هیجده سالگی:

نازلی عزیزم؛
تو قطعا یکی از روشن‌ترین و پرنورترین انسان‌هایی هستی که من شانس برخورد با آن‌ها را داشته‌ام. تو به اندازه‌ی آتش، جسور و بی‌پروا، خودت هستی و در میانه‌هایش، باعث می‌شوی من از تو هر چه بیشتر تاثیر پذیرم و خودم باشم. تو موج‌هایت مانند دریاست. تو خنده‌هایت واقعی‌ست. و گریه‌هایت خالص است. تو لایق زندگی هستی. تو لایق زنده بودن هستی. تو همان موجودی هستی که زندگی برای زنده بودنش به آن نیازمند است؛ چون تو کنکاش می‌کنی، جست‌و‌جو می‌کنی، پر ماجراجویی، پر تپشی، کنجکاوی، میل به فرا گرفتن، یاد گرفتن، کشف کردن، به وجود آوردن، آفریدن در تو فراوان است و این‌ها تمام آن چیزی است که زندگی به آن نیاز دارد. زندگی نیاز دارد تا از یک‌نواخت بودن و کسل بودنش نجات یابد. تو شجاعی. آنقدری شجاع که وقتی چیزی تو را آزرده خاطر کند، بی‌پروا اشک بریزی و ابراز کنی احساست را. تو شجاعی چون وقتی که چیزی برایت زیبا جلوه می‌کند، نزدیکش می‌شوی و شانس تجربه کردنش را به خودت می‌دهی. تو پر از ذوقی. پر از عشق. پر از خواستن. پر از میل به زیر و رو کردن. و به معنای دیگر تو در ذهن و زندگی من، یکی از پر زندگی‌ترین و شاید پرزندگی‌ترین آدمی هستی که شناخته‌ام. تو مانند رنگین‌ کمانی. تو همانی که زندگی باید بودنش را جشن بگیرد. ۱۸ سالگی‌‌ات مبارک نازلی پرماجراجوی رنگارنگ.
- با بی‌پایان سبزی و عشق؛ زهرَها 💚🌿
https://news.1rj.ru/str/+AOZYBetDJHdjMTA0

همه پیامهایی که برام فرستاده دارم میخونم و می‌لرزم

چیکار کنم وای دارم میمیرم

و این‌که بهت افتخار می‌کنم.💚💚💚

چطوری برگردونمت دارم میمیرم

دارم روانی میشم

حتی نمیتونم نفس بکشم

رهای عزیزم چطور نبودتو تحمل کنم رهای پر از زندگی من رهای آزاد من

و وای چقدر روشن و رنگی و زیبا و نازلی‌اییی!💚

دارم میمیرم

قرار بود بعد امتحاناتت سرت خلوت شد همو ببینیم رهای عزیزم الان تا ابد باید منتظر باشم؟

هر چی عکس دارم از منو تو دوران راهنماییه رهای عزیزم قول داده بودی همو ببینیم چرا بد قولی میکنی الان من چیکار کنم