ساکن سرزمین‌های شمالی با روزها و شب‌های بی‌پایان.
به قدرت رسیدن چون تنها قبیله‌ای بودن که می‌تونستن در تاریکی مطلق یا روشنایی مداوم بجنگن.

دشمن‌ها از حمله‌ی شبانه‌ی بی‌وقفه‌شون وحشت داشتن.

ساکنان سرزمین‌های شمالی‌ترین نقاط، جایی که شب و روز به هم گره خورده بودن. اون‌ها با تاریکی مطلق و روشنایی بی‌پایان خو گرفته بودن. دشمن‌ها هیچ‌وقت نمی‌فهمیدن کی حمله می‌کنن، چون این قبیله هیچ فرقی میان روز و شب قائل نبود.

تنها کسانی بودن که می‌تونستن در شرایطی بجنگن که بقیه قبیله‌ها از شدت تاریکی یا خستگی از پا درمیومدن. حملات شبانه‌ی بی‌وقفه‌شون باعث می‌شد دشمن حتی در خواب هم آرامش نداشته باشه.

نماد قبیله: خورشید سیاه.
شعارشون:
«در تاریکی یا نور، ما بیداریم.»