تهرانیکا – Telegram
.
خانه مینایی یکی از معدود املاک باقی مانده از دوره قاجار در محله منیریه #تهران است. این خانه متعلق به منیرالسلطنه بوده است. منیرالسلطنه مادر کامران میرزا، نایب السلطنه و پسر سوم ناصرالدین شاه بود. پس از فوت کامران میرزا خانه مینایی در طول سالها چندین بار دست‌به‌دست‌شد و نهایتا در سال‌ ‌۱۳۴۵ خورشیدی فردی به نام فرهاد مینایی آن را از یکی از قصاب‌های معروف تهران به قیمت صد و چهل هزار تومان خریداری کرد.
‌‌درهای کوچک این خانه به روی حوضی فیروزه‌ای و باغچه‌ای کوچه باز می‌شوند و دو طاووس در سردر ورودی خانه آجرکاری شده‌اند. در راهروی این خانه با تابلوهایی روبرو می‌شوید که روی هر کدام اسم یک جای معروف از خیابان ولیعصر نوشته شده؛ اگر بخواهید درباره‌ی آن اماکن مهم چیزی بدانید کافی است گوشی تلفنی که کنار هر تابلو قرار دارد را بردارید و به توضیحات ضبط شده گوش کنید.

📌 میدان منیریه بالاتر از میدان منیریه خیابان ولیعصر ‌کوچه کریمی

🎤نظری دارید بفرمایید...
.
عکس‌های بسیار زیبا از اینستاگرام:
@sadegh_miri_photography
.
Minaee Heritage House and Museum.
.
.
در بین ‌۸۴ زن حرمسرای ناصرالدین شاه، فقط یک نفر بود که واقعا عاشق شاه قاجار بود و داستان مرگش را اینطور نوشته‌اند که وقتی بعد از ترور ناصرالدین شاه، مقرری ماهانه‌‌اش را پیش او بردند، او با دیدن عکس ناصرالدین شاه بر روی اسکناس آنقدر گریه کرد تا حالش بد شد و چندی بعد در همین عمارت درگذشت.
‌‌نامش فاطمه بود، اما همنشینی با سلطانِ صاحبقران به انیسِ سلطان تبدیلش کرد. دختری روستایی و ساده که به عنوان خدمتکار به دربار آمد، سواد یاد گرفت، ترقی نمود و و چندی بعد خود سوگلی حرمسرای سلطان شد!
‌زنی که در بیست سال پایانی سلطنت ناصرالدین شاه بانوی اول و قدرتمندترین زن ایران به شمار می‌رفت.

🔸‌این عمارت تاریخی با‌ ۱۴۰ سال قدمت، خانه فاطمه سلطان خانم ملقب به انیس‌الدوله، ملكه ایران بوده است که در کمال تعجب سالهاست به اتحادیه گوشت گوسفندی #تهران تبدیل شده است.

📌خیابان ولی‌عصر(عج)، بالاتر از چهارراه مولوی، روبروی مهدیه #تهران

🎤دیدگاه‌های خود را با ما به اشتراک بگذارید...
‌.
عکس‌ها از:
@ehsann_1980
.
‌Valiasr St., Mowlavi crossroads, Tehran.
.
.
محله‌ی امیراتابک (یا سلیمان خاطر)، خیابان زیرک‌زاده (یا خسرو پرویز)، سال ۵۸ و اکنون.
.
هر عکس خانوادگی هجوم خاطره‌هاست. سیلی که می‌آید و ما را -دستکم جزئی از ما را- به گذشته می‌برد. توی ذهنمان تاریخ ضبط آن عکس را به یاد می‌آوریم... و از اینکه می‌بینیم چنین اسیر تندباد مهلک زمان شده‌ایم، غمگین می‌شویم... واقعیت همین است. همین‌قدر تلخ. ما بزرگ و بزرگ‌تر می‌شویم و دیگرانی که دوستشان داریم پیر و پیرتر می‌شوند.
.
کاری که فردید خادم در صفحه‌ی شخصی با عکس‌های خانوادگی‌اش می‌کند کاری ویژه و منحصربه‌فرد است. او درواقع با همرسانی این عکس‌ها با یک تیر دو نشان می‌زند. یعنی هم خاطرات شخصی خود را مرور می‌کند و آنها را با ما به اشتراک می‌گذارد و هم به دلیل اصرارش بر پیدا کردن مکان حاضر در عکس در زمان حال، روند تغییرات فضایی مکان کذا را نیز به ما نشان می‌دهد...
.
عکس‌ها از صفحه‌ی:
@fardid_khadem
.
Amiratabak Alley, Zirakzadeh St., Tehran.
.
.
در محله یوسف‌آباد #تهران آسایشگاه سالمندانی وجود دارد که دلیل ساخته شدنش ابراز همدردی بانی آن بوده است با ‌بزرگ‌ترین رویداد مصیبت‌بار در تاریخ ارمنیان جهان.
‌‌در‌ ۱۹۱۵ ‌میلادی یعنی یکسال پس از شروع جنگ جهانی اول، دولت عثمانی تصمیم بر پاکسازی قومی گرفت و طی آن حدوداً یک و نیم میلیون انسان ارمنی کشته شدند.
‌آقای چیلویان فرزند یکی از بازماندگان آن اتفاق دردناک، که خود متولد ایران بود، در سال ‌۱۳۴۴ خورشیدی این آسایشگاه را به یاد والدینشان ساختند و در اختیار هم‌کیشان خود قرار دادند.

‌در بالاترین طبقه این عمارت کلیسایی وجود دارد که در روز افتتاح آن یک کاردینال از واتیکان در آن حضور داشت.

📌خیابان سید جمال الدین اسد آبادی (یوسف آباد)، خیابان ۲۱، نبش خیابان امیر تهرانی

🎤دیدگاه‌های خود را با ما به اشتراک بگذارید...
.
عکس‌ها از:
@nasrinsbzli
.
Chiloyan Nursing Home and Surp Narek Church.
.
@tehranika.ir
@tehranika.ir