NEW BOT Телеграм, страница

Forwarded from مجمع اسلامی دانشجویان دانشگاه سمنان

نگاهی کوتاه بر تاریخ ۸ مارس، روز جهانی زن:

نیویورک ۱۸۵۷؛ پس از قرن‌ها ستم افسارگسیخته بر زنان، اینبار در گیر و دار شهری صنعتی، هنگامه‌ای که زنان دیگر نه تنها کارگران خانگی، که تبدیل به کارگرانی ارزان قیمت برای کارخانه‌های صنعتی ریسندگی شده بودند، کارخانه‌هایی که تنها قانون برده‌داری بر آنها سلطه داشت، قانونی که کارخانه دار تعیین میکرد و کارگر نیروی کار خود را در آن‌ها ناچار به فروش میگذاشت، زنان به قدرت بی بدیل پیوند خود پی برده و در اعتراض به شرایط نامطلوب کار و زیست، دستمزد پایین، ساعات کاری طولانی و عدم وجود شرایط رفاهی، پای به خیابان‌ها گذاشتند. راهپیمائی بزرگی که اگر چه به خون کشیده شد اما به نقطه عطفی برای مبارزات زنان در تاریخ جهان بدل گشت.

در اوایل سال ۱۹۰۰ و شکل گیری اتحادیه‌های کارگری در جهان، زنان کارگر نیز به ضرورت تشکیل اتحادیه برای زنان کارگر و یا داشتن نمایندگانی از زنان در اتحادیه‌های کارگری و همچنین داشتن حق رای، توجهی دو چندان نشان میدهند.
در سال ۱۹۰۷ کلارا زتکین و الکساندرا کلنتای، از جمله پیشگامانی هستند که بر ضرورت مبارزات مشخص و سازمان یافته‌ی زنان بر علیه استثمار موجود، ستم جنسی و نابرابری‌های اجتماعی تاکید می‌کنند.
کلارا زتکین، پیوند مبارزات زنان به مبارزات عدالت‌خواهی و دموکراسی را ارمغان آور قدرت سیاسی و حق رای برای زنان، می‌دانست. همچنین الکساندر کلنتای نیز تظاهراتی بزرگ را برای تحت تاثیر قرار دادن افکار عمومی ضرورتی عظیم میدانست.
زنان نیویورک نیز در آخرین یکشنبه‌ی فوریه‌ی ۱۹۰۸ به مناسبت بزرگداشت ۸ مارس خونین ۱۸۵۷ پای به خیابان‌ها گذاشتند و این روز را روز زن نامگذاری کردند.
۲۳ فوریه‌ی ۱۹۰۹، بیش از دو هزار زن به خیابان‌ها می‌آیند و در بیانیه‌‌ای در پایان تظاهرات از ضرورت نامگذاری روز جهانی زن سخن میگویند.
۲ ماه بعد زنان کارگر نساجی نیویورک، اعتصابی عظیم متشکل از ۲۰ تا ۳۰ هزار نفر از کارگران را به مدت دو ماه شکل میدهند و خبر این ایستادگی و استقامت با شکوه زنان طولی نمیکشد تا به دومین کنگره‌ی زنان سوسیالیست (۱۹۱۰) در کپنهاگ می‌رسد. اتریش، آلمان و بلژیک، در سال ۱۹۱۱ شاهد برگزاری اولین راهپیمایی روز جهانی زن بودند، که با سرکوب نیروهای پلیس مواجه شد.
در سال ۱۹۱۷ روسیه‌ی تزاری شاهد تظاهرات عظیم زنان روسی در ۸ مارس است، که ۴ روز به درازا می‌انجامد و در پایان آن تزار ناچارا به خواسته‌های زنان تن می‌دهد. از جمله‌ی این خواسته‌ها حق رای برای زنان بود.
اینگونه پس از سال‌ها مبارزات بی مهابانه‌ی زنان در سراسر جهان، روز جهانی زن به نقطه‌ی پیوندی برای احقاق حقوق زنان در جهان بدل شد و به کوشش زنان مبارز جایگاه خود را در تقویم مبارزات سیاسی و اجتماعی پیدا کرد.

@majma_eslami

492 viewsEhsan Shahi, 17:04