وقتی با هر آدم جدیدی هم که آشنا میشی بازم دلتنگش هستی<

وقتی هر خاطره خوبی که داری اون کنارت بوده اما دیگه نیست<

وقتی خانوادت"بچه مردم"رو میزنن تو سرت<

وقتی به گوشیت گیر میدن درصورتی که خودشون بیشتر از تو باهاش کار میکنن<

وقتی برای دیس کردنت،از گذشته‌ات استفاده می‌کنه<

وقتی افکارِ ناکافی بودنت نمیزارن روی چیزی تمرکز کنی<

وقتی اورثینک نمیزاره روی چیزی تمرکز کنی<

وقتی سعی میکنی تو اتاقت آرامش داشته باشی که صدای دعوا زیاد میشه<

وقتی متوجه نمیشه که نباید رفاقت و رابطه رو باهم قاطی کنه<

وقتی تنها کسی که درنهایت برات میمونه،جیشه<

وقتی به هرچیز مزخرفی که از دهنش درمیاد میگه عقیده<

وقتی فکر میکنه با بی‌احساس نشون دادن خودش خیلی کول و خفن میشه<

وقتی یک صحنه همش میاد جلوی چشمت و آزارت میده<

وقتی یادش رفته کی بزرگش کرده<

وقتی انقدر حتی زمانی که حالت خوب نبود گفتی"اشکال نداره"که فکرمیکنن واقعا مشکلی نیست<

وقتی تایپ شخصیتیش رو مقصر اخلاق گوهش می‌دونه<

وقتی ماه تولدش رو مقصر اخلاق گوهش می‌دونه<

وقتی هورمون هاش رو مقصر اخلاق گوهش می‌دونه<

وقتی میره با کسایی که خوشت نمیاد دوست میشه<

وقتی میدونه باهاش مشکل داری ولی باهاش دوست میشه<

وقتی سرعت رنگ عوض کردن آدما از آفتاب‌پرست هم سریع‌تره<