به بهونه‌ی شب آرزوها، دل می‌خواد سبک‌ شه. رو به آسمون کنه بگه «مشتی دستت رو از پشتم برندار، من‌که جز تو کسی رو ندارم». دنیا هم یه گوشه وایساده تا صدای تورو بشنوه. خواسته‌هاتو یکی یکی بچین، مثه چراغایی که توو دل تاریکی روشن می‌شن.

بیا درموردش سکوت کنیم.