🧠پاریدولیا (Pareidolia)

🔶وقتی مغز ما در یک شیء مثل ابر یا تکه نان تست، چهره‌ای را می‌بیند، ابتدا آن را شبیه یک چهره واقعی پردازش می‌کند، اما حدود ۱۰۰ میلی‌ثانیه بعد، متوجه می‌شود که این فقط یک توهم است و آن را بیشتر شبیه یک شیء عادی پردازش می‌کند.

🔶این پدیده ی روانشناختی، می‌تواند در اشکالی مانند ابرها، لکه‌های روی دیوار، یا حتی سطح ماه دیده شود.

این مسئله نشان می‌دهد که مغز ما یک سیستم تشخیص چهره سریع دارد که در ابتدا چهره‌های توهمی را واقعی در نظر می‌گیرد، اما بعد از پردازش بیشتر، این خطا را اصلاح می‌کند.

🔶این پردازش اولیه احتمالاً از طریق مسیرهای زیرقشری انجام می‌شود، و تصحیح آن در بخش‌هایی از مغز مثل قشر گیجگاهی شکمی صورت می‌گیرد.

🔶پژوهش‌ها نشان داده‌اند که چهره‌های توهمی در مناطق مغزی مخصوص پردازش چهره، یعنی ناحیه دوکی‌شکل چهره و ناحیه چهره ای در لوب پس سری، ابتدا شبیه چهره‌های واقعی پردازش می‌شوند، اما بعد از مدت کوتاهی این پردازش تغییر می‌کند و مغز متوجه خطای خود می‌شود.

🖥لینکدین گروه علمی سیناپس

📱اینستاگرام گروه علمی سیناپس

🔗وبسایت سیناپس Junior

✈️@synapsejunior

🧠 هر یک از ما در طول روز، تصمیمات زیادی می‌گیریم. گاهی اوقات برای تصمیم گرفتن، زمان یا انرژی کافی نداریم. تصمیمات روزانه‌ی
ما گاهی نتایج خوبی دارند و گاهی به اتفاق‌های بد ختم می‌شوند! چه چیزی تعیین می‌کند که تصمیم ما خوب است یا بد؟

⭕️ پژوهش‌ها نشان می‌دهد افراد مختلف، روش‌های متفاوتی برای تصمیم‌گیری دارند و البته میزان رضایت ‌آن‌ها نیز از تصمیمشان متفاوت است. در آزمایشگاه، ما از بازی‌های ساده‌ای مانند سنگ، کاغذ، قیچی استفاده می‌کنیم تا بررسی کنیم که چگونه تصمیمات خوب و بد گرفته می‌شوند.

⭕️ ما متوجه شده‌ایم که افراد معمولاً پس از یک نتیجه‌ی منفی، مانند باخت در بازی قبلی، تصمیمات بدتری می‌گیرند. همچنین دیده‌ایم که افراد پس از باخت، زمان کمتری برای فکر کردن به تصمیم بعدی‌شان صرف می‌کنند.

⭕️ بر اساس این نتایج، پیشنهاد می‌کنیم که پس از یک نتیجه‌ی منفی، زمان بیشتری برای تصمیم‌گیری اختصاص دهید تا از تصمیم‌گیری عجولانه جلوگیری کنید.

🖥لینکدین گروه علمی سیناپس

📱اینستاگرام گروه علمی سیناپس

🔗وبسایت سیناپس Junior

✈️@synapsejunior

❤️‍🩹تاب‌آوری به معنای مراقبت از سلامت جسمی و عاطفی برای بازگشت به شرایط عادی بعد از یک شکست است. استراحت کافی، خوردن غذاهای سالم، ورزش کردن و انجام فعالیت‌های لذت‌بخش می‌تواند به ما کمک کند تا بعد از یک شکست احساس بهتری داشته باشیم و برای مواجهه با چالش‌های آینده آماده‌تر باشیم.

🧠وقتی چیز مهمی را از دست می‌دهیم، نمره بدی می‌گیریم، بیمار می‌شویم یا یکی از عزیزانمان دچار مشکل می‌شود؛ احساس غم، اضطراب یا عصبانیت می‌کنیم. این احساسات ناخوشایند هستند، اما "بد" نیستند. ما نباید آن‌ها را انکار کنیم یا وانمود کنیم که وجود ندارند. بلکه می‌توانیم این احساسات را به اقداماتی برای تغییر شرایط تبدیل کنیم.


🧠بسیاری از تعارضات به دلیل عدم درک یکدیگر رخ می‌دهند. باید تلاش کنیم یکدیگر را با وجود تفاوت‌هایی که داریم؛ درک کنیم و بپذیریم. اگر زمان بگذاریم و آنچه را که می‌خواهیم توضیح دهیم و به دیگران فرصت دهیم تا توضیح دهند، می‌توانیم تعارضات بینمان را راحت‌تر حل کنیم.

🖥لینکدین گروه علمی سیناپس

📱اینستاگرام گروه علمی سیناپس

🔗وبسایت سیناپس Junior

✈️@synapsejunior

🧠 آنلاین اما آگاه!

📱استفاده‌ی بیش‌ازحد از گوشی‌های هوشمند می تواند عملکرد مغز ما را تغییر دهد.
پژوهش‌ها نشان می‌دهد که وابستگی زیاد به  دستگاه‌های هوشمند می‌تواند تمرکز را کاهش دهد، مدیریت هیجان‌ها را دشوارتر کند و حتی رشد طبیعی مغز نوجوانان را تحت تأثیر قرار دهد.

برای جلوگیری از تأثیرات منفی گوشی‌های هوشمند بر مغز، این راهکارها را در نظر بگیرید:


🕐 تعیین قوانین مشخص: زمان‌های خاصی را برای استفاده از گوشی مشخص کنید و به آن پایبند باشید. مثلاً قبل از خواب، نیم‌ساعت اول بیداری یا هنگام غذا خوردن از گوشی استفاده نکنید.

🤽‍♀ فعالیت بدنی داشته باشید: ورزش کردن به بهبود عملکرد مغز و افزایش شادی کمک می‌کند. سعی کنید هر روز زمانی را به فعالیت‌های فیزیکی اختصاص دهید.

☕️ تعامل اجتماعی را تقویت کنید: وقت‌گذرانی با دوستان و خانواده بدون گوشی به بهبود مهارت‌های اجتماعی کمک می‌کند.

👁 مدیریت و نظارت: میزان استفاده خود از گوشی را بررسی کنید و در صورت نیاز از والدین یا معلمان کمک بگیرید.

🧏‍♀الگوی مناسب داشته باشید


🖥لینکدین گروه علمی سیناپس

📱اینستاگرام گروه علمی سیناپس

🔗وبسایت سیناپس Junior

✈️@synapsejunior

🧠برنامه حرکتی

حرکت برای فعالیت‌های روزانه ضروری است. راه‌های زیادی برای حرکت دادن بدنمان وجود دارد. بنابراین، برای ایجاد عمل مورد نظر، باید بدن خود را کنترل کنیم.

⁉️چگونه هزاران واحد حرکتی، عضلات و حرکات مفصلی را هماهنگ می‌کنیم؟

🔅بخش‌های زیادی از مغز، در کنترل حرکت نقش دارند.
🔅بخش عمده‌ای از هماهنگی حرکات ما در سطحی پایین‌تر از مغز، یعنی در نخاع، رخ می‌دهد که به ما امکان می‌دهد حرکات سریع را انجام دهیم.

🔅برنامه‌های حرکتی به عنوان نقشه‌ی عملکردهای خاص عمل می‌کنند.
این برنامه ها توسط قشر حرکتی، قشر پیش‌حرکتی و مخچه طراحی می‌شوند.

🔅در این سازمان‌دهی سلسله‌مراتبی، اجرای حرکت، تحت کنترل ناخودآگاه است.

1⃣ابتدا، مغز یک محرک را شناسایی کرده و عمل مورد نظر را تعیین می‌کند.

2⃣سپس، یک برنامه‌ی حرکتی را انتخاب کرده و این اطلاعات را به قسمت‌های اجراکننده ارسال می‌کند تا عمل انجام شود.

🔅ما می‌توانیم منابع توجهی بیشتری را به دیگر عملکردها اختصاص دهیم و هم‌زمان چندین کار انجام دهیم.
مانند ارسال پیامک هنگام راه رفتن.

🖥لینکدین گروه علمی سیناپس

📱اینستاگرام گروه علمی سیناپس

🔗وبسایت سیناپس Junior

✈️@synapsejunior

🔹لوب آهیانه‌ای، لمس را پردازش می‌کند (دما، فشار، ارتعاش و درد).

🔹لوب پس‌سری، اطلاعات بصری (مانند رنگ و اندازه) را تحلیل می‌کند.

🔹لوب گیجگاهی، مسئول پردازش صداها است.

چرا افراد یک چیز را متفاوت درک می‌کنند؟

برای مثال، اگر به دو نفر یک سیب را نشان بدهیم، ممکن است یکی آن را قرمز و زبر توصیف کند، درحالی‌که دیگری آن را قهوه‌ای و صاف ببیند.

این تفاوت به دلیل عوامل مختلفی است که از ساختار چشم تا مغز تأثیر دارند. تفاوت در رنگ‌بینی ناشی از فیلترهای موجود در چشم، تعداد و نوع سلول‌های مخروطی در شبکیه است که بر جذب نور تأثیر می‌گذارند.

❗️تفاوت در ادراک فقط به بیولوژی محدود نمی‌شود.

✔️عوامل فرهنگی، ملیت، موقعیت جغرافیایی و حتی زبان نیز بر نحوه‌ی پردازش اطلاعات در مغز تأثیر دارند.

🔹در نهایت، درک ما از جهان ذهنی و تحت تأثیر ساختار حسی و پردازشی مغز ماست. این بدان معناست که آنچه می‌بینیم همیشه حقیقت محض نیست، بلکه نسخه‌ای فیلترشده از واقعیت است.

🔹بنابراین، وقتی دیدگاه فردی با شما متفاوت است، این احتمال را در نظر بگیرید که درک او از واقعیت، با توجه به تجربیات و پردازش‌های مغزی‌اش، منطقی باشد.

درواقع، همه ما یک فیلم را می‌بینیم، اما با زیرنویس‌های متفاوت!

🖥لینکدین گروه علمی سیناپس

📱اینستاگرام گروه علمی سیناپس

🔗وبسایت سیناپس Junior

✈️@synapsejunior

🧠ادراک

🌀ادراک، شیوه‌ای است که مغز ما برای درک جهان اطراف از آن استفاده می‌کند.

🌀این فرآیند با دریافت ورودی‌های حسی از طریق سلول‌های گیرنده آغاز می‌شود و سپس مغز این اطلاعات را تفسیر می‌کند.

هر گیرنده برای نوع خاصی از حواس طراحی شده است:

🔹گیرنده‌های موجود در پوست، لمس را احساس می‌کنند؛
🔹گیرنده‌های نوری، به نور واکنش نشان می‌دهند؛
🔹گیرنده‌های شیمیایی، مسئول حس بویایی و چشایی هستند.

پس از تحریک این گیرنده‌ها، سیگنال الکتریکی تولید شده ابتدا به تالاموس و سپس به بخش‌های مختلف مغز برای پردازش ارسال می‌شود.

نواحی مختلف مغز در ادراک:

😮تصورکنید روزی از خواب بیدار شوید و لهجه‌ی جدیدی داشته باشید؟!

بدون اینکه زبان جدیدی یاد بگیری، ناگهان مثل یه خارجی صحبت می‌کنید که گویا به تازگی فارسی یاد گرفته !

این اتفاق عجیب یک سندروم نادر است؛ به نام "سندروم لهجه خارجی".

در این حالت، مغز به‌خاطر یک آسیب یا یک اتفاق خاص، تلفظ کلمات را تغییر می‌دهد و باعث می‌شود لهجه‌ی فرد، تحت‌تأثیر قراربگیرد.

🤯 ولی چرا و چطور این اتفاق رخ می‌دهد؟

اینجا بخوانید 👇

https://B2n.ir/k42392


🖥لینکدین گروه علمی سیناپس

📱اینستاگرام گروه علمی سیناپس

🔗وبسایت سیناپس Junior

✈️@synapsejunior

🧠مغز، شبکه‌ای به‌هم پیوسته

❌در گذشته، تصور می‌شد که هر عملکرد مغزی مربوط به یک ناحیه خاص از مغز است. مثلاً قشر حرکتی برای حرکت و بخش‌های دیگر برای حافظه یا احساسات.

✔️اما اکنون می‌دانیم که هیچ ناحیه‌ای به‌تنهایی مسئول یک عملکرد پیچیده نیست. بلکه چندین قسمت از مغز به‌طور هماهنگ با هم کار می‌کنند.

آنچه مهم است، نه فقط خود این نواحی، بلکه نحوه ارتباط آن‌ها با یکدیگر است.

این ارتباطات، شبکه‌هایی را در مغز تشکیل می‌دهند که عملکردهای ما را هدایت می‌کنند.

اولین شبکه مغزی

🔹در قرن نوزدهم، دو دانشمند معروف، پل بروکا از فرانسه و کارل ورنیکه از آلمان، قسمت‌هایی از مغز را شناسایی کردند که مسئول زبان هستند. این دو بخش به اسم کاشفان ش ، بروکا و ورنیکه نامگذاری شده است.

🔸وقتی این قسمت‌ها آسیب می‌بینند، مشکلات جدی در زبان ایجاد می‌شود. در ناحیه بروکا، آسیب باعث مشکلات در صحبت کردن می‌شود، در حالی که در ناحیه ورنیکه، آسیب باعث مشکلات در فهم صحبت می‌شود.

🔹این دو ناحیه که برای زبان خیلی مهم هستند، در قسمت‌های مختلفی از مغز قرار دارد، به یکدیگر متصل‌اند و حین فعالیت‌های مختلف، با هم کار می‌کنند.

🔸اتصال میان این دو، از طریق "فاسیکولوس آرکواتوس" انجام می‌شود که یک دسته از مسیرهای عصبی است. اگر این مسیرها هم آسیب ببینند، مشکلات زبان به وجود می‌آید.

🔹در حال‌حاضر، این پرسش که «کدام شبکه مغزی مسئول یک عملکرد خاص است؟» اکنون یکی از مهم‌ترین موضوعات در علوم اعصاب است.

پاسخ به این پرسش، نه‌تنها ما را در شناخت بهتر مغز یاری می‌کند، بلکه می‌تواند به درمان اختلالات روانی و عصبی نیز کمک کند. دانستن اینکه مغز چگونه کار می‌کند، ما را یک قدم به درک بهتر خودمان نزدیک‌تر می‌کند.

@synapsejunior

🖥لینکدین گروه علمی سیناپس

📱اینستاگرام گروه علمی سیناپس

🔗وبسایت سیناپس Junior

✈️@synapsejunior

🧠 ماجراجویی مغز در خواب

آیا تابه‌حال سوار بر اسکیت برد روی رنگین کمان بوده اید، درحالیکه درمسیر، برادرتان  سوار بر نهنگ از کنار شما عبور می‌کند. سپس به خانه‌ی پرنده‌ی خود برخورد کرده‌اید و بعد وارد آشپزخانه شده‌اید، جایی که مادرتان در حال پخت لازانیایی است که سال گذشته در روز تولدتان خورده‌اید؟ معلم ریاضی‌تان هم آنجاست و به شما می‌گوید که در امتحانی که قرار است فردا بدهید، نمره‌ی مردودی گرفته‌اید؟ احتمالاً فقط در رؤياهايتان!

😴 بیایید بررسی کنیم که رؤیاها چگونه شکل می‌گیرند.

🔹 تنها ۲٪ از رؤیاهای ما، رویدادهای واقعی را دقیقاً همان‌طور که اتفاق افتاده‌اند، تکرار می‌کنند.

🔹 سایر رؤیاها ترکیبی از تخیل و خاطراتی هستند که به علایق و دغدغه‌های ما مربوط می‌شوند.

🔹 حدود ۸۰ دقیقه بعد از خوابیدن، مغز امواجی مشابه بیداری ارسال می‌کند؛ در این مرحله، خواب REM آغاز می‌شود که زمان شکل‌گیری بیشتر رؤیاهاست.

🔹 در این مرحله، چشم‌ها زیر پلک‌های بسته به‌سرعت حرکت می‌کنند، انگار که در حال تماشای چیزی هستیم.

🔹 بخش‌های مرتبط با تصمیم‌گیری، حافظه و پردازش اطلاعات فعال می‌شوند، اما ارتباط ما با دنیای بیرون قطع می‌شود، به همین دلیل معمولاً هنگام خواب صدای دیگران را نمی‌شنویم.

🔹 عضلات بدن تقریباً بی‌حرکت‌اند، اما مغز همچنان سیگنال‌هایی به بدن می‌فرستد. از آنجا که عضلات ما قادر به حرکت نیستند، حرکات در رؤیا رخ می‌دهد؛ ما می‌توانیم بدویم، بپریم یا پرواز کنیم، بدون اینکه در واقعیت حرکتی داشته باشیم!

مغز برای جبران کاهش دریافت اطلاعات از محیط، از خاطرات و تخیلات استفاده می‌کند تا داستان‌های رؤیایی بسازد.

✨ چرا خواب‌ها واقعی به نظر می‌رسند؟
زیرا همان بخش‌هایی از مغز که در بیداری مسئول دیدن و شنیدن‌اند، هنگام رؤیا هم فعال‌اند. درواقع، رؤیاها تلاش مغز برای مرتب کردن اطلاعات پراکنده و ساختن داستانی از آن‌ها هستند.

✨ رؤیاها فقط خیال‌پردازی نیستند!
آن‌ها به مغز کمک می‌کنند تا خاطرات جدید را مرتب کند و اطلاعات را به حافظه‌ی بلندمدت منتقل کند. به همین دلیل، خواب دیدن نقش مهمی در یادگیری و پردازش تجربیات گذشته دارد.

🖥لینکدین گروه علمی سیناپس

📱اینستاگرام گروه علمی سیناپس

🔗وبسایت سیناپس Junior

✈️@synapsejunior

📚 🧠چگونه یادگیری مؤثرتری داشته باشیم؟

🤔🔍چرا برخی روش‌های یادگیری برای بعضی دانش‌آموزان عالی جواب می‌دهد ولی برای برخی دیگر چندان مفید نیست؟

🎯 اینکه چه استراتژی یادگیری‌ای را انتخاب کنیم، به دانش قبلی ما بستگی زیادی دارد


👩‍🏫 معلمان گرامی!
این مقاله به شما کمک می‌کند تا استراتژی‌های مناسب‌تری برای تدریس و هدایت دانش‌آموزان انتخاب کنید.

🎓 دانش‌آموزان عزیز!
اگر می‌خواهید روش‌های یادگیری خود را بهبود دهید و بهتر درس بخوانید، این مطلب را از دست ندهید!

📝 لینک مطالعه:
https://B2n.ir/b35511


🖥لینکدین گروه علمی سیناپس

📱اینستاگرام گروه علمی سیناپس

🔗وبسایت سیناپس Junior

✈️@synapsejunior

⁉️دانشمندان هنوز دقیقاً نمی‌دانند که چرا برخی افراد دچار سینستزیا می‌شوند.
شواهد نشان می‌دهد که در مغز این افراد، ارتباطات بیشتری میان بخش‌های مختلف مسئول پردازش حواس وجود دارد.

🔺به‌عنوان مثال)
زمانی که یک فرد عادی کلمه‌ای را می‌شنود، تنها بخش مربوط به شنوایی مغز او فعال می‌شود.

اما در فردی که سینستزیا دارد، بخش مربوط به پردازش رنگ‌ها نیز هم‌زمان فعال می‌شود.



🔎تحقیقات نشان داده‌اند که افراد دارای سینستزیا دارای ویژگی‌های زیر هستند:

✅ توانایی تشخیص رنگ دقیق‌تر
✅ توانایی برقراری ارتباط قوی‌تر میان صداها و اشکال
✅ خلاقیت بالاتر (که توضیح می‌دهد چرا بسیاری از سینستت‌ها هنرمند هستند)
✅ حافظه‌ی قوی‌تر و توانایی استفاده از سینستزیا به‌عنوان ابزاری برای یادگیری مفاهیم پیچیده


🖥لینکدین گروه علمی سیناپس

📱اینستاگرام گروه علمی سیناپس

🔗وبسایت سیناپس Junior

✈️@synapsejunior

🧠سینستزیا: حس‌آمیزی

آیا تاکنون تجربه کرده‌اید که هنگام شنیدن یک صدا، رنگ خاصی را در ذهن خود ببینید؟ یا مثلاً هنگام شنیدن نام یک شخص، بافت خاصی مانند مخمل یا شنزار را در ذهن خود احساس کنید؟ یا مثلا هریک از روزهای هفته برای شما با رنگ خاصی تداعی شود؟

⁉️سینستزیا چیست؟

حالتی است که در آن تحریک یک حس، باعث فعال شدن حسی دیگر در مغز می‌شود.

به‌عنوان مثال، برخی افراد هنگام شنیدن موسیقی، رنگ‌های خاصی را در ذهن خود مشاهده می‌کنند یا هنگام خواندن اعداد، آن‌ها را با رنگ‌های مشخصی تصور می‌کنند.


‼️بر اساس تحقیقات، حدود ۴ درصد از جمعیت جهان نوعی از سینستزیا را دارند.


‼️یکی از نکات جالب درباره‌ی سینستزیا این است که در میان هنرمندان شیوع بیشتری دارد.


بیشتر افرادی که دچار سینستزیا هستند، از دوران کودکی این ویژگی را داشته‌اند و تصور می‌کردند که این تجربه برای همه‌ی افراد عادی است.

بااین‌حال، در موارد نادر، برخی افراد ممکن است در اثر عوامل عصبی مانند بیماری ام‌اس (MS)، مصرف برخی داروها یا حتی هیپنوتیزم دچار این ویژگی شوند.

🧠آفانتازیا؛ تفکر بدون تصویر

💭چشمان خود را ببندید و میز صبحانه‌تان را تصور کنید. آیا گرد است یا مستطیلی؟ چه رنگی است؟ آیا می‌توانید تصویری از آن را در ذهن خود ببینید؟

🌀آفانتازیا
شرایطی که در آن فرد قادر به ایجاد تصاویر ذهنی نیست. بیشتر مردم می‌توانند تصویری ذهنی از میز صبحانه‌ی خود ایجاد کنند، اما برخی دیگر چیزی "نمی‌بینند."

🔤افراد آفانتازیک، به جای اینکه در ذهن خود تصاویری ایجاد کنند، اغلب با کلمات فکر می‌کنند.

⏺افرادی که دچار آفانتازیا نیستند، می‌توانند ظاهر یک شیء را به یاد بیاورند و به‌راحتی آن را تصور کنند.

💭برای مثال، من می‌توانم خودم را در ساحل کنار خانواده‌ام تصور کنم. اما یک فرد آفانتازیک ممکن است فقط به واژه‌هایی که با این تصویر همراه هستند فکر کند—مثلاً به یک مجموعه‌ی کلمه‌ای یا فهرستی از اطلاعات مرتبط.

آن‌ها به جای استفاده از تصاویر ذهنی، بر دانش و حافظه‌ی از پیش‌ موجود خود تکیه می‌کنند.

❓چرا افراد آفانتازیک نمی‌توانند تصاویر ذهنی ایجاد کنند؟

🧠وقتی از شما خواسته شد که میز صبحانه‌ی خود را تصور کنید، مغز شما از شبکه‌ای از فعالیت‌های عصبی، از قشر پیشانی تا پشت مغز، یعنی قشر آهیانه‌ای قرار دارد، استفاده کرد.

🧠هنگامی که یک فرد چیزی را تصور می‌کند، مغز او تلاش می‌کند تا همان الگوی فعالیت عصبی را که در زمان مشاهده‌ی اولیه‌ی تصویر تجربه کرده بود، دوباره فعال کند.

🧠محققان معتقدند که افراد آفانتازیک ممکن است نتوانند این کار را انجام دهند و احتمال دارد هنگام تلاش برای بازسازی تصاویر، از یک شبکه‌ی عصبی کاملاً متفاوت استفاده کنند.

🌟البته این عدم توانایی در ایجاد تصاویر ذهنی، تأثیری بر موفقیت فرد ندارد.

🖥لینکدین گروه علمی سیناپس

📱اینستاگرام گروه علمی سیناپس

🔗وبسایت سیناپس Junior

✈️@synapsejunior

🧠یادگیری آواز در پرندگان
یک مطالعه روی گونه ای از پرندگان به نام فنچ‌های گورخری

🗣انسان‌ها زبان را از طریق تقلید از اطرافیان یاد می‌گیرند؛ یادگیری آواز در برخی حیوانات مانند دلفین‌هاو نهنگ‌ها هم به همین نحو است.

🪶مطالعات روی فنچ‌های گورخری نشان داده که این پرندگان ابتدا صداهای تصادفی تولید می‌کنند، اما با گوش دادن به پرندگان بالغ، یاد می‌گیرند که آوازهای منسجم‌تری بخوانند!

درست مانند کودکان که از غان و غون به جملات کامل‌تری می‌رسند!

🪶نقش مهارت‌های حرکتی و بازخورد حسی
تولید صدا، چه در زبان انسان و چه در آواز پرندگان، یک مهارت حرکتی است که نیاز به تمرین و بازخورد حسی دارد.

🪶مغز از طریق مدارهایی که اطلاعات حرکتی و حسی را پردازش می‌کنند، این مهارت را تنظیم می‌کند.

🪶یکی از بخش‌های کلیدی این فرآیند، گانگلیون‌های پایه است که به یادگیری و بهبود حرکات دقیق، از جمله صحبت کردن یا خواندن، کمک می‌کند.

🪶پژوهش‌ها نشان داده‌اند که این مدارهای عصبی نه‌تنها در یادگیری آواز در دوران رشد نقش دارند، بلکه در بهبود عملکرد صوتی در بزرگسالی نیز مؤثرند.

🪶برای مثال، زمانی که فنچ‌های نر به‌تنهایی آواز می‌خوانند، فعالیت نورون‌های مغزشان تصادفی است؛ اما در حضور یک فنچ ماده، این فعالیت الگوهای مشخص‌تری پیدا می‌کند، که نشان‌دهنده‌ی نقش سیگنال‌های اجتماعی در یادگیری است!


🪶مطالعه‌ی یادگیری آواز در پرندگان نه‌تنها به درک بهتر یادگیری زبان در انسان کمک می‌کند، بلکه نشان می‌دهد که یادگیری مهارت‌های حرکتی و تأثیر محیط اجتماعی در بهبود آن‌ها، اصولی جهانی در بین موجودات زنده است.

🖥لینکدین گروه علمی سیناپس

📱اینستاگرام گروه علمی سیناپس

🔗وبسایت سیناپس Junior

✈️@synapsejunior

احساس قلقلک به دلیل دو نوع فشار بر روی قسمت‌های حساس بدن ایجاد می‌شود:
🔹فشار سبک
مانند زمانی که مورچه از پای شما بالا می‌رود، احساسی به نام «نیزمزیس» را ایجاد می‌کند که باعث می‌شود بخواهید آن ناحیه را بخارانید یا پاک کنید.

🔹فشار بیشتر
که «گارگالسیس» نام دارد.
همان قلقلکی است که وقتی کسی شما را قلقلک می‌دهد احساس می‌کنید.
این نوع قلقلک می‌تواند باعث انقباض بدن، پریدن از جا یا خنده شود.

🔸اما حتی اگر تلاش کنید، نمی‌توانید خودتان را قلقلک دهید؛
زیرا مخچه‌ی مغز شما از قبل می‌داند چه زمانی و چگونه بدن خود را لمس خواهید کرد.

🔸مخچه با دیگر بخش‌های مغز ارتباط برقرار کرده و اطلاعاتی درباره حرکت و میزان فشاری که قرار است وارد کنید، ارسال می‌کند.

🔸از آنجا که مغز شما این اطلاعات را دارد، می‌تواند فعالیت بخشی از مغز که به لمس و فشار واکنش نشان می‌دهد را کاهش دهد.

به همین دلیل، لمس خودتان حس قلقلک ایجاد نمی‌کند😊
🖥لینکدین گروه علمی سیناپس

📱اینستاگرام گروه علمی سیناپس

🔗وبسایت سیناپس Junior

✈️@synapsejunior

🧠چرا خودمان ، نمیتوانیم خودمان را قلقلک دهیم؟!

در یک روز تعطیل در اتاق خود دراز کشیده‌اید که ناگهان چیزی را در کف پای خود احساس می‌کنید!
یک مورچه در حال بالا رفتن است😄 آن را کنار می‌زنید.
معمولاً چنین تماسی باعث قلقلک می‌شود، اما چرا هنگام دور کردن مورچه که پای خود را با دست تان لمس می‌کنید، این حس قلقلک را ندارید؟!


🧠زیرا مغز شما می‌تواند لمس خودتان را پیش‌بینی کند و این پیش‌بینی باعث می‌شود که احساس قلقلک از بین برود.🧠