NEW BOT Телеграм, страница

10:38

Media is too big

ايده جهان هاي موازي از كجا آمده و اصلا به چه معناست؟

-مكس تگمارك
@science_fun

117 viewsKamyab Azizi, 18:16

بهترين بخش فيلم Interstellar كه كوپر به داخل سياهچاله سقوط مي كنه...

@science_fun

134 viewsKamyab Azizi, 21:03

بهترين بخش فيلم Interstellar كه كوپر به داخل سياهچاله سقوط مي كنه... @science_fun

احتمالا فيلم Interstellar (ميان ستاره اي) را ديده ايد.هيجان انگيز ترين قسمت فيلم جاييست كه كوپر وارد سياه چاله اي به نام گرانگاتوا مي شود و متوجه مي شود كه وارد فضاي چند بعدي شده كه زمان هم يكي از بعد هاي آن فضاست.از طريق همين بعد زمان او با گذشته ارتباط برقرار كرده و اطلاعاتي را از طريق گرانش به گذشته مي فرستد.

اين داستان بسيار جالب است و شايد هم سياهچاله ها واقعا اينگونه باشند ولي هنوز هم داخل سياهچاله ها از اسرارآميز ترين نقاط كيهان است.كافيه بدانيد كه در مركز سياه چاله جايي كه از آن به عنوان Singularity ياد مي شود جاذبه بي نهايته زمان از حركت ايستاده و هيچ كدام از قوانين فيزيك بر آنجا حاكم نيست(اونجا نسبيت و كوانتوم يكيش برقراره يعني هر كدوم اون يكي رو نقض مي كنه ).وقتي كه به داخل سياهچاله بيفتيد گرانش در فواصل كوتاه به حدي اختلاف دارد كه بدن شما را به اندازه يك آسمانخراش كش مي دهد(البته تو فيلم بلايي سر كوپر نيومد)و بعد از عبور از افق رويداد(جايي كه هر چيزي حتي نور نمي تونه از اون فرار كنه) تمام اطلاعات مربوط به بدن شما در اين دنيا از بين خواهد رفت.(پارادوكس اطلاعات)در واقع اطلاعات بر طبق اصول كوانتوم مكانيك نبايد از بين برود.

با ديدن اين همه تناقض و رفتارهاي عجيب واقعا بايد هيجان زده شد كه چه اصول ناشناخته اي باعث اين رفتار ها مي شود. رفتار هايي كه فيزيكداناني همچون هاوكينگ را شيفته خود كرد و باعث شد تا پرده از بعضي اسرار بردارند.همانطوري كه از اسم سياهچاله پيداست و مي دانيم كه هيچ چيز حتي نور نمي تواند از آن خارج شود بنابراين نبايد سياهچاله ها را ديد تنها اثر آنها بر اجرام نزيك خودشان ممكن است آنها را براي ما آشكار كند.اما هاوكينگ در رابطه با سياهچاله ها موضوع جالبي را مطرح كرد با گفتن اين جمله كه سياهچاله ها آنقدر ها هم سياه نيستند!در واقع در فيزيك جفت ذراتي وجود دارند كه ضد هم هستند(پاد ماده).اين ذرات اگر به هم برخورد كنند تبديل به امواج پر انرژي گاما مي شوند اما گاهي در فضاي كوچك ذرات زير اتمي اين جفت ذرات مدام از هم جدا شده و بعد از مدتي كوتاه دوباره با هم برخورد كرده و از بين مي روند.اما اگر در لبه سياهچاله (افق رويداد)اين اتفاق بيفتد ممكنه يكي از ذرات به داخل سياهچاله سقوط كنه و فرصت ادغام با پاد ذره خود را نداشته باشد اما ذره ديگر بيرون سياهچاله مي ماند.اين فرايند را تابش سياهچاله يا تابش هاوكينگ مي نامند.

با ادامه اين تابش سياهچاله ها جرم خود را از دست مي دهند و بعد از زمان طولاني (كه از عمر كنوني كيهان هم خيلي بيشتره) از بين مي روند.
@science_fun

159 viewsKamyab Azizi, edited 21:04

5:41

فرگشت چيست؟!

@science_fun

131 viewsKamyab Azizi, 18:27

پنجره ایستگاه فضایی بین‌المللی رو به زمین

@science_fun

124 viewsKamyab Azizi, 07:17

ماكس پلانك پدر نظريه كوانتوم...

@science_fun

99 viewsKamyab Azizi, 10:27

ماكس پلانك پدر نظريه كوانتوم... @science_fun

احتمالا در مورد ثابت پلانك حداقل در رابطه با انرژي فوتون ها چيزي شنيده ايد ولي روش بدست آمدن اين ثابت خود داستان مفصلي دارد كه ماكس پلانك با نبوغ خود به آن پي برد.در زماني كه فيزيك كلاسيك(نيوتني) به حدي از قدرت پيش بيني و تحليل در مسائل فيزيك رسيده بود با اين حال از توجيه بعضي پديده ها مانند تابش جسم سياه ناتوان بود.تابش جسم سياه در واقع مسأله اي مربوط به ترموديناميك و الكترومغناطيس بود و در مورد تعادل ميان جرم(در آزمايشگاه يك پوسته تو خالي)و نور كه در اثر حرارت دادن آن جسم منتشر شده،است.با رسم منحني شدت تابش بر حسب فركانس هاي نور متوجه شدند كه در فركانس پايين شدت تابش كم بوده و با افزايش فركانس تا حد نور مرئي شدت تابش بالا مي رود اما بعد از آن دوباره كم مي شود.با توجه به روابط مكانيك كلاسيك (ترموديناميك) شدت تابش با افزايش فركانس(كاهش طول موج)بايد همواره زياد شود!

بنابراين بايد بخشي از اصول قبلي اشتباه باشد(اصل همپاري انرژي؟!)يا اينكه اصولي ناشناخته موجود باشد.كار پلانك در اينجا نمايان مي شود.پلانك با تلاش و زحمت زياد(سي سال) توانست تابعي كه براي نمودار بدست آمده از آزمايش صادق است بدست آورد.در واقع او اين كار را بدون هيچ امكانات كامپيوتري و محاسباتي انجام داد و تنها با روش هاي محاسبات عددي به اين تابع رسيد.در داخل اين تابع يك ثابت عددي وجود دارد كه با توجه به معلوم بودن بقيه پارامتر ها به نظر يك پارامتر جديد و ناشناخته بود اما انگار پلانك از وجود آن با خبر بود و فقط مي خواست آنرا در فرمولي رياضي بيابد.زيرا بعد از فرضيه پلانك مبني بر كوانتيده بودن انرژي بر مبناي همين ثابت و فركانس تابش مي توان اين موضوع را درك كرد.

در واقع مكانيك كوانتومي با بيان اين ثابت و مفهوم كوانتومي بودن انرژي متولد شد.اين ثابت به حدي بنيادي است كه آنرا در عدم قطعيت (هايزنبرگ) و مسأله مربوط به سطوح انرژي مجاز براي الكترون در اتم (بور) و پديده فوتوالكتريك (اينشتين) تابع احتمال موج (شرودينگر) مي بينم و همه اين بزرگان به پلانك مديونند.

@science_fun

105 viewsKamyab Azizi, edited 10:28

تابع بدست آمده توسط پلانك

@science_fun

105 viewsKamyab Azizi, 10:32

2:06

دراگون از محصولات شركت SpaceX كه فعلا براي رساندن محموله مورد نياز ايستگاه فضايي استفاده مي شود اما در آينده براي حمل انسان نيز استفاده خواهد شد.

از وقتي كه شاتل از پروژه هاي ناسا كنار گذاشته شد از سايوز فضاپيماي روسي براي رساندن فضانوردان به ايستگاه فضايي استفاده مي شود.

@science_fun

123 viewsKamyab Azizi, edited 10:03

ستاره قطبي در امتداد محور چرخش زمين قرار دارد و براي همين موقعيت ظاهري آن تغيير نمي كند و مي توان از آن به عنوان راهنما استفاده كرد.

@science_fun

123 viewsKamyab Azizi, edited 09:48

به زودي انرژي مورد نياز بشريت تمام مي شود آيا انسانها با پيشرفت سطح تمدن خود مي توانند خود را حفظ كنند يا تمدن خود را از بين خواهند برد؟! (نظرياتي وجود دارد كه بشر قبلا هم متمدن بوده اما به دست خود آنرا از بين برده و دلايلي كه براي آن مي آورند وجود عجايب هفتگانه است)

-ميچيو كاكو
@science_fun

134 viewsKamyab Azizi, edited 10:11

3:22

پیشرانه های یونی (ویدیو به زبان انگلیسی)
@science_fun

144 viewsKamyab Azizi, edited 14:51

پیشرانه های یونی (ویدیو به زبان انگلیسی) @science_fun

توضیحی در رابطه با ویدیو بالا:

یکی از سیستم های پیشران است که در سفرهای فضایی کاربرد دارد. در یک کلام، سیستم پیشرانی که با شتاب دادن به پلاسما (گاز باردار)، نیروی پیشران وسایل نقلیه فضایی را تأمین می کند. موتورهای یونی را بیشتر با نام پیشران های یونی می شناسند.

اصل اولیه، برای نخستین بار توسط یک دانشمند متخصص موشک آمریکایی به نام دکتر رابرت گودارد در سال ۱۹۰۶ پیشنهاد شد. بعدها او نخستین آزمایشاتش را در زمینه موتور یونی، در سالهای ۱۹۱۶ تا ۱۹۱۷ به انجام رسانید. این نظریه مجدداً توسط دانشمندی آلمانی به نام هرمان اوبرت در مقاله ای در سال ۱۹۲۳ پیشنهاد شد. امروزه موتورهای یونی در دو دسته قرار می گیرند: الکترواستاتیک ها و الکترومگنتیک ها. هر کدام از این موتورها، از اصول متفاوت نیروی الکترومغناطیس برای ایجاد پیشران یونی استفاده می کنند. موتورهای الکترواستاتیک، بر اساس قانون کولن کار می کنند؛ بر اساس این قانون، یک ذره باردار متحرک، میدان الکتریکی ایجاد می کند. میزان قدرت این میدان الکتریکی، همان چیزی است که گاز پیشران را در این نوع از موتورها شتاب می دهد. رایج ترین نوع این موتورهای یونی، پیشران های مشبک الکترواستاتیک است که نسبتاً از طراحی ساده ای برخوردارند.

در قدم اول، سوخت مورد نیاز یک گاز خنثی همانند زنون و یا کریپتون است. در یک طرف پیشران، کاتودی وجود دارد که گاز را آنچنان تحت بمباران الکترونی قرار می دهد تا گاز مزبور باردار شده یا تبدیل به پلاسما شود. سپس پلاسما به سمت صفحه مشبک انتهای موتور هدایت می شود. نخستین صفحه، غلاف نام دارد و صفحه دوم را نیز شتابدهنده می نامند. انرژی پتانسیل پلاسما زمانیکه از این دو صفحه عبور می کند، یک میدان الکترواستاتیکی ایجاد می کند و همین میدان نیز پلاسما را با شتاب زیادی که بیرون از موتور هل می دهد. پس از خروج از موتور، پلاسما تحت بمباران الکترونی کاتود دیگری بیرون از محفظه موتور قرار می گیرد تا تعادل مابین یون های مثبت و منفی در پلاسما برقرار گردد و بدین وسیله از بازگشت مجدد گاز به درون موتور جلوگیری شود.

موتورهای الکترومگنتیک، بر اساس قانون لورنتز کار می کنند. نیروی اصلی ای که ذرات باردار را به بیرون پرتاب می کند اینبار از طریق میدان الکتریکی تأمین می شود که عمود بر آن، یک میدان مغناطیسی متناوب نیز وجود دارد. مثال ساده ای از این موتورها، پیشران تپنده القائی نام دارد. این موتور اساساً یک مخروط است که یک سیم پیج القاگر به دور آن پیچیده شده است و تعدادی باتری که به سیم پیچ متصلند که در نهایت یک آهنربای الکتریکی بزرگی را تشکیل می دهند.

در حالی که سیم پیچ به جریان الکتریسیته متصل می شود، گاز به درون مخروط پمپ می شود. همین امر باعث می شود تا یک نیروی مغناطیسی در نوک مخروط (که خروجی موتور است) ایجاد شود و توأماً در درون مخروط یک جریان الکتریکی در جهت مخالف جریان اولیه بوجود آید. این جریان گاز درون مخروط را باردار کرده و ذرات باردار مثبت، بواسطه جریان دوم که عمود بر نیروی مغناطیسی است، به بیرون رانده می شوند.

موتورهای پیشران یونی، مخالفین و موافقینی دارند. از یک نگاه، آنها بسیار مؤثر و کارآمدند و از نگاهی دیگر سریعاً دچار خرابی می شوند و نیروی پیشران اندکی نیز نسبت به موتورهای نسل اول ایجاد می کنند. گاهی اوقات یک موتور یونی بایستی روزها و یا هفته ها بطور مداوم کار کند تا فضاپیما را به سرعت مورد نیاز برساند. این نوع از موتورها برای نخستین بار در فضاپیمای Deep Space I مورد استفاده قرار گرفتند و بعدها نیز در مأموریت های فضایی معروفی همچون روزتا و سپیده دم(Dawn) نیز از آنها استفاده شد.

@science_fun

156 viewsKamyab Azizi, 14:52

3:39

حیات در جستجوی حیات...

-کارل سیگن
@science_fun

155 viewsKamyab Azizi, edited 14:36

سفر در زمان ...
@science_fun

142 views20:52