وقتی با کاراشون مجبورت میکنن بری و میگن خودت نخواستی بمونی<

وقتی تابستون اونقدر که فکرمیکردی جالب پیش نمیره<

وقتی کل شب رو از ناراحتی بیدار میمونی اما اونقدر بی حس شدی که اشکی نمیاد دیگه<

وقتی همیشه درحال مسخره کردن دیگرانه<

وقتی قرار بود برای هر روز تابستون برنامه‌ریزی کنی ولی حتی انگیزه بیرون اومدن از تخت رو نداری<

وقتی جنبه شوخی نداره<

وقتی برای اینک پسرا بهش توجه کنن هرکاری می‌کنه<

وقتی تو تابستون تنهاتر میشی و ایگنورت میکنن<

وقتی تنهاییتو خراب میکنن<

وقتی اونی که فکرمیکردی خیلی خوبه بدتر از همه بود<

وقتی میبینی اینهمه وقت برای خوندن کنکور داشتی،کتابتو نگاه نکردی و الان قراره پاره شی<

وقتی دیگه کسیو نداری که تا صبح باهاش حرف بزنی<

وقتی می‌دونه از اون بدت میاد و باهمون دوست میشه<

وقتی فکرمیکردی خیلی بهش نزدیکی اما اون چنین فکری نمی‌کرده<

وقتی دیگه حس خوبی ازش نمیگیری<

وقتی کسی نیست که بتونه درکت کنه<

وقتی موقع چت کردن افلاین میشه چون فکرمیکنه کار خیلی خفنیه<

وقتی میبینم چقدر رابطشون با خانواده‌شون خوبه و من فقط حسرتشو دارم<

وقتی بیشتر ویژوال استنه تا استعداد<

وقتی میخوای باهاش دوست بشی اما خجالت میکشی<

وقتی همه ازت توقع دارن<