در حال مرگم ولی تا میتونم از رها میگم
رها آدمی پر از زندگی بود و عاشق ادبیات، قدری عاشق ادبیات بود که هفتگی کلی کتاب تموم میکرد و به دوستاش هم معرفی میکرد و همه ما مبهوت میموندیم که چطوری انقدر کتاب میخونه،
رها همچنین عاشق آهنگ بود و تیست خیلیییی خوبی داشت جوری که من فکر میکنم اگه دوران راهنمایی و دبیرستان اون کل سلیقه منو شیپ داد،
رها عاشق زندگی کردن و زنده بودن بود و کوچکترین چیزا بهانه لبخندش بودن
هیچ وقت به رها به چشم یک انسان عادی نگاه نکردم رها خیلی بیشتر بود، خیلی سخته بشه گفت یه چیز بی نقصه ولی رها در این زمان، در زمان افسردگی و عصبانیت و شجاعت بی نقص ترین انسان دنیا بود.

نیجدم نیجدم نیجدم الیرم الیرم الیرم کاش من سنین یریینه الیدم اله اغلاموشام جانم سیر چخه تا دیلم تو ییر تا باشاریرم چغرمم زن زندگی آزادی اما به یولاشوم گله بلیر؟ بو تورپاغ دو دیزله به سن گله بیلیرن گره؟ بورا آزادو اولا من سنین آدینه دیرمو دیرمو دیرم. رها جانم من جانم چخیر و هنه بیلمیرم اوخودایام یا اویاقم. اِز جانیه گل گیره من جانم چخده

It's the first time I'm dealing with this much grief I don't know what to do with myself, I keep writing about it in my notebook and here it's making me nauseous I'm constantly cold and shaking I don't know what to do

Raha was full of life this seems like a sick joke

وای متشکرممممم.💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚
چه اسم قشنگی: we'll escape Iran my little dove!

وای وای وای وای الان میمیرم از غم

مواظب خودت و همه‌ی شور و شجاعتی که داری باش همیشه‌ی همیشه نازلی. خیلی زیاد.💚🫂

وای دیگه نمی‌کشم

آهنگی که رها برام فرستاد که شد آهنگ مورد علاقم، الان دیگه هر وقت گوش بدم رها یادم میاد

حتی نمیتونم حرف بزنم فقط نیاز به یک بغل طولانی دارم و یه خواب

چطوری دوستمو برگردونم دارم میمیرم

چرا کتابهایی که بهم دادی باید بیشتر از خودت عمر کنه

سرم داره میترکه
امروز مامان رها رو دیدم و بغلم کرد و گریه کردیم، هیچ وقت حدس نمیزدم اولین باری که بیام خونت برای مرگت باشه رها جان

غمم زیادی بزرگه برای کل وجودم الان دلم میترکه

Dearest how do I fight the thoughts of you draining me?
You once an inspiration, a friend I looked up to, my middle school bestie, the book maniac, the music source are now beneath dirt.
You so kind not a single soul can speak bad of you, you so gentle your existence brought people peace, you so patient you so golden.
You wanted to walk the streets of Paris and would talk about it since I could remember and that would remind me to send you every good french song to you.
This scent of our dead years
Those who can knock on your door
Infinity of destinies
We put one down, what do we hold on to?
Will the wind carry us?
I can't sleep and even when I fall asleep I wake up shortly after.
It has been years since we had seen each other and everytime something would come up and now all I have of you for these past years are just text massages and the last version of you that I hugged we were both teenagers. I don't know if that eases my pain or intensifies it.
Ms. Tolou came to see you dear, I came, after years, if only I could just hug you.
Will the wind carry me too? It carried you will it carry me too?