این کاربر میتونه سرحال و خوشحال و پر از انرژی باشه و همزمان به اینکه چرا زندست و کاش هیچوقت به دنیا نمی اومد فکر کنه.
اینجوریه که تلگرامو باز میکنم میبینم هیچ خبری نیست و سکوته ، میبندم میرم دو دقیقه بعد برمیگردم در حالی که میدونم نه پیامی دارم نه چیزی بازم چکش میکنم و این چرخه ادامه داره.
داخل انیمه ی "Tokyo Ghoul" یه دیالوگ هست که میگه ؛
" چرا باید به خاطر اینکه هیولام از بقیه عذر خواهی کنم؟مگه کسایی که من رو تبدیل به هیولا کردن ازم عذر خواستن؟ "
هرچقدر که میگذره و بیشتر با جامعه آشنا میشم معنی و مفهوم عمیق این دیالوگ رو درک میکنم ، فرقی نداره کی هستی و چه زندگی ای داری یک روزی یک اتفاقی چه بزرگ چه کوچیک رخ میده که خیلی راحت زندگیت رو از این رو به اون رو کنه جوری که حتی فرصت اعتراض و انجام کاری هم نخواهی داشت.
" چرا باید به خاطر اینکه هیولام از بقیه عذر خواهی کنم؟مگه کسایی که من رو تبدیل به هیولا کردن ازم عذر خواستن؟ "
هرچقدر که میگذره و بیشتر با جامعه آشنا میشم معنی و مفهوم عمیق این دیالوگ رو درک میکنم ، فرقی نداره کی هستی و چه زندگی ای داری یک روزی یک اتفاقی چه بزرگ چه کوچیک رخ میده که خیلی راحت زندگیت رو از این رو به اون رو کنه جوری که حتی فرصت اعتراض و انجام کاری هم نخواهی داشت.
Be careful with your words because you don't know how many times it repeats in someone's head.
User note :
گاهی وقتا عمیقاً حس میکنم اونجوری که من به تک تک جزئیات اهمیت میدم و برام مهمه برا بقیه نیست و صرفاً برای اینکه افراد بیشتری تو زندگیشون باشه و احساس تنهایی نکنن باهام خوبن.
گاهی وقتا عمیقاً حس میکنم اونجوری که من به تک تک جزئیات اهمیت میدم و برام مهمه برا بقیه نیست و صرفاً برای اینکه افراد بیشتری تو زندگیشون باشه و احساس تنهایی نکنن باهام خوبن.
Do?? you?? ever?? read?? an?? old?? conversation?? and be like "wow, i miss this moment" ??