در ادامه فایل های Kylo VPN که بر روی بلاکچین می باشد را قرار می دهم که می توانید آن را دانلود کنید.
توجه:
این VPN تست شده و به سرورهای آلمان و انگلیس متصل می شود ولی ممکن است شرایط از داخل ایران عزیز متفاوت باشد و نتوانید از آن استفاده کنید یا نیاز باشد که با اپراتورهای اینترنتی متفاوت تست بفرمایید!

مخصوص گوشی های اندرویدی

📌 Telegram: @tekrargar

دانلود فایل نصب Kylo VPN مخصوص گوشی های اندروید
@Tekrargar

دانلود فیلتر شکن Kylo مناسب برای گوشی های آندروید
کد را اسکن بفرمائید یا از طریق این لینک فایل را دانلود بفرمائید.
https://ipfs.io/ipfs/QmVgMWNaQSxVhGyTRX1tP4NWTtrJajbetuLyttF9m6z89r?filename=Kylo%20Vpn%20-%20Fast%20%26%20Safe_0.2.2_Apkpure.apk

@tekrargar

الان با ریس دانشکده علوم کامپیوتر دانشگاه خودمان(بلزانو) جلسه داشتم. در مورد آزمون IELTS گفتم که چه اتفاقی افتاده. قرار شد که بررسی کنند و اگر امکانش باشه از دانشجویان ایرانی مدرک زبان نخواهند و صرفا با یک مصاحبه سطح زبان را ارزیابی کنند برای ورودی های امسال.
خبرهای تکمیلی را از طریق همین اکانت اطلاع رسانی می کنم.
https://www.unibz.it/

@Tekrargar

درود بر همه شما همراهان عزیز
مدتی هست که در یوتیوب بیشتر فعال هستم و در مورد اقتصاد و رمزارزها بلند بلند فکر میکنم. هرچند که قبل از آن این عادت بلند فکر کردن را اینجا با هم تمرین کردیم.
اما سبک این کانال بیشتر به مسائل اجتماعی و تحصیلی می پرداخت.
در سال میلادی پیش رو سعی بر این دارم که مجدد فعالیت خودم را شروع کنم.
هرچند که گویا تلگرام زودتر از من دست به کار شده و در این مورد هشدار داده است.
پیشاپیش سال نو میلادی خوبی را برای شما عزیزان آرزومندم.


در صورتی که به رمزارزها هم علاقه مند هستید می توانید از طریق آدرس زیر من را دنبال کنید.

وب سایت تکرارگر
https://tekrargar.com

کانال یوتیوب
https://youtube.com/@tekrargar

کانال تلگرام
https://news.1rj.ru/str/tekrargar_research

گروه تلگرام
https://news.1rj.ru/str/tekrargar_research_family

اینستاگرام
Instagram.com/tekrargar_research

توییتر
https://twitter.com/Tekrargar

تلگرام
@Tekrargar_research

@Tekrargar

https://youtu.be/NLrbToV8JQ4


اینستاگرام
Instagram.com/tekrargar_research

توییتر
https://twitter.com/Tekrargar

تلگرام
@Tekrargar_research

@Tekrargar

https://youtu.be/ERpeIxNez8M?si=w23YWIsFnMDAmI6Q

خوراک فکری ما تأثیر بسیار مهمی بر روی افکار ما دارد.
اینکه روزانه چه مطالبی را مشاهده می‌کنیم با چه افرادی در ارتباط هستیم چگونه مسائل خود را بررسی میکنم و چگونه فکر می‌کنیم تأثیر زیادی هم بر روی سطح زندگی ما خواهد گذاشت.
ویدئو علی بندری را در مورد تفکر نقادانه مشاهده کردم که نکات مهمی در مورد فکر کردن و تفکر نقادانه به چشم می خورد.
@Tekrargar

به‌عنوان یک فرد کنجکاو، محقق، و دانشجو، هر روز تلاش می‌کنم تا مطالب متعددی را مطالعه و تحلیل کنم. بسیاری از این مطالب با یافته‌های من هم‌خوانی دارند و برخی دیگر در تضاد با دانش پیشین من هستند.

در سه سال گذشته، محتوایی تحلیلی از وضعیت بازار رمزارزها تهیه و با مخاطبان فارسی‌زبان به اشتراک گذاشته‌ام. این روزها به این فکر افتاده‌ام که برای تقویت نظم شخصی و ایجاد عادت نوشتن، به‌صورت دوره‌ای درباره سایر علاقه‌مندی‌هایم نیز بنویسم و آن‌ها را با افراد علاقه‌مند به اشتراک بگذارم.

بنابراین، موضوعاتی که روزانه با آن‌ها سر و کار دارم و توجه مرا جلب می‌کنند، در قالب ویدئو، متن و صوت در این کانال با شما عزیزان به اشتراک خواهم گذاشت.

۹ نوامبر ۲۰۲۴، هلند

@Tekrargar

چند روز پر از تأمل و چالش را پشت سر گذاشتم.
آزادی بیان، وقتی با استفاده ابزاری از قانون برای منافع شخصی جایگزین شود، جامعه را به سمت بحران و خودکامگی می‌کشاند. این مسیر جلوی رشد طبیعی جامعه را می‌گیرد و پیشرفت را متوقف می‌کند.

@Tekrargar

پول فقط یه سیستم امتیازدهیه، ولی امتیاز واقعی چیه؟ آزادی!

آزادی اینکه هر جایی که دوست داری زندگی کنی، دور و برت آدمای درست باشن و زندگی‌تو با ارزش‌های خودت هماهنگ کنی. اما یه چیزی از آزادی هم قوی‌تره: ارز واقعی زندگی، تجربه‌ها هستن!

تجربه‌ها همون چیزین که ما رو جوری شکل میدن که پول هیچ‌وقت نمی‌تونه. تجربه‌ها ما رو به کشف کردن، درک کردن و ارتباط گرفتن وامی‌دارن. بهمون یاد میدن زیبایی‌های دنیا رو ببینیم و پیچیدگی‌هاشو قبول کنیم. یادمون میارن که ارزشمندترین چیزا مثل بینش، رابطه‌ها و رشد شخصی رو نمی‌تونی بخری. باید از منطقه امنت بیرون بیای و واقعا زندگی کنی تا به دستشون بیاری.

آخر سر، زندگی جمع کردن پول و ثروت نیست؛ جمع کردن لحظه‌هاییه که دیدگاهت رو عوض می‌کنه. اینجاست که ارزش واقعی زندگی معلوم میشه!

@Tekrargar

تهران: اتاق گازی به وسعت یک شهر

درست که در حال حاضر مقیم ایران نیستم ولی این صحنه را به خوبی به یاد می آورم.
هر وقت که به ایران سفر دارم اولین چیزی که نظرم را جلب می کند رنگ آسمان است. این نکته که شاید همیشه قدیمی تر ها راست نمی گفتند چون واقعا آسمان هر جایی که می رویم یک رنگ نیست.

اثر حمیدرضا عدالت‌نیا

@Tekrargar

مدت‌هاست که درگیر مسائل جامعه (کامیونیتی) رمزارزی هستم و گاهی اتفاقات عجیبی را شاهد بوده‌ام. یکی از ضعف‌های بزرگ ما ایرانی‌ها و فارسی‌زبانان، ناتوانی در انجام کارهای گروهی است.
برای همین از ChatGPT پرسیدم:
چرا جامعه فارسی‌زبان هنوز برای فعالیت‌های گروهی آماده نیست؟
پاسخش جالب بود و شاید بتواند چراغی برای تحلیل این موضوع باشد!


این یک سؤال پیچیده و چندبُعدی است که دلایل مختلفی می‌تواند داشته باشد. برخی از عوامل کلیدی که ممکن است به این موضوع مرتبط باشند عبارت‌اند از:

فقدان اعتماد جمعی
تجربیات تاریخی، اجتماعی و حتی اقتصادی باعث شده که سطح اعتماد میان افراد در جامعه فارسی‌زبان پایین باشد. این کمبود اعتماد، فعالیت‌های گروهی را دشوار می‌کند، زیرا افراد ممکن است نسبت به نیت و شفافیت دیگران تردید داشته باشند.

نبود آموزش و فرهنگ‌سازی
کار گروهی نیازمند آموزش از دوران کودکی است. متأسفانه در بسیاری از سیستم‌های آموزشی فارسی‌زبان، به اهمیت کار تیمی، حل تعارض، و مسئولیت‌پذیری جمعی توجه کافی نمی‌شود.

تأکید بر فردگرایی و رقابت ناسالم
در جوامعی که موفقیت فردی بیشتر از موفقیت گروهی ارزش‌گذاری می‌شود، کار تیمی کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد. این نگرش باعث می‌شود افراد به‌جای همکاری، بر رقابت ناسالم تمرکز کنند.

نبود ساختارها و ابزارهای مناسب
برای موفقیت در کار گروهی، ابزارها و ساختارهایی شفاف و عادلانه نیاز است. در بسیاری از موارد، نبود این ساختارها باعث ایجاد اختلاف و شکست پروژه‌های گروهی می‌شود.

ترس از شکست و مسئولیت‌پذیری
در برخی فرهنگ‌ها، شکست جمعی به‌عنوان یک ضعف بزرگ تلقی می‌شود. این ترس از شکست، تمایل به مشارکت در کارهای گروهی را کاهش می‌دهد.

نبود رهبری مؤثر
رهبری ضعیف یا غیرمؤثر یکی از دلایلی است که گروه‌ها نمی‌توانند به هماهنگی لازم برسند. رهبران باید بتوانند اعتمادسازی کنند، انگیزه بدهند و گروه را به سمت اهداف مشترک هدایت کنند.

موانع اجتماعی و فرهنگی
مفاهیمی مثل "هر کسی باید فقط به خودش متکی باشد" یا "همکاری با دیگران نشانه ضعف است" در برخی جوامع جا افتاده‌اند که مانع فرهنگ‌سازی برای فعالیت‌های گروهی می‌شود.

برای تغییر این شرایط، نیاز به آموزش، تجربه‌های موفق گروهی، ساختارهای شفاف، و تقویت اعتماد اجتماعی است. جامعه فارسی‌زبان ظرفیت فوق‌العاده‌ای برای کارهای جمعی دارد، اما باید این ظرفیت با تلاش‌های فرهنگی و اجتماعی شکوفا شود. 🌱

@Tekrargar

میان دو آتش: تهاجم به جمهوری اسلامی یا حمله به ایران؟

تحولات اخیر در منطقه و حمله نظامی اسرائیل به خاک ایران، نه‌تنها ابعاد امنیتی و سیاسی، بلکه لایه‌هایی عمیق‌تر از هویت، مشروعیت و نگاه مردم به حاکمیت را نیز آشکار کرده است. آنچه در ظاهر یک حمله‌ی خارجی به نظر می‌رسد، در سطح اجتماعی و روانی، بازتابی است از یک گسست عمیق میان ملت و نظام سیاسی. این مقاله کوششی است برای روشن‌کردن تمایز میان «ایران» و «جمهوری اسلامی(ج.ا.)» و دفاع از حقی که بسیاری از مردم در آن شریک‌اند: حقِ مخالفت با نظام حاکم، بدون اتهام به بی‌وطنی.


تهاجم نظامی اخیر اسرائیل به خاک ایران، افکار عمومی ایرانیان را به‌شدت دوپاره کرده است. برای گروهی، این حمله تهدیدی علیه امنیت و تمامیت سرزمینی کشور است؛ اما برای گروهی دیگر، حمله‌ای است به ساختار ج.ا.، که آن را نه نماینده‌ی "ملت ایران" بلکه قدرتی بی‌ریشه و سرکوبگر می‌دانند. اما آیا می‌توان بی‌هیچ تأملی، هر واکنشی غیررسمی را خیانت یا وطن‌فروشی تلقی کرد؟

برای پاسخ، باید یک تمایز کلیدی را از نو روشن کنیم: ج.ا.، ایران نیست. ج.ا. نظامی ایدئولوژیک با گفتمانی فراملی است که خود را نه فقط نماینده‌ی مردم ایران، بلکه مدعی رهبری امت اسلامی می‌داند.

در قانون اساسی آن، به‌روشنی آمده است:

«دولت ج.ا. ایران موظف است سیاست کلی خود را بر پایه اتحاد اسلامی قرار دهد و کوشش پیگیر به عمل آورد تا وحدت سیاسی، اقتصادی و فرهنگی جهان اسلام را تحقق بخشد.» (قانون اساسی، اصل ۱۱)¹



رهبر ج.ا. نیز بارها تأکید کرده‌اند که هویت فراتر از ملیت را بر هویت ملی مقدم می‌دانند:

«ما امروز یک امت اسلامی بزرگ داریم. باید به‌جای نگاه ملی‌گرایانه، به نگاه امت‌گرایانه بازگردیم.» (آیت‌الله خامنه‌ای، دیدار مسئولان نظام، مرداد، ۱۳۹۲)²

در چنین چارچوبی، سرزمین ایران بیشتر به پایگاه اجرای یک پروژه جهانی شبیه است تا خانه‌ی مردم ایران. جای تعجب نیست اگر برخی از مردم—که خود سال‌هاست قربانی سرکوب، تبعیض، فقر، و انسداد سیاسی‌اند—در برابر تضعیف این نظام احساس همدلی نکنند. این واکنش، لزوماً از خوشحالی نسبت به جنگ یا حمایت از دشمن خارجی ناشی نمی‌شود، بلکه اعتراض به ایدئولوژی‌ای است که آن‌ها را در کشور خودشان بی‌جایگاه کرده است.

در فضای مجازی، برخی می‌نویسند:

«اسرائیل تا اینجای کار پایه‌های رژیم ملاها را تضعیف کرده، اما از اینجا به بعد نوبت ما مردمه که تا دیر نشده کار رو تموم کنیم و آینده ایران رو دست غیر ایرانی‌ها نسپاریم.»

این‌گونه سخنان، با وجود لحن تند، یک واقعیت تلخ را نمایندگی می‌کنند: اعتماد مردم به تغییر از درون نظام از میان رفته است. در نظر آنان، ج.ا یک نیروی خارجی است که ۴۷ سال است کشور را اشغال کرده و سرکوب می‌کند. آن‌ها حتی میان حمله اسرائیل و ج.ا تمایزی اخلاقی قائل‌اند، چون اولی فعلاً مردم را هدف نمی‌گیرد، اما دومی سال‌هاست زندگی مردم را مستقیماً نشانه رفته است.

اما در میانه‌ی این تحلیل خشم‌آلود، نباید دچار ساده‌سازی شویم. واقعیت این است که اگرچه ج.ا. مشروعیت خود را نزد بخش بزرگی از جامعه از دست داده، اما هیچ نیروی خارجی—اعم از اسرائیل، آمریکا یا هر دولت دیگر—حق ندارد برای آینده ایران تصمیم بگیرد. اگر دو نیروی متخاصم از بیرون و درون کشور ما را می‌فرسایند، راه‌حل نه در حمایت از یکی، بلکه در بازسازی یک نیروی ملی، مردمی و مستقل است که ایران را نه در خدمت ایدئولوژی، نه در خدمت منافع خارجی، بلکه در خدمت رفاه و کرامت مردم خود بخواهد.

در این میان، برخی صداها در شبکه‌های اجتماعی بر این باورند که هر دو نیروی درگیر—چه اسرائیل و چه ج.ا—بیگانه‌اند و هیچ‌یک مشروعیتی برای تصمیم‌گیری درباره‌ی آینده ایران ندارند. این نگاه، اگرچه بازتاب خشم انباشته‌ شده از سرکوب‌های چند دهه‌ی اخیر است، اما خطر آن را دارد که فضای سرنوشت‌ساز ایران را به میدان قدرت‌های بیرونی واگذار کند. حق مردم برای تعیین سرنوشت‌شان از درون جامعه‌ی ایران می‌گذرد، نه از طریق گلوله‌های اسرائیلی و نه از طریق سرکوب امنیتی داخلی. اگر امروز این دو نیرو از درون و بیرون ایران را می‌فرسایند، وظیفه‌ی تاریخی ما این است که هم‌زمان با نقد ایدئولوژی حاکم، با هرگونه جانشینی غیربومی و غیرپاسخ‌گو نیز مخالفت کنیم. ایران به نجات نیاز دارد، اما نه از بیرون؛ بلکه از دل خود مردم.

در نهایت، عشق به ایران را نباید با سکوت در برابر ظلم اشتباه گرفت، و مخالفت با ج.ا. را نباید به‌سادگی با طرفداری از دشمنان تاریخی کشور تعبیر کرد. در جهانی که منافع دولت‌ها بر حقیقت و حقوق بشر مقدم است، تنها صدای مستقل، ملی و مردمی می‌تواند ایران را از دوگانه‌ی خطرناک نجات دهد_نه با تکیه به بمب، نه با تداوم سرکوب، بلکه با ساختن آینده‌ای آزاد و متعلق به همه‌ی ایرانیان.


@Tekrargar

برای مسیریابی آفلاین، اپلیکیشن Maps.me را نصب کنید.
فقط یک‌بار نقشه شهر موردنظرتان را دانلود کنید و پس از آن بدون نیاز به اینترنت، از مسیرها و نقشه‌ها استفاده کنید.
https://play.google.com/store/apps/details?id=com.mapswithme.maps.pro

@Tekrargar

بدون شرح
@Tekrargar

هشدار پاوِل دوف: آزادی اینترنت در خطر است!
امروز، ۱۰ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۹:۴۷ صبح به وقت اروپای مرکزی (CEST)، در حالی که جهان به زندگی روزمره خود ادامه می‌دهد، پاوِل دوف، بنیان‌گذار تلگرام و مدافع سرسخت حریم خصوصی دیجیتال، با انتشار پستی در شبکه اجتماعی ایکس، زنگ خطر را برای آزادی اینترنت به صدا درآورد.

این پست که به مناسبت ۴۱مین سالگرد تولدش منتشر شده، نه تنها شادی یک روز شخصی را منعکس نمی‌کند، بلکه با لحنی نگران‌کننده، نسل ما را به بیداری و اقدام برای نجات میراثی که پدرانمان برایمان به جا گذاشته‌اند، فرا می‌خواند.اینترنت آزاد در معرض تهدیددوف در پست خود با اشاره به تحولات تأییدشده سال ۲۰۲۵، از جمله طرح اجباری شناسه دیجیتال در بریتانیا برای بررسی مجوز کار و قوانین در حال اجرا در استرالیا برای تأیید سن در شبکه‌های اجتماعی، هشدار می‌دهد که آزادی اینترنت، که زمانی نماد تبادل آزاد اطلاعات بود، به ابزاری برای کنترل کامل تبدیل شده است.

او به احیای پیشنهاد "کنترل چت" اتحادیه اروپا اشاره می‌کند که خواستار اسکن پیام‌های خصوصی کاربران است، و همچنین به اقدامات سخت‌گیرانه در آلمان و بریتانیا پرداخته که در آن بیش از ۳۰ دستگیری روزانه به دلیل پست‌های آنلاین توهین‌آمیز گزارش شده است. این آمارها نشان‌دهنده روندی نگران‌کننده در نظارت دولتی است که حریم خصوصی را به خطر انداخته است.

موضع تلگرام و تعهد به حریم خصوصیبه عنوان مدیرعامل تلگرام، پلتفرمی که به دلیل تمرکز بر رمزنگاری پیشرفته و حفظ حریم خصوصی کاربرانش شناخته می‌شود، دوف با تأکید بر رد درخواست‌های مقامات آلمانی برای پیگرد قضایی کاربران به دلیل انتقادات سیاسی خفیف، و همچنین مقاومت در برابر فشارهای اتحادیه اروپا برای سانسور محتوای انتخاباتی در رومانی و مولداوی، موضعی قاطع اتخاذ کرده است. این موضع، او را به یکی از معدود رهبران فناوری تبدیل کرده که همچنان به اصول آزادی بیان پایبند مانده‌اند.

واکنشی جهانی و هشدارهای دیستوپیاییپست دوف با بیش از ۱۳۴,۰۰۰ تعامل، موجی از واکنش‌ها را در پی داشته است. کاربران با ارجاع به هشدارهای دیستوپیایی از نویسندگانی چون جورج اورول و آلدوس هاکسلی، نگرانی خود را از تبدیل اینترنت به شبکه‌ای عظیم از نظارت ابراز کرده‌اند. این واکنش‌ها نشان‌دهنده ترس گسترده از آینده‌ای است که در آن آزادی‌های فردی، از حریم خصوصی گرفته تا بیان آزاد، به تدریج از دست می‌رود.

فراخوان به اقدامدوف در پایان پست خود با لحنی احساسی می‌نویسد: «نه، امروز را جشن نمی‌گیرم. زمان برای من و برای همه ما در حال اتمام است.» او نسل ما را مسئول می‌داند که یا باید این آزادی‌ها را حفظ کند یا به عنوان نسلی در تاریخ ثبت شود که اجازه داده این میراث ارزشمند از دست برود. این فراخوان، نه تنها یک هشدار، بلکه دعوتی است به بیداری و مبارزه برای حفظ ارزش‌هایی که پایه‌گذار تمدن مدرن بوده‌اند.نتیجه‌گیریدر دنیایی که فناوری می‌تواند هم ناجی و هم تهدید باشد، پیام پاوِل دوف یادآوری تلخی است از مسئولیت ما در برابر آینده.


آیا اجازه خواهیم داد اینترنت به ابزاری برای کنترل تبدیل شود یا با اتحاد و آگاهی، آن را به پناهگاهی برای آزادی و تبادل ایده‌ها نگه خواهیم داشت؟ زمان آن است که دست به کار شویم، زیرا همان‌طور که دوف تأکید کرده، زمان در حال اتمام است.

@Tekrargar