عه چندین روز عقبم :))

کشیک ۸ و ۹ و ۱۰ و ۱۱ هم گذشت.
همین دیشب دوتا MI اعزام کردم.

نمیدونم چرا انکال قلبم اصرار داشت مریض LVHعه و کد نیست!! ولی همین LVHی که ایشون گفت تروپش مثبت شد :)).

کشیک ۱۲ هم done .
۲۰۹تای دیگه :).
اعزامی دیشب تشنج بود.

پزشکی شغل انسانی‌ایه، ولی در اون فقط یک طرف انسان دونسته میشه و من از اینکه انسان دیده نشم و از تجارب انسانی محروم بمونم (حتی از سمت خودم)، انصراف دادم.

#کشیک_سیزدهم
۲۰۸تای دیگه.
همزمان با یلدا بود.
آذر تموم شد و خب دووم اوردم :).

بچه‌ها این همه جون کندم.
ساعتی بالغ بر ۱۳ تا مریض دیدم‌.
کارانه‌ش شده چس تومن!!!!

بچه‌ها حس میکنم من وارد بزرگسالی نشدم بزرگسالی وارد من شده.

زندگی یه کثافت تمام عیاره!
کم‌ارزش‌تر از کفش‌هام.

#capernaum

وقتی بهم می‌گن «به خدا پول ندارم فلان دارو رو بخرم» از ناراحتی آب می‌شم. داروی نارسایی قلبی که دیگه غذا و لباس نیست بگیم کمتر بخورن یا کمتر بپوشن! خدا لعنتتون کنه با این وضعی که درست کردید.

راند دوم کشیک‌های طرح داره شروع میشه و فردا میرم محل طرحم :))
ماه قبل رفتن راحت‌تر بود اما الان واقعا نمیخوام و دلم یک حالیه.

و فکر کنم سرماخوردم.
باه باه چه شروعی...

کشیک دوم این ماه :*)
۲۰۶تای دیگه مونده.

بهم میگه بی‌وجدان چون بیمار اورژانس رو قبل از بیمار سرپایی اون دیدم.
بنظر شما کی این وسط بی‌وجدانه؟

خسته، ناامید، نگران.

خدا کند انگورها برسند
جهان مست شود
تلوتلو بخورند خیابان‌ها
مرزها مست شوند
برای لحظه‌ای
تفنگ‌ها یادشان برود دریدن را
کاردها یادشان برود
بریدن را
قلم‌ها آتش را
آتش‌بس بنویسند.

به قول حسام ایپکچی:
فولاد داغ‌دیده شمشیر می‌شود
انسان مصیبت‌دیده مصمم

دلم می‌خواد به همه اطرافیانم بگم توروخدا مراقب من باش یهو کاری رو نکنم که نباید.

ماه قبل به زور دووم اوردم. به زور خودم رو نگه داشتم‌.
این ماه از شروع کشیک‌هام میترسم. میترسم که نتونم جلوی خودمو بگیرم.
وقتی میگم استرس این ماه رو دارم همه براشون سوال میشه که عه چرا؟ و من نمیتونم بگم از خودم میترسم.