00:00

شب بخیر(موقت)

چالش داریم؛

این پیام فور کنید، تا بگم وایب چه آهنگی میدید.

هیولا و کریستال رو فردا شب و پس فردا شب میزارم
هیچکدومشون آماده نکردم‌

73 hours with only 5 hours sleep

واقعیت اینه که... افرادی که الان باهاشون وقت میگذرونم رو دوست دارم
و باور دارم که هیچوقت ترکشون نمیکنم
حداقل من اونی نیستم که اینکارو میکنه...

آره، تو زندگیم بوده با یه سری از افراد آشنا بشم و بعد ولشون کنم
ولی مشکل از خودشون بوده و... خب آدمای سالمی نبودن که به مرور زمان فهمیدم


ولی همچنان
آدمایی که الان میشناسم همشون یه اتاقک تو ویلای تو قلبم دارن
و من کسی نیستم که ولشون کنم
احتمالا اونا خسته بشن ازم و بگن:"اَه! اصن دیگه نمیخوام ببینمت!"

-apandics

میدونی،هرکسی به یه دلیلی ممکنه دور بشه
دلایل زیادی وجود داره برای اینکار...
مثلا
"چقد بلند حرف میزنی!"
"مگه میکروفون قورت دادی"
"میشه دو دیقه ببندی؟"
"دقیقا داری چه غلطی میکنی؟"
"تو اصن عقل داری؟"
"مشتی یه تخته‌ات کمه ها🗿"
"شبیه بچه های پنج ساله ای"
"یکم آدم شو، بزرگ باش!"
"اگه وقتتو تلف نمیکردی بهتر بود"
"وقت واسه بقیه داری واس من نداری"
"منزوی خاک برسر"
"اگه تو جای اون میمردی بهتر بود"
"ساده لوح! احمقی احمق!"
"زیادی خنگی نمیتونم باهات دوست باشم"
"دو دیقه زر نزن"
"تو اصن به فکر خودت نیستی، چه برسه به فکر ما باشی"
"کسی که به خودش اهمیت نمیده به بقیه هم اهمیت نمیده."

"همون بهتر که نمیشناختمت"

-apandics

هنوز و هنوز هم کلی دلیل دیگه وجود داره واسه دوست نبودن با من

واقعا من چی دارم که همه با من دوست میشن؟ چرا با دوستی با من به خودتون آسیب میزنین؟

-apandics

الان همین حرفای من کافیه تا رو مخ یکیتون بره و بگه
"اَه! چقدر منفی! چقد مخت خرابه!"
کلافه بشه و بعد بلاک کنه
من... مشکلی ندارم با این... بالاخره تصمیم خودتونه...

-apandics

من اینجا کیر خرم؟

چون اپاندیسی