اصلا چرا اینجوری شد؟

دیالوگ، تنها و تنها درمانه.

چیزی نیست، بهش می‌گن غروبِ جمعه.

نه تنها گرررمه بلکه بو سگ میاد.

زندگی سخت می‌گذره؟ چایی بخور.

تو سارق دلی.

یه روز کارمون می‌گیره.

زیبایی مثل بارونِ نیمه‌شبِ تابستونی.

در حقیقت برای زندگی باید چیزی رو مصرف کرد. و من؟ من چایی رو مصرف می‌کنم.

این‌روزا چنگی به‌ دل نمی‌زنه. نیاز دارم جفت شیش بیارم.

از زمان صفویه..

- Are u okay?
+ No, say meow to me.

یک قسمت واقعی از لذت‌ زندگی: "چای رو دَم کن دارم میام".

موقعیت: نشستی کنج اتاقت توو تاریکی، چایی ریختی، سیگارت خاکستر شده، اصلا نفهمیدی کی شب شد.

دوری روزای خوب چقدر سخته.

کلمه بازسازی رو از آگهی‌های دیوار بگیری دیگه چیزی برای ارائه ندارن. اندازه کف دست یه گاز رومیزی گذاشتی، بازسازی عنه؟

ای زندگی، اخرج کن از ما.

هورت کشیدن چایی توو تنهایی لذت بخشه.