بالاخره یه روز صبح بدون ترس و استرس و اضطراب بیدار می‌شی، نه نگران قیمت دلاری، نه نگران اجاره خونه‌ی آخرماه، نه نگران کار و درس و نه چیزایی که بعدش قراره پیش بیاد. نه به مهاجرت فکر می‌کنی، نه اخبار اونقدر بده که سرت‌و درد بیاره، نه احساس غم و خشم داری. اون روز پر از احساس شادی و آرامشی که یهو از خواب می‌پری.

خیلیم عالی.

شما با لانا عاشق میشین ما با هایده

واقعا عمر سرفه‌ی کوتاهه؟

به‌قول کیارستمی، در گلایه‌ کردن میل به آشتی هست.

اینی که دلار داره واردش می‌شه کانال نیست دیگه تونله.

وقتی مسیر درسته، همه‌جور دهن سرویسیش هم حال میده.

حالا چایی بذارم راجع‌بهش حرف می‌زنیم.

کاش زندگی undo داشت.

به دارندگان روحیه‌ی لطیف دیدنش رو توصیه نمی‌کنم.

مثل این می‌مونه که برهان بیاد بگه بچه‌ها رفتم توو رابطه. کسی باورش می‌شه؟