"....کاراگاه باری دیگر هر بیست و دو عکس صحنه ها را بررسی کرد. هر کدام از آنها، قسمتی از بدنشان قطع یا مفقود شده بود. یکی سر، یکی دست، یکی پا... و حتی اعضای داخلی چندین نفر از آنها. گویی که ، هدف خاصی از این کار داشته باشد. اما چه هدفی؟ نکته قابل توجه بعدی، سابقه مقتولین است. از بین ٢٢ نفر، سیزده نفر سابقه کاری با پلیس، کلانتری، و یا فارغ التحصیلان دانشگاه افسری بودند و باقی افراد، از اعضای مهم سیاست و یا گروه های مافیایی بودند. دو تا از قتل های عکس دار توجه جواد را جلب می‌کند. اول، بیست و هفتمین قتل، لیلا هاشمی، بانویی آزاده و مسئولیت پذیر، زنی در اواخر بیست سالگی‌اش، به عنوان یک مامور مخفی خوب، جذب اطلاعات خوبی داشت و بین هکر های سازمان، از برترین ها بود. او همه ماموریت های خویش را با موفقیت به پایان می‌رساند. البته، همه آنها به جز ماموریت آخرش... ماموریت آخر او، این بود که درباره مافیای 'سیاسَد' اطلاعات کسب کند. طبق گزارشات، جسد او پایین پلی که نزدیک به محل زندگی رئیس مافیای سیاسَد بوده، پیدا شده بود..."

-ادامه دارد...

-apandics(part 7, ⅔)
#mystory
#The_Winter_Monster

عه امشب شب پنج شنبس

میخواستم چت تاکی براتون بفرستم

ولی خوب پارت جدید آبی کریستالی میزارم

....مرد، دستمالی از جیبش بیرون آورد و جلوی دخترک زانو زد. در حالی که دستان و صورت نرم دخترک را پاک می‌کرد، لبخند گرمی به او تحویل داد. دخترک، تایی به آبرویش داد. مرد خنده ای ریز سر داد و صدای کلفتش از اعماق ریه هایش بیرون آمدند: «میدونی، قدرتی که داری... مثل یه باتری با دو تا پایی. منو یاد ابرقهرمان های تو فیلما و کمیک ها میندازی.» این را گفت و دستمال را در جیبش گذاشت. دختر، سرش را کج کرد و پرسید: «ابرقهرمان؟»
-آره، ابرقهرمان! میدونی؟ مثل سوپرمن و بتمن.
دخترک، بی حوصله به مرد زل زد. سپس چشمانش را چرخاند و دستانش را سینه کرد. «حوصله سربره. چیزی که واقعیت نداره بدرد نخوره.» دیوید جا خورد. توقع این عکس‌العمل را نداشت. کمی ناراحت شد، ولی به روی خودش نیاورد. دوباره ایستاد و به سمت یخچال رفت. وقتی در یخچال را باز کرد و شروع کرد به گشتن درون آن، پاسخ داد: «شاید حوصله سربر به نظر بیاد، و یه راه خوبه برای فرار کردن از واقعیت. دنیای واقعی اونقدا هم جالب نیست که فک میکنی، بچه.» دو تا تخم مرغ و یک بسته سوسیس بیرون آورد و جلوی گاز ایستاد. دخترک همینطور آنجا ایستاد و مرد را تماشا کرد. دیوید مشغول پختن سوسیس بود. چشمان کریستالی دخترک هنوز بی حس بودند. «چرا باید از واقعیت فرار کنی؟ اون کار مشکلاتت رو حل نمیکنه.»
-درسته، مشکلاتم رو حل نمیکنه، ولی برای یه مدت هرچند کوتاهی میتونم تو یه دنیای دیگه زندگی کنم و حالشو ببرم.
دیوید به آرامی صحبت می‌کرد. بر خلاف هیکل گنده و خرس مانندش، صدایش تن گرمی داشت و به نرمی سخن می‌گفت. دخترک دوباره دست به سینه ایستاد و نفس محکمی بیرون داد.
او، نمی‌توانست دیوید را درک کند. به عنوان یک کودک، هیچ وقت تصور نکرده بود و آرزویی نداشت. دخترک اخمی کرد. هدف این مرد دقیقا چه بود؟....

-ادامه دارد...

-apandics
-EXP.2.6.8
#mystory
#Crystal_blue

فردا شب دو تا کار دارم پس

یکی مست و هشیار
و ٩ تا تصویر از چت تاکی با اوستا جادوگر🌚😂

مست و هشیار رو میخوام با علاقه بنویسم
و یه مدت وقت ندارم... ایشالله هرموقع تونستم

ولی اون یکی...

و این...