"ما دیگه اصلا شبیه چیزی که بودیم یا میخوایم باشیم نیستیم.شدیم یه سری برده ذهنی یه سری رسانه که دارن کنترلمون میکنن.اون وقت شاکی هستیم که چرا حالمون بده و انرژی نداریم.
درست شبیه به یک اعدام صندلی برقی هستیم که برق وارد بدنمون شده ولی لعنتی نمیکشه.
شاید بهتر باشه یکم بیخیال این ها بشیم.
رسانه فقط تورو نابود میکنه.
شاید بهتر باشه بلند شی و زندگی کنی و فقط زنده نباشی.
باور کن این اسمشش زندگی نیست.این اسمش زنده مونده.
وقتش نیست یکم دور شی؟
وقتش نیست زندگی کنی؟
تا چه قدر میخوای ببازی؟
باختن همیشه این نیست که تیر بخوری بمیری یا زنده بگور شی یا توی شطرنج شکستت بدن.
باختن یعنی حالت بد شده و نمیدونی چرا.
من بهت میگم چرا.
چون تو زنده ای.
زندگی نمیکنی.
یک عمر در قالب کارتن و فیلم موزیک هرچی خواستن بهت گفتن و این یعنی باختن به همون گوسفندی که گفتم.
خیلی سنگینه به یه گوسفند ببازی.
بلند شو.
من کنارتم.
من حقیقت نیستم.
اما راهشو بهت یاد میدم تا بهش برسی.
به من اکتفا نکن.
راه تو بلنده.
راه رسیدن به ارامش از کوچه حقیقت میگذره.
بازم باهم حرف میزنیم.
مگه نه؟"

___از طرف اقا یا خانوم لیبیدو

IF YOU KNOW WHY, YOU KNOW WHY....