از انتشار پیام دوستی از همراهان کانال به نام مرتضی، این پیام با نقد یکی دیگر از همراهان (فرشاد) روبرو شد؛ شورای سیاست گذاری کانال بواسطه وارد دانستن بخشی از انتقادهای طرح شده پیام مرتضی را از کانال حذف کرد؛ این اقدام سبب اعتراض مرتضی و ارائه پاسخی به نقد فرشاد شد. بد ندیدیم گفتگوی شکل گرفته بین این دو همراه حول رویای ملی مرتضی را به صورت کامل منتشر کنیم.

✳️ رویای ملی مرتضی ✳️

تصور کن که سرزمینم پر بود از بوسه و لبخند
دست فروشها ترانه می فروختند و پلیسها بوسه بر گونه هایمان می کاشتند
سیاستمداران خیابانها را جارو می زدند آخوندها ساز می زدند! پیامبرانمان می رقصیدند و کودکانمان نقاشیهایشان را بر رنگین کمان می آویختند
آن روز دیر نیست من میدانم!

✳️ نقد فرشاد بر رویای مرتضی ✳️
اگر برای دیگران کاری، وضعیتی، و آینده ای که منطقا متضاد حال و قالشان هست تصور کنیم و رویا برایش بسازیم، تنها به دوگانگی و تضاد دامن زده ایم. روحانیون ( که اطلاق لفظ آخوند به آنها، به غیر از موارد خاص، خودش متضمن نوعی خشونت کلامی است ) در لطیف ترین و عارفانه ترین حالت هایشان هم ساز زدن برایشان آینده مطلوب محسوب نمیشود. همانطور که برای سیاست مدار، جاروکشی رویایی نخواهد بود. رویاپردازی اینگونه واژگونه و کاریکاتوری بیشتر به خیال پردازی در خصوص تنبیه حریفان و حذف آنها شبیه است تا رویای آرمان جمعی ایرانیان، آنهم بعد از سرنگونی سیاستمداران و روحانیون. فکر کنم که اتفاق نظر داشته باشیم که رویای ایرانی قرار نیست که این دو دسته را حذف کند. درست است ؟

✳️ پاسخ مرتضی به نقد فرشاد ✳️

درود
من نسبت به حذف پیامم معترضم
شورا میتوانست پاسخ من را هم ببیند و بعد تصمیم بگیرد.
چون به همین منوال باشد آیا انتقادات من هم نسبت به پیامها و پستهای آقایان جلایی پور و صادقی میتواند منجر به حذف موقت پیام آنها شود؟
در پاسخ به انتقاد دوست عزیزم،
در متن ادبی برای فضاسازی، کلمات، کارها و افراد، جایگاه جدیدی را میگیرند تا زیباتر شوند. در اینجا هم شخصیتها و کارهایشان در راستای آفرینش یک فضای شاد و سرشار از عشق، امید و مهربانی است؛ جایی که در نهایت این کودکان هستند که رویاهایشان را خودشان میکشند و عملی میکنند!
در مورد لقب آخوند باید عرض کنم خود طلاب و روحانیون به وفور این کلمه را استفاده میکنند و در کتب تاریخی و حتی بعنوان فامیل و لقب از این کلمه استفاده میشده و الان هم بین مردم رایج است و توهین یا خشونت تلقی نمیشود.
این رویا رویای سرزمینی شاد و سرشار از عشق و خدمت است که کسی متعرض کسی نمیشود، کسی از دیدن یک پلیس احساس دلهره نمایند، آخوندها شادی آفرینند و همراه طرب و شادی و عشق هستند.
سیاستمداران هم لباس خدمت بر تن کردند و یقینا با جامعه از نزدیکتر ارتباط برقرار میکنند تا مردم و دردهایشان را از نزدیک لمس کنند.
که صد البته سیاست پیشگان ما مخصوصا طیف اصلاح طلبشان بسیار بسیار بیشتر از اینها به ملت بدهکارند و حتی اگر در مقام تنبیه هم جارو بزنند و خدمات عمومی انجام بدهند( همانند برلوسکونی) جای دوری نمیرود، تا کمی فراموشی رویاهای مردمی را که به آنها رای دادند و علی الظاهر امسال هم در انتخابات مجلس به حضورشان و تکرارشان نیاز هست جبران بکنند،
صد البته بوسه یک پلیس بر گونه یک شهروند و جاروزدن یک سیاستمدارو ساز زدن یک آخوند هرگز دون شان نیست که مایه فخر و مباهات است و سرشار از عشق و همدردی!
این رویای شخص من، ذهن من، ۴۰ سال زندگی من ۴۰ سال درد و رنج و تحمل تبعیض و صد البته ۴۰ سال سرکوب آرمانها و زیباییهای من است، ایشان میتوانند جور دیگری رویا داشته باشند قرار نیست همه مثل ایشان یا سیاستمداران رویا داشته باشیم قرار نیست کسی حذف شود، حذف زبان عشق و کلام، مهربانی نیست
زنبور عسل، کرم خاکی، لاله واژگون، گربه های روی سقف شیروانی، شهروندان درجه ۲، ۳ و درجه هیچ در رویای من نقش بازی میکنند
رویای من رویای کودکی یک دختر کرد و بلوچ اهل سنت است
رویای من رویای نوجوان بهایی عزیزی است که نه تنها رویاهایش و بلکه وجودش را درون چاه دفن کردند
من نگران عشقم، نگران مهربانی هستم که به یغما رفته است
که البته میتوانم در فردای براندازی، فردای تغییر، فردای ایران متصور باشم!
اگر بخواهیم در تک تک کلمات ریز شویم و آنها را با ذره بین تفسیر کنیم بنظر من بیشتر تبدیل به یک سانسورچی و دستگاه ممیزی میشویم
وقتی رویای من فقط رویای من حذف میشود خود من هم در رویاهای یک سیستم حذف خواهم شد آیا اینطور نیست؟

✳️ کانال رویای ملی:
#رویای_ملی من این است که آدم های این خانه قبل از آنکه وارد قاب های روی طاقچه شوند،کنار هم بنشینند، با هم گفتگو کنند، و حتی با هم دعوا کنند؛ اما بر سر حذف نکردن دیگری ها با هم به توافق برسند.
@royayemellii
راهبردی نوروزی برای تحقق رویایی ملی

زدودن غبار غم از چهره تمامی ایرانیانی که سیل های اخیر آنها را آزرده است رویایی ملی است که هر یک می توانیم در تحقق آن سهم داشته باشیم.
کمک های نقدی به جمعیت هلال احمر ایران یکی از راهبردهای نوروزی برای تحقق این رویاست.

#رویای_ملی
#راهبرد_نوروز
این مطلب را اگر می پسندید به اشتراک بگذارید تا آفریده شود.
@royayemelli
✳️ افزایش ساعات مطالعه و تحقق یک رویا
🖋 محسن روانخواه
https://news.1rj.ru/str/royayemelli

هر ساله با نزدیک شدن به اردیبهشت ماه و زمان تقریبی برگزاری نمایشگاه بین المللی کتاب تهران، ارایه آمار و ارقام نه چندان دقیق در مورد ساعت یا اگر بهتر بیان کنیم دقایق مطالعه هر ایرانی خبرساز می شود و با فروکش کردن تب نمایشگاه کتاب این موضوع تا سال بعد به فراموشی سپرده می شود. در این بین کارشناسان سعی در ارایه دقیق و بی پرده آمار دارند و مسئولین هم سعی در تلطیف آمار، ولی در هر دو حالت به عدد قابل دفاع و قابل اعتنایی نمی رسیم. یک مقایسه ساده بین میزان سرانه مطالعه در ایران با کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه و یا حتی کشورهای کمتر توسعه یافته نظیر بنگلادش این اختلاف را پررنگ تر نمایان می کند.
بدون شک افزایش میزان مطالعه در یک جامعه به افزایش میزان آگاهی و افزایش صحت مطالبات در همه حوزه ها منجر خواهد شد . قطعا با افزایش سرانه مطالعه عمومی شاهد رشد و ارتقای جامعه و کشور عزیزمان در همه زمینه ها از حوزه های اجتماعی و علوم انسانی تا حوزه های تکنولوژی و علم و فن آوری خواهیم بود .
حال سوال این است که چگونه می توان از ظرفیت نوروز برای تحقق این رویا بهره برد؟ پاسخ در یک جمله کوتاه خلاصه می شود:
تشویق و گسترش فرهنگ اهدای کتاب بعنوان هدیه و عیدی بین مردم. پیش از نوروز امسال دکتر محمد فاضلی اهدای کتاب بجای اهدای سر رسید را به ارگان ها و سازمان های خصوصی و دولتی پیشنهاد کرده بودند و لیستی هم از کتاب های قابل اهدا ارایه کردند. من هم بعنوان یک دانشجو و به تاسی از ایشان عیدی دادن کتاب بدون هیچ محدودیتی را برای همه مردمان ایران زمین از پیر و جوان و خرد و کلان توصیه می کنم تا رویای ملی مان در ارتقای آگاهی و دانش مردم کشورمان به تحقق نزدیک تر شود .

#رویای_ملی
#راهبرد_نوروز
این مطلب را اگر می پسندید به اشتراک بگذارید تا آفریده شود.
⭕️️ برای آفرینش رویای ملی ایرانیان و برساخت راهبردی نو برای تحقق آن به کانال زیر بپیوندید:
@royayemelli
رویای ملی.pdf
222.5 KB
✳️ رویای ملی ✳️
🖋علیرضا افشاری - کنشگر حوزه میراث فرهنگی

https://news.1rj.ru/str/royayemelli

توضیح: کانال رویای ملی و راهبرد نوروز از کنشگران حوزه های فرهنگی، اجتماعی و سیاسی با نگرش های گوناگون دعوت کرده است که رویای ملی خود را بیان کنند. در متن پیوست علیرضا افشاری با پاسخ به این دعوت به توصیف رویای خود برای ایران زمین پرداخته است.

#رویای_ملی
#راهبرد_نوروز
این مطلب را اگر می پسندید به اشتراک بگذارید تا آفریده شود.
⭕️️ برای آفرینش رویای ملی ایرانیان و برساخت راهبردی نو برای تحقق آن به کانال زیر بپیوندید:
@royayemelli
✳️ رویای ملی ✳️
🖋علیرضا افشاری - کنشگر حوزه میراث فرهنگی

https://news.1rj.ru/str/royayemelli

توضیح: کانال رویای ملی و راهبرد نوروز از کنشگران حوزه های فرهنگی، اجتماعی و سیاسی با نگرش های گوناگون دعوت کرده است که رویای ملی خود را بیان کنند. در این متن علیرضا افشاری با پاسخ به این دعوت به توصیف رویای خود برای ایران زمین پرداخته است. از این بابت از ایشان سپاسگزاریم. متن کامل رویای او برای ایران زمین را می توانید در پیوند زیر مطالعه کنید:

https://news.1rj.ru/str/royayemelli/80
چکیده: رویای ملی من آن است که سرزمین‌های حوزه‌ی فرهنگی ایران «اتحادیه‌ای اقتصادی ـ فرهنگی» را شکل دهند که شهروندانِ آن اتحادیه هویت‌های قومی و ملی ـ تاریخی خود، هر دو، را به‌خوبی بشناسند و بر سنت‌های بومی و ملی خود و نیز زبان‌های قومی و ملی خود به خوبی چیره باشند؛ تاریخ ملی و نقدشده و درستی به کودکانِ همه‌ی این سرزمین‌ها آموزش داده شود با پیوست‌های کاملی از تاریخ بومی و محلی (با یادآوری همه‌ی بدی‌ها و خوبی‌های پیشین که از گذرگاه نقدِ دانشمندان و تاریخ‌پژوهانِ منطقه عبور کرده و اختلافِ روایت‌ها به کمینه رسیده باشد)؛ نیز زبان ملی و میانجیِ تاریخی این منطقه ــ‌ دستکم در یک هزاره‌ی گذشته ــ را بیاموزند، در کنار زبانِ قومی خویش (طبیعتاً در جاهایی که مدت‌هاست زبان‌های بزرگی چون ترکی و عربی و به‌تازگی کُردی آموزش رسمی را در اختیار دارند زبان فارسی در مقام زبان دوم و زبان فرهنگ حضور داشته باشد و در ایرانِ ما نیز زبان‌های قومی ــ ‌بر پایه‌ی اصولی درست از نظر تخصصِ آموزش، و نه سیاسی‌نگری‌ها، که در چه مقطعی و چگونه باشند ــ در کنار زبان ملی حضور داشته باشند)؛... و در آن شرایط، حتماً مجلس بزرگ مشترکی (مِهِستان) شکل خواهد گرفت که نخبگان و سیاست‌ورزانِ با تجربه و به‌ویژه اندیشمندان و فرهنگیانِ این سرزمین‌ها در کنار هم راهبردهای کلان اتحادیه را ریخته و پیش خواهند برد.

#رویای_ملی
#راهبرد_نوروز
این مطلب را اگر می پسندید به اشتراک بگذارید تا آفریده شود.
⭕️️ برای آفرینش رویای ملی ایرانیان و برساخت راهبردی نو برای تحقق آن به کانال زیر بپیوندید:
@royayemelli
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✳️ لرستان و خوزستان را دریابیم ✳️

هموطنانمان در بخش هایی از لرستان و خوزستان دقایق و ساعات سختی را می گذرانند؛ به هر ترتیب که می توانیم یاریشان کنیم.
شکستن سکوت خبری
ترغیب مقام های رسمی برای درخواست کمک از کشورهای دیگر
کمک های نقدی به نهادها و افراد معتمد و...
راه هایی است برای کمک به خوزستان و لرستان دوست داشتنی ایران.

@royayemelli
✳️ رویای در کنار هم بودن برای تداوم سنگ خارای ایران ✳️
🖋جلال چقازردی
https://news.1rj.ru/str/royayemelli

وضعیت همیشه در اضطرار و بحران و پیچ تاریخی بودن چهار دهه ی اخیر، نظام حکمرانی ناکارآمد، مفاسد عظیم اقتصادی، تنش های بین المللی و داخلی، تنگناهای اقتصادی، بلاهای طبیعی و انسان ساخت، موج مهاجرت ها و میل فراوان ترک وطن و ... فضای عمومی جامعه را به سمتی هدایت کرده است که هر کسی "سر در گریبان" و منزوی یانه به "پستوی خانه" خود پناه ببرد و با "دستانی پر تاول" فریاد اخوان را با بغضی به وسعت همه ی ایران زمزمه کند که
"خانه ام آتش گرفته است، آتشی جانسوز
هر طرف می سوزد این آتش
پرده ها و فرش ها را، تارشان با پود..."

حوادث نوروز امسال و دیدن روزگار نامراد و نامبارک هموطنانمان در گلستان، لرستان، خوزستان و... مزید بر این وضعیت عمومی می شود تا خمیده تر و از درون شکسته تر، بپرسیم
"ارغوان این چه رازیست که هر بار بهار
با عزای دل ما می آید؟
که زمین هر سال از خون پرستوها رنگین است
وین چنین بر جگر سوختگان
داغ بر داغ می افزاید..."
این حجم از غم و یاس می تواند هر بنیادی را هر اندازه که استوار باشد براندازد؛ اما حس می کنم در اینکه از کهن ترین تمدن های زنده‌ی بشری هستیم، و همواره مصیبت داشته‌ایم و هنوز مانده‌ایم، حکایتی از کشور و ملتی عجیب و سخت جان نهفته است. حس می کنم این جمله که طلوع همواره از تاریکترین لحظات شب شروع می شود می تواند بارقه ای از امید، هرچند خفیف و خسته را در دل ما بتاباند. ایران از این روزهای تنگنایی و غمناکی در تاریخش کم نداشته است، اما همواره راهی به برون و تداوم پیدا کرده است. یکی از کامل ترین توصیفات برای این مانایی رازآلود ایران از پس فرازها و نشیب های بسیار، از آن سیاح فرانسوی کنت آرتور دوگوبینو است که در عصر ناصری به ایران آمد. او ایران زمین را "سنگ خارا" وصف کرده و می نویسد:
"ایران در نظر من، چونان سنگ خارایی است که موج‌های دریا آن را به اعماق رانده‌اند، انقلابات جوی آن را به خشکی انداخته، رودی آن را با خود برده و فرسوده کرده است؛ تیزی‌های آن را گرفته و خراش‌های بسیاری بر آن وارد آورده، اما سنگ خارا که پیوسته همان است که بود، اینک، در وسط دره‌ای بایر آرمیده است. زمانی که اوضاع بر وفق مراد باشد، آن سنگ خارا گردش از سر خواهد گرفت. اهمیتی ندارد که کدام عنصر طبیعی پیروز شده یا چه حوادثی رخ داده باشد؛ تا زمانی که او از میان نرفته باشد، همان سنگ خارا خواهد بود و به جای نیرویی که بخواهد در درازای یک سده اندک آسیبی بر او وارد کند، او بر هزار نیروی مشابه چیره خواهد شد"
در کنار هم بمانیم تا این سنگ خارا تداوم داشته باشد.

#رویای_ملی
#راهبرد_نوروز
⭕️ این مطلب را اگر می پسندید به اشتراک بگذارید تا آفریده شود.
⭕️ برای آفرینش رویای ملی ایرانیان و برساخت راهبردی نو برای تحقق آن به کانال زیر بپیوندید:
@royayemelli
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✳️ تو را ای کهن بوم و بر دوست دارم✳️
https://news.1rj.ru/str/royayemelli
بعضی شعرها، تو را به سفری تاریخی می‌برند؛ به تمامی دوران‌های ایران‌زمین، و همنشینت می‌کنند با نام‌آورانی که هر یک خشتی از کاخِ فرهنگِ این سرزمین کهن را بر خشتِ دیگر نهاده‌اند. در این میان شعرِ «تو را ای کهن بوم و بر دوست دارم» از مهدی اخوان ثالت نمونه‌ای نادر از این دست است. این شعر عناصری از رویای ملی‌ ایرانیان را برجسته نموده و به هنرمندانه‌ترین حالت در کنار هم چیده است. تصنیف‌های گوناگونی بر اساس این شعر ساخته شده است که یکی از دل‌نشین‌ترین‌هایش تصنیفی است با همین نام به خوانندگی مهدیه محمدخانی و آهنگسازی بهزاد عبدی. اگرچه رویای کوچکی برای آینده ایران است اما می‌دانیم محقق خواهد شد روزگاری که محمدخانی و سایر زنان توانمند موسیقی ایران نه هم‌خوانانه که تک‌خوانانه و آزادانه در صحنه بخوانند

ز پوچ جهان هیچ اگر دوست دارم
تو را ای کهن بوم و بر دوست دارم

#رویای_ملی_در_تصنیف
#راهبرد_نوروز
این مطلب را اگر می پسندید به اشتراک بگذارید تا آفریده شود.
⭕️️ برای آفرینش رویای ملی ایرانیان و برساخت راهبردی نو برای تحقق آن به کانال زیر بپیوندید:
@royayemelli
✳️ چیستی رویای ملی (بخش سوم)✳️
🖋 عبدالله گیویان

https://news.1rj.ru/str/royayemelli

يكي از موضوعات مهم، رابطه رويای ملی و وسائط آن، عشق و اميد و ايمان، با واقعيت است. ما زمانی بيشتر از اميد حرف می زنيم كه واقعيت ها در مقابل و عليه ما صف كشيده، بر ما شوريده باشند؛ يعنی دقيقا زمانی كه در معرض نااميدی قرار داريم و شواهد از سختی و امكان ناپذير نمودن تحقق خواسته هايمان حكايت می كند.

مجنون اگر موافقت پدر ليلی را داشت و اگر ابن السلام را به رقابت او نياورده بودند كه مجنون خوانده و دانسته نمی شد. بلال اگر در معرض تيغ آفتاب، واقعيت سنگ بوجهلی را تسليم می شد كه ديگر پژواك "احد! احد!" گفتنش جاودانه نمی ماند.

به يك مسابقه‌ی فوتبال دقت كنيد، مثلا بازي ايران و استراليا. چه چيز در آن بازی تاريخي دال بر برتری تيم ايران بود؟ مربی برتری داشتيم؟ تداركات بهتری ديده بوديم؟ تيم منسجمتری داشتيم؟ بازيكنانمان از تيم حريف سرتر بودند؟ تماشاگران از ما حمايت می كردند؟ در بازی رفت برده بوديم و از بابت صعود به جام جهانی خيالمان راحت بود؟ و ده ها واقعيت منفي ديگر. در آن احوال واقعی ترين اتفاق، شكست تيم ما به نظر می رسيد و عاقلانه ترين رفتار، تن دادن به شكست بود! با اين همه و به رغم واقعيت ها، اين تلاش و اميد به پيروزی بود كه پيروز شد.

دقت كرده ايد كه تماشاگران فوتبال ما عادت داشتند از نيمه های نيمه دوم زمين را ترك كنند؟ كسانی كه شايد از ساعت ها قبل از شروع مسابقه و به رغم باد و باران و سرما و گرما خود را به استاديوم رسانده، رنج ساعت ها انتظار در گرما يا سرمای طاقت فرسا را بر خود هموار كرده بودند، از اواسط نيمه دوم و بخصوص اگر تيم محبوبشان باخته بود، شروع می كردند به ترك استاديوم. انگار باخت آخر دنياست، انگار نمی شود به تغيير نتيجه اميد داشت و انگار نه انگار آن همه سختی را تحمل كرده اند و آن همه ساعت انتظار كشيدند. تيم اگر می برد شادمانه تشويقش می كردند و اگر رو به باخت بود از آن دل می كندند و رو بر می گرداندند. البته چندي است از آن رفتارهاي تند كاسته شده است و تيم به اميد فردا و فرداهای بهتر تشويق می شود حتی اگر در اين مسابقه باخته باشد.

اين مثال را مي توان تعميم داد. مراد من اين است كه اتفاقا وقتی تيغ ناكامی ها و خنجر واقعيت ها به استخوان می سايد است كه نياز به اميد به تحقق روياي مشترك بيشتر موضوعيت پيدا می كند. ما همواره از اميد به چيزی حرف می زنيم كه نيست؛ چيزی كه معلوم است كه نيست اما ما می خواهيم و فكر می كنيم كه می شود و كه می بايد كه باشد.

اميد با توقع و برآوردِ متكی بر واقعيات، متفاوت است. می شود با معيار اتكا بر واقعيت ها، اميد را به واقع بينانه و غيرواقع بينانه تقسيم كرد. دقت داشته باشيم كه حتی در واقع بينانه ترين اميد ها هم حصه و سهمی از "آرزو"، "خواهش"، "اي كاش بشود"، و "می دانم كه می شود"، وجود دارد. اگر قطار سر ساعت يا كمی زودتر يا ديرتر برسد كه نمی توان به رسيدن آن اميد داشت! ما به اتكای شواهد واقعی تخمين می زنيم و توقع داريم قطار حدودا در ساعت معينی برسد. ممكن است ذوق هم داشته باشيم رسيدن قطار را ببينيم اما در اين صورت ديگر نمی توانيم بگوييم به رسيدن قطار اميد داريم. بر اين پايه، اميد با توقع و برآورد متكی بر واقعيات متفاوت است.
ادامه دارد...
چیستی رویای ملی (بخش نخست)
https://news.1rj.ru/str/royayemelli/23
چیستی رویای ملی (بخش دوم)
https://news.1rj.ru/str/royayemelli/43

#رویای_ملی
#راهبرد_نوروز
این مطلب را اگر می پسندید به اشتراک بگذارید تا آفریده شود.
⭕️️ برای آفرینش رویای ملی ایرانیان و برساخت راهبردی نو برای تحقق آن به کانال زیر بپیوندید:
@royayemelli
✳️ رویای ملی ✳️
🖋 فاطمه فرهودی، روانپزشک

https://news.1rj.ru/str/royayemelli

توضیح: کانال رویای ملی و راهبرد نوروز از کنشگران حوزه های فرهنگی، اجتماعی و سیاسی با نگرش های گوناگون دعوت کرده است که رویای ملی خود را بیان کنند. در این متن خانم فاطمه فرهودی با پاسخ به این دعوت به توصیف رویای ملی خود پرداخته اند. از این بابت از ایشان سپاسگزاریم.

✳️ رب اشرح لی صدری✳️

رویای من فرایند رشدی پر نشاط و کم گره برای نسلهای آینده است. فرایند رشدی که به ایجاد نسلی با ذهن و قلبی گشوده بیانجامد.
رویای من جامعه ایست که کودکش بازیگوش و سرزنده است. کودکی که در بازی های جمعی اش، کار گروهی، خلاقیت و مدیریت یاد میگیرد. کودکی که بالا رفتن از درخت را تجربه کند، در آب غوطه ور می شود، خاک را لمس کند و امکان نگریستن به وسعت بی کران آسمان شب را داشته باشد. رویای من نمردن نشاط و شور زندگی در کودکان سرزمینم بخاطر زندانی بودن در آپارتمان، با وسعت دید شبی به اندازه یک سقف، و به خاطر نداشتن همبازی های هم سن و سال است.
رویای من خانواده و جامعه ایست که دوران نوجوانی کم تعارض را ممکن سازد. خانواده و جامعه ای پذیرا و همراه که کمک کند نوجوان از بلوغ جنسی خود نه بترسد، نه شرمگین شود و نه به سمت رفتارهای افراطی و خود تخریب گرایانه برود. نسلی پرورش دهد که رابطه ای خوب با جسم خود داشته باشد.
رویای من خانواده و جامعه ای است که بالغین جوانش چه زن و چه مرد هر چه زودتر به استقلال مالی و فکری برسند؛ و زندگی بر اساس رای و نظر خود را به تدریج تجربه کنند.
رویای من جامعه ای است که بزرگسالانش فردیت و ارزشمندی خود را باور داشته باشند؛ در پی مدح و ستایش منابع قدرت و افراد طبقات اجتماعی بالاتر نروند. بزرگسالانی که نه تنها در نقش بیمارگونه 'مغلوبان جبر جغرافیایی' فرو نرفته، بلکه فعالان اجتماعی و مدنی و عرصه عمومی اند. بزرگسالانی که شوق به کار کردن و همت برای رشد شغلی را دارند.

رویای من جامعه و فرهنگی ایست که مرگ آرام و با رضایت را ممکن سازد.


#رویای_ملی
#راهبرد_نوروز
این مطلب را اگر می پسندید به اشتراک بگذارید تا آفریده شود.
⭕️️ برای آفرینش رویای ملی ایرانیان و برساخت راهبردی نو برای تحقق آن به کانال زیر بپیوندید:
@royayemelli
✳️ رویای ملی در نوروز ملی✳️
🖋 علیرضا صادقی - عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبائی
https://news.1rj.ru/str/royayemelli

رویایی دارم.....
کسی از کلمه اقلیت استفاده نکند.

اقلیت و اکثریتی وجود ندارد. اکثریت خود در مقایسه با گروه دیگر، اقلیت و اقلیت در مقایسه با گروه دیگر، اکثریت است...
احتمالا اغلب افراد پاسخ لوریس چکناواریان استاد موسیقی ایرانی را در پاسخ به سوال خبرنگار که پرسیده بود، اقلیت ارمنی تا چه اندازه در موسیقی شما تاثیر گذاشته شنیده اید که گفته بود: اقلیت خودت هستی، من ایرانیم.

کسی از کلمه شهرستانی استفاده نکند.

یکی از اشتباهاتی که هم نخبگان، هم رسانه ها و هم مردم عادی مرتکب می شوند، استفاده از کلمه شهرستانی است. اگر از شما پرسیده شد، کجایی هستید نگویید شهرستانی، بلکه با افتخار اسم آن شهر را بگویید. گفتن عبارت شهرستانی، نگاه تقلیل گرایانه به شهرها و ساکنان آنهاست.

کسی لهجه و زبان دیگری را مسخره نکند.
به لهجه های افراد به عنوان فرصت یادگیری نگاه کنیم، به عنوان لذت شنیدن، نه فرصتی برای تمسخر و عقده گشایی. زبان ها و لهجه ها در همه جای دنیا، گنجینه فرهنگی مشترک جهانی، محسوب می شوند.

در اماکن عمومی، همه اقوام ایرانی با لباس های فرهنگی و قومی خود ظاهر شوند.
یکی از مواردی که سبب شده است فرهنگ اقوام ایرانی فراموش شود، عدم استفاده از نمادهای فرهنگی اقوام ایرانی است. اجازه بدهیم با پوشش خود، چشم دیگران را به فرهنگ های متنوع خود عادت دهیم.

همه از عبارت جمهوری اسلامی ایران استفاده کنند.

استفاده از عبارت ایران اسلامی تعدادی از مذاهب و ادیان ایرانی را از دایره کشور ایران خارج می کند. اشتباهی که خیلی از بزرگان، نخبه ها، رسانه ها و حتی مردم مرتکب می شوند.
شکل حکومتی ایران، جمهوری اسلامی است. در ایران، صرفا مسلمانان زندگی نمی کنند. ارمنی ها، زرتشتیان، مسیحیان، یهودیان و بسیاری از ادیان الهی و غیر الهی در این کشور زندگی می کنند. لذا استفاده از ایران اسلامی، نگاه تقلیل گرایانه به کشور پهناور، متنوع، پرفرهنگ و پر دین ایران است.

#رویای_ملی
#راهبرد_نوروز
این مطلب را اگر می پسندید به اشتراک بگذارید تا آفریده شود.
⭕️️ برای آفرینش رویای ملی ایرانیان و برساخت راهبردی نو برای تحقق آن به کانال زیر بپیوندید:
@royayemelli
✳️ رویاها و آرزوهای جمشید مشایخی✳️

https://news.1rj.ru/str/royayemelli

جمشید مشایخی بازیگر پیشکسوت تئاتر، تلویزیون و سینمای ایران در گذشت. او با بازی در فیلم ها و مجموعه‌های گوناگون خاطرات ماندگاری را برای ایرانیانی از نسل های مختلف رقم زد.
با جستجویی ابتدایی در سخنان جمشید مشایخی در سال های اخیر می توان رویاها و آرزوهای او را برای ایران و جهان چنین برشمرد:

آرزو می کنم چراغ صحنه های نمایش این آب و خاک همیشه روشن باشد و فرزندان این سرزمین در همه زمینه های علمی، فرهنگی و هنری سر افراز باشند. هنر ما هویت ماست و نقش ما در دنیای امروز بازتاب هویت ماست.

امیدوارم یک روز از خواب بلند شوم و بشنوم که در جهانی که زندگی می کنیم دیگر جنگ وجود ندارد.

کانال رویای ملی و راهبرد نوروز درگذشت این سرمایه فرهنگی ایران زمین را به خانواده ایشان و تمامی دوست داران فرهنگ این مرز و بوم تسلیت می گوید.
یادش گرامی.

#رویای_ملی
#راهبرد_نوروز
این مطلب را اگر می پسندید به اشتراک بگذارید تا آفریده شود.
⭕️️ برای آفرینش رویای ملی ایرانیان و برساخت راهبردی نو برای تحقق آن به کانال زیر بپیوندید:
@royayemelli
✳️ فایده‌ی داشتن ِرویای ملی مشترک برای یک ملت (بخش دوم)✳️
🖋 نرگس آذری

https://news.1rj.ru/str/royayemelli

نوروز ۱۳۹۸ با سیل و هراسی فراگیر آغاز شد که نه تنها ایرانیانی که در سیل گرفتار آمده‌اند را تسخیر کرد بلکه تبدیل به هراسی ملی شد از تحقق یافتنِ ضرب‌المثل ِسالی که نکوست از بهارش پیداست. بهاری که با آمدن ِ سیل، سردرگمی ِمدیران و حاکمان و تنهایی و درماندگی ِمردمان را روشن‌تر از قبل، پیش ِرویمان گذارد؛ و این تماشا، چنان فراگیر و هولناک است که نگرانی از فردای ما و ایران، نُقل محافل عیدانه‌ی نوروزی‌مان نیز شده است. همه از هم میپرسیم که فردای ایران چه خواهد شد؟ پاسخ‌های زیادی از یکدیگر شنیدهایم که از آینده‌ای دوزخ گونه خبر میدهد و این بدان معناست که آینده، نامتعین و پیش بینی ناپذیرتر از پیش گشته است و حالا میدانیم که معتمدین و متخصصینی که بالارفتن قیمت دلار و گوشت و شورش فلان و سرکوب بهمان را با اطمینان پیش‌بینی میکردند هم حالا نمی‌توانند از پاشنه روی پنجه بچرخند، اندکی بالاتر بروند و به ما بگویند آخرش چه می‌شود.

در همین ایام افرادی را دیده‌ام که از این نگرانی چنان مستاصل شده‌اند که به مغاکِ ناگریز ِ فروپاشی روانی درغلتیده‌اند، انگار در هول و هراسِ پدیدآمده و اندیشیدن زیاد به همه‌ی نشانه‌های احتمالات ِممکن، حکمتی بدیهی از نظرمان پنهان شده است و آن اینکه آینده به ما بستگی دارد و پاسخ ِآگاهانه به این پرسش که در پس ِحالات روزمره‌مان، ما در حال انجام چه کاری برای آینده‌ی ایران هستیم؟
«ناامیدی» مجالمان نمی‌دهد که دست به کاری بزنیم و شاید ندانیم چه فعلی برای این روزها و روزهای ِسخت پیش‌ِ رو درست‌تر و کارآمدتر است؛ اما هنوز از پا ننشسته‌ایم چون وقت ِغنیمتی است و باید کاری کرد. گروهی از ما ایده‌ای برای صرف ِفعلی رهایی بخش داشته‌ایم و دست به کارِ «بافتن» زده‌ایم؛ بافتن رویای ملی و بافتن ِفردایی زیبا برای ایران.
رویای ملی درواقع تلاشی است برای ساختن ِآینده با رویابافی برای آن. من در همین گفتگوهای دوستانه و خانوادگی تلاش کرده‌ام این ایده را توضیح و بسط دهم و از میان همه‌ی این گفت و شنودها شیفته‌ی فعل ِبافتن در رویابافی شده‌ام. امید را در این حقیقت یافته‌ام که ما ابزارهای بافتن ِرویا و فردا را هنوز در دست‌هایمان داریم و شاید همین شعله‌ای بر سیاهی ِپیش‌رویمان باشد. این نوشتار هم دعوتی به همراهی برای بافتن ِرویاست، رویایی ملی که بافتنش اولین گام برای رسیدن به آن باشد:
❇️ بافتن به معنای گره زدن ِریسمان‌های گسسته به یکدیگر است.
❇️ بافتن، در نظم معنا می‌یابد و ساختارساز است.
❇️ بافتن، معنایی در پس ِنظم دارد.
❇️ بافتن، متضمن وجود عاملیت و کنش است.
❇️ رویابافی برای ایران به معنای تلاش برای گره‌زدن ایده‌هایمان برای آینده است.
❇️ رویابافی برای ایران ساختاری معنایی پدید می‌آورد که نوعی پلتفرم و دستورالعمل ِکلی برای تغییرات آینده است، این امر از تحمیل ِ تغییرات ناگهانی به‌جای آنچه می‌خواسته‌ایم جلوگیری می‌کند.
❇️ بافتن ِ یک رویای ملی مورد توافق، از حذف ِریسمان‌های کم‌صداتر و به لحاظ ِجمعیتی کوچکتر جلوگیری می‌کند، آنان را پیشتر در ساختن ِفردای ایران دخیل کرده است.
❇️ بافتن ِرویای ملی، مشارکت را جایگزین زورآزمایی می‌کند.
ممکن است بافتن ِیک رویای ملی به هر دلیلی تحقق نیابد اما حالا می‌توانیم به‌جای نگران ِفردا و ایران بودن، دست به کار ِساختن و بافتن ِاین فردا شویم. می‌توانیم ساختارهای جدید بسازیم و نقشِ خود را در ساختن این ساختارها ببینیم و محک بزنیم، می‌توانیم در میان ِهراس‌های فزاینده، قدم‌هایی به جلو برداریم و برای امیدوار بودن محملی بسازیم که اینبار آگاهانه و با آمادگی کامل به سوی تغییراتی بزرگ قدم برمی‌دارد. شاید چند قدم جلوتر باور کنیم که ما مخاطب ِسوال‌های دیگران درباره‌ی آینده‌ی ایرانیم و از آن‌ها نیز خواهیم پرسید تو چه رویایی برای آینده‌ در سر داری؟
ادامه دارد...
فایده‌ی داشتن ِرویای ملی مشترک برای یک ملت (بخش نخست)
https://news.1rj.ru/str/royayemelli/32
#رویای_ملی
#راهبرد_نوروز
این مطلب را اگر می پسندید به اشتراک بگذارید تا آفریده شود.
⭕️️ برای آفرینش رویای ملی ایرانیان و برساخت راهبردی نو برای تحقق آن به کانال زیر بپیوندید:
@royayemelli
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✳️ رویای ملی تبدیل شدن ایران به جایگاه امن تمامی سرمایه های طرد شده از وطن ✳️
https://news.1rj.ru/str/royayemelli

یازدهم فروردین ۱۳۹۸ بنیاد آقاخان جایزه خداوندگار موسیقی را به محمد رضا شجریان داد.

این مراسم بهانه ای شد تا یکبار دیگر تصنیف مرغ سحر این بار توسط مژگان شجریان اجرا شود.

یکی از رویاهای ملی مان می تواند آن باشد که ایران جایگاهی شود، امن، برای تمامی سرمایه های ارزشمندی که بنا به بهانه های توجیه ناپذیر طرد شده اند؛ سرمایه هایی که شجریان و آقاخان تنها نمونه هایی از آنها هستند.
( بنگرید به یادداشت شجریان و آقاخان: سرمایه های طرد شده به قلم امیر هاشمی مقدم در این پیوند:
https://news.1rj.ru/str/moghaddames/240)

در آن روز ایران مکانی امن خواهد بود برای استقرار و بالندگی تمامی سرمایه های انسانی خود.
بی گمان در آن روز دیگر
مرغ سحر ناله سر نخواهد کرد و نغمه هایی شادمانه سر خواهد داد.

#رویای_ملی
#راهبرد_نوروز
این مطلب را اگر می پسندید به اشتراک بگذارید تا آفریده شود.
⭕️️ برای آفرینش رویای ملی ایرانیان و برساخت راهبردی نو برای تحقق آن به کانال زیر بپیوندید:
@royayemelli
✳️پیام همراهان کانال✳️
توضیح: انتشار پیام های همراهان کانال صرفا جهت طرح دیدگاه های گوناگون در ارتباط با مفهوم رویای ملی است و این پیام ها بیانگر نظرات کانال رویای ملی و راهبرد نوروز نیست. در زمینه انتشار پیام ها معیار اصلی عدم وجود اشکال گوناگون خشونت از جمله خشونت زبانی در پیام است.

https://news.1rj.ru/str/royayemelli

✳️ رویای من✳️
🖋 مرتضی عنایتی

رویای با هم بودن است؛ رویایی با وسعت یک ملت، ملتی با وسعتِ همهٔ نیازها، نیازهایی که ارزش‌های من است ..

رویای آگاهی؛ آگاهی از نیاز ... نیاز به آگاهی رویای من است ...

رویای شفافیت؛ شفافیت در نیاز ، نیازِ من است ...

رویای صمیمیت؛ صمیمیت با خودم ، صمیمیت با همه ، صمیمیتِ یک ملت ، رویای من است، صمیمیت نیازِ من است ...

رویای امید؛ امید به باهم‌بودن ، امید به آگاهی از نیازها ، امید احساسِ من است ، و این احساس دلگرم‌ام می‌کند، و این دلگرمی به من جان می‌دهد ...

رویای آزادی؛ آزادی نیاز من است ... نیازم به آزادی امیدم به احترام و صمیمیت را بیشتر می‌کند ...

رویای محبت؛ نیازم به محبت کردن، امیدم به نیازِ دیدنِ محبت را می‌افزاید ...


رویای قدردانی؛ نیازم به قدردانی کلید واژهٔ تحققِ نیازهای من‌ است ، نیازم به قدردانی کردن، نیازم به دریافت قدردانی ....

رویای آموختن؛ نیازم به هر لحظه آموختن ، نیازم به زندگی را بیشتر می‌کند ..

رویای ارتباط؛ نیازم به ارتباط، ارتباط محبت آمیز ، ارتباطی بدون خشونت ، ارتباط با زبان ، زبان زندگی نیاز من است ...

رویای من؛ رویای زندگی است ، زندگی‌ای با آگاهی از نیازهایم ، نیازم به غنای زندگی است ، هر آن‌چه به من می‌افزاید ، به زندگی‌ام معنا می‌دهد ...

رویای من؛ معنای زندگی است ، زندگی‌ای با معنا ....

تقاضا کردن برای تحقق نیازهایم رویای من است؛ من برای تحقق رویاهایم نیازم به آموختنِ چگونه تقاضا کردن است ، تقاضایی که نیازهایم را ببیند، و در برآورده کردن‌اش بکوشد، تا شاید رویاهای من برآورده گردد ....

#رویای_ملی
#راهبرد_نوروز
این مطلب را اگر می پسندید به اشتراک بگذارید تا آفریده شود.
⭕️️ برای آفرینش رویای ملی ایرانیان و برساخت راهبردی نو برای تحقق آن به کانال زیر بپیوندید:
@royayemelli
#رویای_ملی

⭕️️ برای آفرینش رویای ملی ایرانیان و برساخت راهبردی نو برای تحقق آن به کانال زیر بپیوندید:
@royayemelli