حتی نمیتونم حرف بزنم فقط نیاز به یک بغل طولانی دارم و یه خواب

چطوری دوستمو برگردونم دارم میمیرم

چرا کتابهایی که بهم دادی باید بیشتر از خودت عمر کنه

سرم داره میترکه
امروز مامان رها رو دیدم و بغلم کرد و گریه کردیم، هیچ وقت حدس نمیزدم اولین باری که بیام خونت برای مرگت باشه رها جان

غمم زیادی بزرگه برای کل وجودم الان دلم میترکه

Dearest how do I fight the thoughts of you draining me?
You once an inspiration, a friend I looked up to, my middle school bestie, the book maniac, the music source are now beneath dirt.
You so kind not a single soul can speak bad of you, you so gentle your existence brought people peace, you so patient you so golden.
You wanted to walk the streets of Paris and would talk about it since I could remember and that would remind me to send you every good french song to you.
This scent of our dead years
Those who can knock on your door
Infinity of destinies
We put one down, what do we hold on to?
Will the wind carry us?
I can't sleep and even when I fall asleep I wake up shortly after.
It has been years since we had seen each other and everytime something would come up and now all I have of you for these past years are just text massages and the last version of you that I hugged we were both teenagers. I don't know if that eases my pain or intensifies it.
Ms. Tolou came to see you dear, I came, after years, if only I could just hug you.
Will the wind carry me too? It carried you will it carry me too?

آه ای زندگی منم که هنوز
با همه پوچی از تو لبریزم
نه به فکرم که رشته پاره کنم
نه برآنم که از تو بگریزم

پیام هاتونو میبینم و ممنونم از مهربونیتون، الان جون جواب دادن ندارم ولی ممنونم

من با جهانش یک جمله‌ام که اسم پلی‌لیستی که براش دارم هم هست و اتفاقا چندبار هم در کپشن آهنگ‌هاش در همین‌جا قرارش داده‌ام:
«بذار زنده باشم‌. بذار زنده باشم و عشق و غم‌ رو حس کنم؛ بذار زنده باشم!»

بهتر نمیشه بهتر نمیشه هر چند ساعت استراحت میکنم و دوباره گریه میکنم تا جونم درمیاد و از خستگی بی هوش میشم و خوابم نمیبره و دوباره گریه هیچی حواسمو پرت نمیکنه همه فکرم رهاست و آدمایی که از دست رفتن

دوست عزیزمو دیدم 💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚

رها جان دلم تنگته چیکار کنم حالا

«گفتی عاشقت نبودم ساده بودی که شکستی.»
«تو به اشک اجازه دادی توی چشم من بشینه، تا غرورمو شکستم گفتی عاشقی همینه.»

گفته بودن باید رها بسیجی اعلام شه و نذاشتن درست و صحیح خاکسپاری بشه و همه خانوادش بتونن برن
رهایی که زندگیشو وقف زن زندگی آزادی کرد

به خون آخوند و سپاهی تشنم خیلی تشنم

🔺اطلاعیه اضطراری:

با توجه به گزارش‌ها از مرگ چند تن از کسانی که به صورت موقت آزاد شده بودند، اگر شخصی در اطرافیان شما آزاد شد (حتی اگر صرفاً چند ساعت در بازداشت بود) می‌بایست فوراً به آزمایشگاه مراجعه کند تا خون او بررسی شود و درصورت وجود “عامل مشکوک در خون” سریعاً اقدامات لازم انجام شود.

@iliaen

یکی از عزیزان ما کُشته شده و تا به امروز هنوز اِسم و خبرش جایی منتشر نشده. داخل کانال نام‌ها را به خاطر بسپار هم چک کردیم قرار نگرفته.

برای همون من می‌خوام از همین‌جا اِسمش رو فریاد بزنم تا کنار باقی جاوید نام‌ها اسمش رو به خاطر بسپاریم.

تانیا عباسی
دانشجوی ۲۱ ساله
در محله‌ی نیروی دریایی تهران،
پنجشنبه ۱۸ دی ماه ۱۴۰۴، با شلیک مستقیم گلوله به قتل رسید.
بیمارستان‌ها اورا نپذیرفتند و در آخر در بغل مادرش جان داد.