چرا تخمین‌زدن سخت است، و به‌جای آن چه باید کرد❓

در توسعه محصول، اغلب تحت فشاریم که "حدس بزنیم" یک کار چقدر زمان می‌برد. سؤال رایجی مثل این:
«این تسک چند روز طول می‌کشه؟»
اما بیشتر وقت‌ها، این تخمین‌ها بیشتر از اینکه بر پایه درک واقعی باشن، روی امید و حدس بنا شدن. و وقتی کار طبق برنامه پیش نمی‌ره، که خیلی وقت‌ها هم همین‌طوره، تیم‌ها دچار استرس، عجله یا سرزنش می‌شن.

مشکل اینجاست: ما با کار کردن روی محصول مثل یه کار ساده و قابل‌پیش‌بینی برخورد می‌کنیم. درحالی‌که بیشتر کارهای محصول پیچیده هستن و این پیچیدگی تابعی است از فاکتورهای مختلف و بهم مرتبط. و پیچیدگی با برنامه زمانی دقیق پیش نمی‌ره.

کاری که واقعاً کمک می‌کنه، اینه که به‌جای زور زدن برای تخمین زودهنگام، اول سعی کنیم اصل مسئله رو بهتر بفهمیم.

به‌جای اینکه بپرسیم «چقدر طول می‌کشه؟»، می‌پرسیم:
«چقدر این کار رو می‌فهمیم؟»
و اینو از پنج زاویه اصلی بررسی می‌کنیم:

🌟 وضوح دامنه (Domain Clarity)
آیا دقیق می‌دونیم مشکل چیه و کسب‌وکار یا کاربر چی می‌خواد؟
🔄 مثال: پیاده‌سازی فرم لاگین = واضح. طراحی سیستم قیمت‌گذاری برای ۳ منطقه با قوانین در حال تغییر = مبهم.

🌟 وابستگی‌های فنی (Technical Dependencies)
چقدر این کار به سیستم‌های دیگه یا بخش‌های حساس و قدیمی بستگی داره؟
🔄 مثال: اضافه‌کردن یک تولتیپ ساده در UI = راحت. اتصال به API قدیمی یک سیستم ثالث = پیچیده و پرریسک.

🌟 وابستگی‌های بیرونی (External Dependencies)
آیا این تسک به ورودی یا تأیید تیم‌های دیگه، تأمین‌کننده‌ها یا بخش‌هایی مثل حقوقی وابسته‌ست؟
🔄 مثال: به‌روزرسانی مستندات داخلی = مستقل. راه‌اندازی فیچری که نیاز به تأیید حقوقی و هماهنگی با تأمین‌کننده داره = وابسته.

🌟 آشنایی تیم (Team Familiarity)
آیا تیم قبلاً این‌جور کارها رو با همین ابزارها انجام داده؟
🔄 مثال: رفع باگ در اپ اصلی = آشنا. ساخت سرویس جدید با زبانی که تیم بلد نیست = ناشناخته.

🌟 هماهنگی بین‌تیمی (Cross-Team Sync)
آیا این کار رو می‌تونیم کاملاً درون تیم انجام بدیم یا نیاز به هماهنگی و تأیید از جاهای دیگه داره؟
🔄 مثال: تغییر متن دکمه = مستقل. اضافه کردن فیچری که نیاز به تأیید حقوقی، دیزاین و دیتا داره = نیازمند هماهنگی بالا.

با امتیاز دادن به یک تسک بر اساس این ۵ عامل (از پیچیدگی کم تا زیاد)، درک خیلی دقیق‌تری از اونچه قراره انجام بشه به‌دست میاریم. این کمک می‌کنه بفهمیم آیا آماده اجراییم، یا باید اول کشف بیشتری انجام بدیم.

🔍 مثال واقعی:

فرض کن تیم قراره فیچری اضافه کنه به اسم «پشتیبانی از یک پلن جدید پرداخت».
در ظاهر ساده به‌نظر می‌رسه، ولی وقتی تیم از زاویه این ۵ عامل نگاه می‌کنه، متوجه می‌شه:

- منطق قیمت‌گذاری مشخص نیست → (وضوح دامنه پایین).
- باید به سیستم یک تأمین‌کننده خارجی وصل بشه → (وابستگی زیاد).
- تیم قبلاً با سیستم پرداخت کار نکرده → (آشنایی کم).

نتیجه:

این کار کوچیک نیست، و باید اول یک فاز کشف (Discovery) براش انجام بدن.
این روش کمک می‌کنه تیم‌ها هوشمندتر برنامه‌ریزی کنن، غافلگیر نشن، و از قبل در مورد ریسک‌ها صحبت کنن — نه وقتی خیلی دیر شده.

مکتب‌خانه DDD
@DomainDrivenDesign_ir

🌀چاقوی سوئیسی (Swiss Army Knife) یک ابزار چندمنظوره است که در یک فضای کوچک امکانات زیادی مثل چاقو، پیچ‌گوشتی، قیچی، دربازکن، سوزن و غیره داره. این ابزار به خاطر کاربردهای متنوع و همه‌کاره بودنش معروفه.

🔪چاقوی سوئیسی به درد همه‌چیز می‌خوره، ولی توی هیچ‌کدوم بهترین نیست.

و جالب تر اینه که این مدل واقعا در ابتدا یه چاقو بوده، اما بخاطر جواب دادن به درخواست های مشتریان، مدام فیچر بهش اضافه کردن، و مدام همه کاره ترش کردن. تا چیزی که توی عکس میبینید.

🌑 حالا این مفهوم توی دنیای برنامه‌نویسی هم خیلی استفاده میشه — البته به صورت استعاره.

⁉️ آیا رفتار ما در مقابل هوش مصنوعی هم همین روند رو داره ادامه میده؟

⁉️ و آیا هوش مصنوعی هایی مثل Chat GPT آیا واقعا دارند به یه چاقوی سوئیسی تبدیل میشن ؟

🎯 شاید وقتشه به این هم فکر کنیم که:

آیا باید از هوش مصنوعی انتظار «همه‌کاره بودن» داشته باشیم؟
یا بهتره براش نقش مشخص‌تری در ابزارهای تخصصی‌تر تعریف کنیم؟

اونایی که میدونین قضیه چیه 😁،
Are you Ready?

Var Dara = new Beygi() ;

هنوز Run نشده 😁

Dara.Run(); 😍

یه توییت ساده زدم. ۶۰۰۰ تا لایک خورده 😁
مرسی هموطن
https://x.com/Merkousha/status/1928689252608401879?t=BVzylcxL1khw2dy4RYOakw&s=19

بعد یه هفته مرخصی بیای ببینی تیم در نبودت تمام تلاشش رو کرده، خستگیت درمیره
مرسی رسمیو
مرسی بچه ها❤️

جناب سعدی در گلستانشان می فرمایند :
مرغِ بریان به چشمِ مَردمِ سیر
کمتر از برگِ تَرّه بر خوان است

شاید خوب باشه این هفته کمی در باره شرایط فعلی مون فکر کنیم، که چه چیزهایی الان ما داریم که به چشممون نمیاد ولی خوب برای خیلی ها جذاب و هیجان آوره، اینو در اشل فضای کار و فنی خودتون ببرید.
درسته که باید همیشه تلاش به رشد و پیشرفت داشته باشیم، ولی یک جاهایی باید نفس بکشیم، یه نگاه به دور و برمون بندازیم و ببینیم دقیقا پامونو کجا گذاشتیم؟

هفت سال پیش چه تحلیلی کرده بودم !
https://virgool.io/@merkousha/%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B9-%D8%A7%D9%86%D9%81%D8%AC%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%A8%D8%A7%D8%A8-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%A7%D9%BE-%D9%87%D8%A7-dglmidrrtsik

https://talktogithub.com/

زیبا شد بازی 😁😎

خیلی تصادفی بعد بسته شدن مشکوک صفحه اینستاگرام ، یهو همون صفحه رو که باز شده، با تبلیغ کمپین تولد ۱۱ سالگی برند رو میبینی
👨‍💻🚬👨‍💻🚬👨‍💻😤
#BadSmell

وقتی حافظه جمعی، استراتژی‌ها را تغییر می‌دهد

تصور کنید در یک جلسه سازمانی، مدیران به ایده‌ای اشاره می‌کنند که همه درباره‌اش اطمینان دارند. «همیشه این‌طور بوده!» جمله‌ای است که بارها تکرار می‌شود. اما اگر واقعیت متفاوت باشد چه؟ اگر خاطره‌ای که همه به آن استناد می‌کنند اساساً رخ نداده باشد؟

پدیده «اثر ماندلا»، که بر مبنای خاطره جمعی غلطِ درگذشت نلسون ماندلا در «زندان»دهه ۸۰ در میان مردم نام‌گذاری شده، نشان می‌دهد که ذهن جمعی انسان‌ها چگونه می‌تواند خاطرات غیرواقعی بسازد. این اثر زمانی نمایان می‌شود که رویدادها به شکل تحریف‌شده‌ای در حافظه گروهی افراد ثبت و به مرور زمان تقویت می‌شوند، به‌طوری‌که تبدیل به حقیقتی غیرقابل انکار می‌شوند.

در دنیای کسب‌وکار، چنین تحریف‌هایی اغلب از آنچه فکر می‌کنیم پررنگ‌ترند. مدیران تصمیمات استراتژیک خود را گاهی بر اساس تجربیات جمعی نادرستی اتخاذ می‌کنند که در گذر زمان به «حقایق غیرقابل تردید» تبدیل شده‌اند. مثلاً بارها دیده شده شرکتی استراتژی‌اش را بر پایه شکست یا موفقیت فرضی یک محصول در گذشته بنا می‌کند، درحالی‌که بررسی دقیق‌تر نشان می‌دهد اساساً چنین تجربه‌ای به آن شکل که تصور می‌شود وجود نداشته است.

اثر ماندلا می‌تواند سازمان‌ها را به دام تصمیم‌گیری‌های نادرست، سرمایه‌گذاری‌های بیهوده یا حتی هراس‌های بی‌اساس بکشاند. اما شناخت این پدیده، به مدیران اجازه می‌دهد تا با احتیاط بیشتری به «واقعیت‌های سازمانی» نزدیک شوند. مستند‌سازی دقیق و بررسی منظم تصمیم‌ها و نتایج گذشته می‌تواند سپر دفاعی مناسبی در برابر حافظه جمعی اشتباه باشد.

از سوی دیگر، این اثر، اهمیت «قصه‌گویی» (Storytelling) در سازمان‌ها را آشکار می‌کند؛ داستان‌هایی که بارها بازگو می‌شوند، نهایتاً به فرهنگ سازمانی بدل شده و استراتژی‌ها را شکل می‌دهند.

توجه به «اثر ماندلا» به مدیران یادآوری می‌کند که حتی جمعی‌ترین خاطرات هم ممکن است نادرست باشند. پذیرش این حقیقت، می‌تواند سازمان‌ها را در مسیر واقع‌بینانه‌تر و آگاهانه‌تری قرار دهد و تصمیم‌گیری‌ها را از دام توهمات جمعی نجات دهد

#اثر_ماندلا #استراتژی #حافظه_جمعی #سازمان #سپندارند

مرگ بر جنگ..

امیدوارم به این راهنما نیاز نداشته باشید. برای سوئد هست ولی نکته های خوبی داره.
شماره اورژانس ایرانم ۱۱۵ هست.

حسم اینه که سیستمی که سال ها بهش افتخار کردیم با اولین pen test فرو ریخته.. بدم فرو ریخته...

امیدوارم این جنگ زودتر تموم بشه و حال همه مون خوب تر بشه. صلح و سلامتی آرزو دارم برای همه تون رفقا 🕊

اگه تهران هستین و برای رفتن به شهرتون یا اطراف تهران دنبال هم مسیر میگردین، توی این گروه همدیگه رو پیدا کنید.
اگر اطراف تهران امکان مهمان هم دارین، اعلام کنید.

پخش کنید گروه هاتون لطفا

https://news.1rj.ru/str/+6dd_CHx6Gp40YTlk