خوشم اومد

اینو همیشه پارادایس میفرسته

و من حس میکنم معادل «انقدر ترسیده و مضطربم که میتونم پوست تنمو دربیارم تا ببینید زیرش یک من، اضطراب وجود داره »

به ولله که همینه

خود خودشه

من واقعا نود و نه درصد مواقع مضطربم

اون یک درصد هم یا عذاب وجدان یا حس پشیمانی و گناهه

ببین به حدی که من آدم استرسی و فکری و پر حسرتی هستم که حتی خودمم کلافه میشم.

ولی خدایی عصری سر این موضوع خیلی ذوق کردم
یعنی یه حدس بود ولی حدس درست در اومد چون دقت کرده بودم.

ولی خب کسی این ذوق منو درک نکرد

چقدر حرف زدم :/

خوردن چایی *

به به گلوتو صاف کن بریم برا ادامه مستر لوسیفر

منم چایی خواستم.

دوست دارم قبل از جواب نظرات شما دوستان محترم رو بدونم
اکثریتتون مهارت مثال زدنی در این قضیه دارید :/

به عنوان کسی که تلاش کرده داستان جنایی بنویسه صحبت میکنم...

خب... من قتل رو همینجوری خشک و خالی قبول ندارم.
یعنی حس میکنم یه چیزیش کمه.

پس به عنوان چاشنی حسابی کثیف کاری میکنم و شکنجه و این داستان به ش اضافه میکنم.
ولی در نهایت تمیز ترین کار رو تحویل میدم مگه این فردی که سفارش داده نخواد تمیز بشه کار

در هرصورت مدارک باید از ببین برن
یا بسوزن،یا از اول به وجود نیان، یا یه جوری پاک بشن انگار مرگ طبیعیه


و ترجیحا که... تو جنگل جسد رو رها کنیم بهتره تا بریم یه جا خاکش کنیم یا هر چیز دیگه ای.


#me

به نظرم اگر طرف حقش باشه باید زجر کش بشه
در غیر این صورت یه مرگ اروم تر براش در نظر میگیرم.

#me

یه ایده دیگه هم اینه جسدو تو سرب یا اسید ذوب کنی.
رسما نابود میشه

فقط نباید یهو محو بشه
باید آروم آروم و با نقشه انجام بشه که کسی شک نکنه و دنبالش نگرده و اینا.

#me

اگر قراره برای جلوگیری از رهگیری باشه پس جسد رو له میکنیم و کلا نابود
از اون طرف قبل از اینکه اصلا به قنل برسونیمش طی یه پروسه تنظیم شده کلا روابطش یا بقیه رو نابود میکنیم و بعد هم همه مدارک رو نابود میکنیم

و کسی نمیفهمه مگه اینکه خیلی فضول باشه

#me