وقتی میگی قدت بلنده اما کسی باورنمی‌کنه<

وقتی از اینکه فردا چهارشنبه‌ست امید به زندگی میگیری که یادت میاد امتحان داری<

وقتی تنها امید خانواده تویی<

وقتی تو مدرسه جدید کسیو نداری تا برات صبرکنه و باهم برین<

وقتی داری نسبت به هرچیزی بی‌حس میشی<

وقتی میگه"حتما تنبل بودی رفتی هنرستان"<

وقتی نه حوصله درس خوندن داری و نه کاری جز درس خوندن<

وقتی امتحانا شروع شدن اما هنوز اقدامی برای درس خوندن نکردی<

وقتی هنوز امیدواری اون شنبه برسه و درساتو بخونی<

وقتی ندونسته قضاوتت می‌کنن<

وقتی از جمعه بدت میاد ولی دلیل نمیشه شنبه بیاد<

وقتی همیشه برای همه‌چیز بهونه میاره<

وقتی سین میزنه ولی چیزی نمیگه<

وقتی انلاینه اما پی‌وی‌ـت رو سین نمیزنه<

وقتی بهش ابراز علاقه میکنی اما اون ساکت میمونه و چیزی نمیگه<

وقتی مجبوری برای دوست داشته شدن توسط همکلاسی‌هات کارهایی که نمیخوای انجام بدی و حرف‌هایی که نمیخوای بزنی<

وقتی برای چیزی ذوق داری اما وقتی بدستش میاری دیگه برات جالب نیست<

وقتی دیگه چیزی نمیتونه خوشحالت کنه<

وقتی میبینی کسایی که همیشه اولویتت بودن خیلی راحت ولت کردن<

وقتی بهت تهمت میزنن و تورو مقصر میدونن درحالی که هیچکاری نکردی و هیچکس‌هم باورت نمیکنه<

وقتی مدرسه انقدر سنگین شده که باید قید کل زندگیتو بزنی<