دوگانه زن‌زندگی‌آزادی در مقابل پهلوی کاذبه.

دوگانه فمنیست در مقابل پهلوی‌خواه کاذبه.

دوگانه دانشجو در مقابل غیردانشجو کاذبه.

دوگانه زن در برابر مرد کاذبه.

همه‌ی این دوگانه‌ها کاذب‌اند چون هم‌پوشانی زیادی بین همه‌شون هست و مواضع واقعی آدم‌ها چندوجهیه.

اسیر دوگانه‌های کاذب نشید.

بیان

@bayanz

If you don’t want to Live your life alone, you need to be ok with being vulnerable, Cool Kids never get to be in cool relationships.

26

You know the problem with a cool new phone that is pleasing to use is that I want to use constantly to just use it. I even write this message relying having to put it down. Like, usually people use phones to access social media or smth, but I want to just use the phone, because it feels so nice. Obviously this is because this phone is a major upgrade from the previous one, but it’s still interesting.

این کصمشنگایی که جوین میدن بعد دو روز لیو میدن رو نمیفهمم کصخولی خب مگه که جوین میدی لیو بدی
اگه بخاطر محتوا جا میخوری که اصلا جایی که نمیشناسی چرا میری عقب مونده

چرا هربار در یخچال رو باز میکنم چیز جدیدی داخلش ظاهر نمیشه؟

به هیچکس به اندازه وحید آنلاین اعتماد ندارم تو این شرایط.

‏وقتی تو تفنگ داری، منم تفنگ دارم، می‌تونیم راجع به حقوق صحبت کنیم.

وقتی تو چاقو داری، منم چاقو دارم، می‌تونیم راجع به قانون صحبت کنیم.

اگه هردو دست خالی باشیم، می‌تونیم منطقی استدلال کنیم.

ولی وقتی تو تفنگ داری و من چاقو دارم، حق تو دست توست.
اگه تفنگ داری و من چاقو هم ندارم، زندگی من تو دست توست.

وقتی پول حرف می‌زنه، حقیقت ساکت می‌شه و وقتی قدرت حرف می‌زنه، حتی پول ۳ قدم می‌ره عقب.

بله، وقتی ترامپ گفت locked and loaded، مناسبات و نحوه حرف زدن با مردم تغییر می‌کنه.
وقتی دستورات الهی نادیده گرفته بشه، قانون طبیعی می‌شه قانون زور.

@jannatkhah

:)))))))))

مردم عجیبی هستیم.
سال‌ها رأی دادند؛ نه از سر امید، نه برای ساختن آینده، فقط برای این‌که «از این بدتر نشه».
به خاتمی رأی دادند که فضا بسته‌تر نشه،
به روحانی رأی دادند که فشار بیشتر نشه،
و به پزشکیان رأی دادند با همان منطق فرسوده: انتخابِ حداقلِ بدی.
اما وقتی نوبت به رضا پهلوی می‌رسه،
ناگهان معیارها عوض می‌شن؛
می‌گن «به نظرم گزینه مناسبی نیست».
تناقض دقیقاً همین‌جاست:
برای کسانی که محصول همین ساختار بودن،
هیچ‌وقت برنامه، پیشینه، کارنامه یا دانش سیاسی نخواستیم؛
فقط کافی بود «بدتر از قبلی نباشن».
اما از کسی که خارج از این چرخه‌ شده،
سال‌هاست به‌طور مداوم درباره دموکراسی، حقوق بشر، سکولاریسم و تمامیت ارضی صحبت می‌کنه،
تحصیل‌کرده است،
تجربه زیست سیاسی در جهان آزاد داره،
و مهم‌تر از همه قدرت رسمی نداشته که سوءاستفاده کنه،
ناگهان انتظار معجزه داریم.
رضا پهلوی نه حاکم بوده، نه تصمیم‌گیر، نه صاحب رانت.
آنچه از او وجود دارد، حرف است و موضع؛
و این حرف‌ها سال‌هاست تغییر نکرده:
نه به خشونت،
نه به انتقام،
نه به حکومت ایدئولوژیک،
و بله به رأی مردم، گذار مسالمت‌آمیز و حاکمیت قانون.
شاید مسئله این نیست که او گزینه مناسبی نیست.
شاید مسئله این است که ما هنوز عادت کرده‌ایم
بدیِ آشنا را به امکانِ تغییر ترجیح بدهیم.