در سرزمینی که فروغ اندیشه را به زنجیر کشیده‌اند، مردمان با غروری سترگ، جهل را در آغوش دارند و چنان در تاریکی خو کرده‌اند که روشنی را دشمن می‌پندارند. هر فریادی از خرد، در هیاهوی خودپسندی‌شان گم می‌شود، و هر آینه، جاهل‌ترینشان را حکیم می‌خوانند.