نمونه‌ی فاحش دیگه‌ای از استفاده‌ی این حکومت (و تمامی دولت‌های فاشیستی) از بحث «سلامت روان» برای پیشبرد پروپاگندا و سرکوب اعتراض رو می‌بینیم. فردی که خودسوزی می‌کنه اسکیزوفرنی داره، معترض خیابانی ترومای کودکی داشته، زن معترض دانشجو روانیه، اون یکی افسردگی داشته و خودش پریده از ساختمون، یکی دیگه از اول مشکل داشته و بردیمش آسایشگاه برای خوبی خودش، این عبارات در همان دسته‌ای قرار می‌گیرند که ادعای شماها براساس «دیوانه» یا «مریض روانی» بودن افراد حکومتی قرار می‌گیره. هردو گفتمان یک نتیجه داره، استیگماسازی از بیماری روانی به نوعی که از فرد تمامی ازادی و اختیار ها گرفته بشه، تصمیمات به جای او گرفته بشه و در انتها با اتکا به جرمِ-چون واقعاً هم نتیجه‌ی منطقی این بحث جرم‌انگاری این کاندیشن‌هاست- «ناثباتی روانی» فرد از شهروندی بیوفته و در جایی دور از جامعه (تیمارستان، آسایشگاه، بیمارستان روانی یا خود زندان) پنهان بشه. این گفتمان ها و تحلیل مسائل روانی بدون توجه به بستر فرهنگی اجتماعی ای که این نشانه‌ها درش بروز پیدا کردن چیزی جز همراهی با فاشیسم و پاک کردن صورت مسئله به همراه نداره.

Probably the only song that I've never skipped even once in my life

Fit check

They can write whatever Shakespeare wrote but can Shakespeare write sober to death? I don't think so

"we have breakdown and sometimes we don't have breakdowns"

I hate car seat headrest ❤️